Uni

မြမှူးမှာ တစ်နေ့တစ်နေ့ ပျင်းလွန်းလို့ အရည်ပျော်ကြမတတ်ဖြစ်နေရသည်။မနက်ပိုင်း အကိုအလုပ်သွားကတည်းက ညဘက်အကိုပြန်လာမဲ့အချိန်ကို စောင့်နေရသည်မှာ မြမှူးလည်ပင်းပါရှည်ထွက်တော့မည်အတိုင်းဖြစ်နေသည်။အခုလဲ ည၉နာရီထိုးနေပေမဲ့ အကိုပြန်မလာသေးသဖြင့် မြမှူးဧည့်ခန်းထဲမှာ သီချင်းနားထောင်ရင်း ထိုင်စောင့်နေသည်မှာ ၁နာရီနီးပါးရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဆိုဖာကိုမှီထားရင်းမျက်လုံးမှိတ်ထားနေစဥ် နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးဖိကပ်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် မြမှူးလန့်ပြီး မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားရသည်။

"အကို!!.....ဘယ်တုန်းကရောက်နေတာလဲ"

"ဟားးဟားး .....မှူးက သီချင်းဖွင့်ထားမှတော့ ကိုယ်ရောက်လာတာတဲ့အသံကိုဘယ်ကြားမလဲ"

"မကြားတာနဲ့ပဲ လူကိုခိုးနမ်းစရာလား...."

"ဟာ.....အဲ့ဒါဆိုခိုးမနမ်းတော့ဘူး ပေါ်တင်နမ်းမယ်ကွာ"

အကို့ကသူ့စကားအတိုင်း မြမှူးနှုတ်ခမ်းကို သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံဖြင့် ထိစပ်လိုက်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်းဆီ စုပ်ယူနမ်းရှိုက်နေသည်။နှုတ်ခမ်းကနမ်းနေရုံနဲ့မပြီး လက်ကပါအငြိမ်မနေပဲ ဖဲသားဂါ၀န်အပေါ်ကနေ ပေါင်တွေကိုလာပွတ်သပ်နေ၍ မြမှူးမှာ ရင်တွေတလှပ်လှပ်ဖြစ်နေရသည်။တဖြည်းဖြည်းနမ်းရှိုက်နေရင်းနဲ့ ဆိုဖာပေါ်ကို ရုတ်တရက်လှဲချလိုက်၍ မြမှူးမှာ လန့်ဖြန့်သွားရသည်။မြမှူးမှာ အကိုအခုဘာလုပ်မလို့စဥ်းစားနေလဲလို့ မေးလိုက်ချင်ပေမဲ့ အကိုကမြမှူးနှုတ်ခမ်းကို ခဏတောင်အလွတ်မပေး။

အကို့ရဲ့ ပြင်းရှရှအနမ်းတွေထဲ မြမှူးနစ်မြောနေစဥ်မှာပဲ လက်တစ်လုံးကြိုး ဖဲသားဂါ၀န်တစ်ဖက်ရှိ ပုခုံးပေါ်ကကြိုးကို အောက်ကိုဆွဲချလိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် မြမှူးရဲ့ဖြူဥလုံး၀န်းနေသော ရင်သားက လစ်ဟာသွားရသည်။

"အကို!!!!ဧည့်ခန်းကြီးမှာ"

"ဘာဖြစ်လဲ မှူးကလဲ ကိုယ့်တို့နှစ်ယောက်ထဲပဲရှိတာကို"

"အင့်......ဟင့်"

အကိုက စကားဆုံးတာနဲ့ မြမှူးရင်ဘက်ကို ခပ်ဖွဖွညှစ်ကာ ဖိချေလာပြီး လည်ပင်းနားတစ်ပိုက်ကိုလဲ နှုတ်ခမ်းဖြင့်နမ်းရင်းဆုပ်ယူလာသဖြင့် မြမှူး ငြီးသံခပ်တိုးတိုးထွက်လာရသည်။အကိုနဲ့မြမှူး ပထမဆုံးအကြိမ်အတူနေပြီးသည်မှာ အခုဆို ၁ပတ်ကျော်ပြီမို့ နာကျင်မှုသိပ်မရှိတော့ပေ။

ဘုန်းမြတ် မြမှူးနဲ့အတူ ချစ်တင်းနှောချင်နေတာ ကြာနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ First timeတုန်းက ဒဏ်ရာတွေပျောက်သည်အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့စောင့်နေရသည်။ဒီနေ့တော့ သူဇာတ်လမ်းစလိုက်တာ ကိုမြမှူးကလက်ခံသည်မို့ အချစ်ခရီးဆက်ဖို့ အသင့်ပြင်လိုက်သည်။မြမှူးရဲ့နူးညံ့သော ရင်သားအစုံကို အငမ်းမရ စုပ်ယူနေရင်း အောက်ဘက်ဆီကိုပါ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှု လုပ်လိုက်သည်။မြမှူး၀တ်ထားသောဖဲသားဂါ၀န်ကို ပေါင်းရင်းအထိဆွဲတင်လိုက်ပြီး ပင်တီကိုတောင်မချွတ်တော့ပဲ ဘေးဘက်ကနေ တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ပြည်ကြပ်နေသောခံစားချက်နဲ့အတူ သာယာမှုပါ ရောပြီးခံစားရလာတာကြောင့် နှစ်ယောက်လုံး ခံစားမှုက အမြင့်ဆုံးနေရာကိုတဖြည်းဖြည်းရောက်လာသည်။အဓိကနေရာ နှစ်ခုလုံးကို အကိုက တစ်ချိန်ထဲ ခြယ်လှယ်နေသဖြင့် မြမှူးမှာ တစ်ကိုယ်လုံးပူလောင်လာပြီး အကို့ကိုတောင့်တလာမိသည်။

"အင့်.......အ...ကို....အ့.....မှူး.....မရ.....တော့ဘူး......."

မြမှူးထိုသို့တောင်းဆိုလိုက်တာနဲ့ အကိုက အရှိန်မြှင့်တင်ပြီး အမြင့်ဆုံးသာယာမှုသို့ခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် မြမှူး ခြေထောက်တွေပါကော့တက်သည်အထိဖြစ်မိပြီး နှစ်ယောက်လုံးအတူတူပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဧည့်ခန်းထဲမှာ တစ်ကြိမ်ပြီးသွားပေမဲ့ အကိုကနောက်တစ်ခေါက်ဟု တောင်းဆိုပြီးအိပ်ခန်းထဲကို ပွေ့ချီပြီးခေါ်သွားတော့သည်။

အကို့ရဲ့ နောက်တစ်ခေါက်ဆိုတာက မနက် ၂နာရီကျော်မှသာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် မြမှူးမှာ မောဟိုက်ပင်ပန်းနေရသည်။

"အကို..."

"ဗျာ"

မြမှူးမှာ အကို့ရင်ခွင်ထဲမှာမှီအိပ်နေရင်း အမောဖြေနေပေမဲ့ သူကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင်။

"အကို....တစ်နေကုန်လူနာတွေကြည့်နေရပြီးတော့

အခုလို အကြာကြီးနေတာမပင်ပန်းဘူးလား"

"မပင်ပန်းပါဘူး.....အမောတောင်ပြေသေးတယ်"

အကိုက အမောပြေနေပေမဲ့ မြမှူးကတော့ အမောပါဖောက်ချင်နေပြီဖြစ်သည်။ဒီလောက်ထိ တက်ကြွနေသော အကို့ကိုလဲ စကားထပ်ပြောဖို့ အားမရှိတော့သဖြင့် အကို့ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းတိုးကာ အိပ်စက်အနားယူလိုက်တော့သည်။

××××××××××

ဒီနေ့က ကျောင်းသွားအပ်ရမဲ့ နေ့ဖြစ်သဖြင့် မြမှူး မ၀တ်ဖြစ်တာကြာပြီဖြစ်သော မြန်မာ၀တ်စုံတွေကို တစ်ထည်ပြီးတစ်ထည် ၀တ်ကြည့်နေသည်။

ဒီနေ့ကျောင်းအပ်ပြီးတာနဲ့ ယွန်းမီနဲ့အတူ စျေး၀ယ်ထွက်မဲ့အပြင် ဟင်းချက်သင်တန်းပါသွားစုံစမ်းဖို့ စီစဥ်ထားသဖြင့် ပိုက်ဆံအိတ်ထဲ ပိုက်ဆံတွေပိုထည့်နေရသည်။

"ဒီနေ့ ကိုယ့်မှူးလေးက အစောကြီးနိုးနေပါလား"

အကိုကရေချိုးခန်းထဲကက ရေချိုးပြီးထွက်လာတာနဲ့ အင်္ကျီရွေးနေသော မြမှူးဆီတန်းလာပြီး

ခါးကို အနောက်ကနေသိုင်းဖက်ထားတော့သည်။

"ဟုတ်တယ် မှူး ဒီနေ့ကျောင်းသွားအပ်ရမှာ....

ပြီးတော့ ယွန်းမီနဲ့ မြို့ထဲမှာ စျေး၀ယ်ထွက်မလို့"

"ကောင်းတာပေါ့....မှူးလေးက တစ်နေ့တစ်နေ့အိမ်မှာပဲနေနေတော့...ကိုယ့်မှာအလုပ်လုပ်နေရင်းနဲ့တောင် ကိုယ့်မှူးလေးပျင်းနေမလားဆိုပြီး အမြဲတွေးနေတာ....အခုလိုသူငယ်ချင်းနဲ့ အပြင်သွားတော့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်တာပေါ့....ရွှတ်....."

အကိုက စကားပြောရင်း မြမှူးရဲ့ ပါးကိုလဲ တရွှတ်ရွှတ်နဲ့ နမ်းနေသေးသည်။

"ဒါနဲ့ ဒီညနေ အကိုဆေးခန်းကိုမသွားရဘူးမလား"

"အင်း...ဒီညနေဆေးခန်းကိုမသွားရတော့ ပြန်လာတာစောမယ်ထင်တယ်"

"အဲ့ဒါဆို မှူးနဲ့အတူတူညစာ စားရအောင်....မှူး အပြင်ကနေ၀ယ်လာခဲ့မယ်...အကိုဘာစားချင်လဲ"

"ဘာစားချင်လဲဆိုတော့.........."

"ပြောလေ....အကိုဘာစားချင်လဲ"

"ကိုယ်စားချင်တာက .......ဟောဒီ့ကမှူးကိုစားချင်တာ ....အိမ်ကိုမြန်မြန်ပြန်လာခဲ့...ကိုယ်အားဆေးသောက်ပြီးစောင့်နေမယ်"

အကိုက နားနားကပ်ပြီးပြောလိုက်တဲ့ စကားရဲ့ဆိုလိုရင်းကိုသဘောပေါက်တာကြောင့် မြမှူးမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးရဲတက်သွားရသည်။

"ဟာ!!!အကိုနော်......လူကအတည်ပြောနေတာကို မျက်နှာပြောင်နေပြန်ပြီ"

"ကိုယ်လဲအတည်ပြောနေတာပဲကို.......

ညစာက မှူးအဆင်ပြေတာသာ ၀ယ်ခဲ့ ကိုယ့်အတွက်ညစာက မှူးတစ်ယောက်လုံးရှိတာပဲ ကျန်တာမလိုဘူး "

တဟားဟားနဲ့ ရီပြီးပြောနေသော အကို့ပုံစံက စိတ်ဆိုးချင်စရာမကောင်းတဲ့အပြင် ချစ်ဖို့တောင်ကောင်းနေသဖြင့် မြမှူးရီရခက် ငိုရခက်ဖြစ်နေသည်။

အကို့နဲ့ အတူတူ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်ဖြတ်သန်းလာရင်း မြမှူးစိတိထဲမှာ အကို့ကိုတစ်နေ့တစ်ခြား ပိုပြီးလောဘတက်လာရသည်။မြမှူးဆီကနေ တခြားတစ်ယောက်ဆီ အကိုထွက်သွားမှာကို ကြောက်သည့်စိတ်က အကို့ကိုချစ်တဲ့စိတ်နဲ့အပြိုင် တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာရတော့သည်.........။

×××××××××××

"မြမှူး....စျေး၀ယ်တာလဲ ပြီးပြီဆိုတော့ နင် internetကနေ စုံစမ်းထားတဲ့ ဟင်းချက်သင်တန်းဆီသွားကြမယ်"

"အေး.....ညနေ၄နာရီလဲ ထိုးတော့မယ်....မြန်မြန်သွားကြတာပေါ့......ဒီနေ့အကိုစောစောပြန်လာမှာ"

"အေးအေး"

ယွန်းမီ စိတ်ထဲမှာတော့ ယောကျ်ားရပြီးမှ အချိုးပြောင်းသွားသော မြမှူးကို ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။

အရင်ကဆို မိုးချုပ်တဲ့အထိ အတူတူပျော်ပါးစားသောက်တတ်တဲ့သူက အခု အိမ်ကယောကျာ်းဆီပဲ ပြန်ချင်နေတယ်လို့ ပြောရင်လဲ ယွန်းမီအလွန်ဖြစ်မှာစိုးလို့ နှုတ်ဆိတ်ပြီးသာ မြမှူးခေါ်ရာနောက် လိုက်လာရသည်။

"ရောက်ပြီ ယွန်းမီ ဒီတိုက်ခန်းရဲ့ ဒုတိယထပ်ပဲ"

၁၀မိနစ်လောက် လမ်းလျောက်ပြီးချိန်မှာတော့

ဟင်းချက်သင်တန်းရှိရာကို လိပ်စာအတိုင်းရောက်ရှိလာတော့သည်။

လှေကားထစ်တွေအတိုင်း ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားတော့ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းက လူငယ်တစ်ချို့ စာအုပ်ကိုယ်စီဖြင့် ထွက်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်သည်။

"ဟိုလေ....×××××ဟင်းချက်သင်တန်းက ဒီအခန်းလားရှင့်"

"ဟုတ်...ဒီအခန်းပါ..အခုပဲစပြီး သင်တန်းအပ်လက်ခံတာ"

"ဟုတ်ကဲ့ကျေးဇူးပါနော်"

မြမှူးလိုပဲ ဟင်းချက်သင်တန်းတက်ဖို့ အပ်ပြီးထွက်လာသော ကောင်မလေးအချို့ကိုမေးလိုက်တော့ ဒီအခန်းဆိုတာကျိန်းသေသွားပြီမို့ မြမှူးနဲ့ယွန်းမီ တန်း၀င်လိုက်တော့သည်။

အပြင်ကနေကြည့်တာကျဥ်းတယ်ထင်ရပေမဲ့ အထဲရောက်တော့ တော်တော်ကျယ်သည်။သင်တန်းဖွင့်ဖို့အတွက် အခန်းသီးသန့်ဋ္ဌားထား ဟန်ရှိသည်။အတွင်းမှာ ဟင်းချက်ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များဖြင့်သာ ပြည့်နေသည်။

သင်တန်းလက်ခံသော ကောင်တာကိုရောက်တော့ စာရေးမတစ်ယောက်က သင်တန်းအကြောင်းကို သေချာရှင်းပြပေး၍ မြမှူးမှာ စိတ်၀င်စားမှုများမြင့်တက်လာပြီး ဟင်းချက်သင်ဖို့ တက်ကြွသွားတာမို့ ပိုက်ဆံပေးပြီး တစ်ခါထဲအပ်ခဲ့တော့သည်။

"အိမ်ပြန်ကြမယ်..ယွန်းမီ"

သင်တန်းကိစ္စအားလုံးပြီးသွားပြီမို့ အကို့ဆီအမြန်ပြန်ရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။

"မြမှူး"

ရင်းနှီးနေသော အသံကြောင့် မြမှူးမျက်လုံးပြူးသွားကာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထပ်ဆုံပြန်ပြီနော်"

ပြုံးစိစိနဲ့ မြမှူးတို့ ရှိရာဆီလျှောက်လာသူကတော့ စိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟင် စိုင်းက ဒီကို ဘယ်လိုလုပ်ရောက်နေတာလဲ"

"ကိုယ်က ဒီကဆရာ့ရဲ့တပည့်လေ...ဒါကြောင့် နောက်batchကို ကူပြီးသင်တန်းပို့ချဖို့အတွက် အကူအညီတောင်းထားလို့ ဆရာနဲ့လာဆွေးနွေးတာ"

"ဟုတ်လား"

"မြမှူးကရော သင်တန်းလာအပ်တာလား"

"ဟုတ်တယ်....အပ်တောင် အပ်ပြီးသွားပြီ"

"အဲ့ဒါဆို မြမှူးနဲ့ နောက် ၅လလောက်အထိ အမြဲတွေ့နေရတော့မှာပဲ"

"ဟုတ်....အဲ့ဒါဆို နောက်မှအေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့...အခုတော့ ကိစ္စလေးရှိသေးလို ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"

"ကောင်းပါပြီဗျာ"

မြမှူး စကားစကိုအမြန်ဖြတ်ကာ လှည့်ပြန်လာရသည်။ဘယ်လိုဖြစ်လို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်လာတွေ့နေတာလဲမသိ။အကို့ဆီ အမြန်ပြန်ဖို့က လောနေမှ ဒင်းကလာနှုတ်ဆက်နေသေးသည်။ငယ်ရွယ်စဥ် အချိန် အချစ်အကြောင်းဘာမှ မသိခဲ့စဥ်က ရင်ခုန်မိခဲ့ပေမဲ့ အခုချိန်မှာ အကိုကလွဲပြီးဘယ်ယောကျာ်းလေးကိုမှ မျက်လုံးထဲမမြင်မိတော့ပေ။

"ဟဲ့ မြမှူး....သူကဘယ်သူလဲ...အဆင်လေးနော်...ငါ့ကိုတောင် မိတ်မဆက်ပေးဘူး စိတ်ဓာတ်ပဲ"

"နောက်မှမိတ်ဆက်ပေးမယ်....သူက ငါတစ်ခါနင့်ကိုပြောဖူးတဲ့ အချစ်ဦးလေ.....ဟိုတလောကမှ မထင်မှတ်ပဲပြန်ဆုံတာ."

"ချောတာကတော့ တော်တော်ချောတယ်နော်...

အရပ်ကလဲရှည်တယ် ယောကျာ်းလဲပီသတယ်......ဟင်းကလဲချက်တက်သေးတယ်

ငါ့ရဲ့စိတ်ကူးထဲက သတို့သားလောင်းအတိုင်းပဲ"

"နင်တော်တော်ဖြစ်နေတယ်ဟုတ်လား"

"ဟဲ့ ဒါပေမဲ့နော် သူ့မျက်လုံးတွေကတစ်မျိုးပဲ

နင့်ကိုစိတ်၀င်စားနေသလိုပဲ.....ကြည့်လဲလုပ်ဦး မြမှူးရေ.....နင့်မှာယောကျာ်းရှိတာကိုလဲ ကြိုပြောထားဦး.....တော်ကြာ ဒုသနသော တွေဖြစ်နေဦးမယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာတွေ ပြောမနေစမ်းနဲ့....ဒီအတိုင်းငယ်သူငယ်ချင်းမို့ ရင်းနှီးယုံသက်သက်ပဲနေမှာပါ"

မြမှူးမှာ ပြိုင်ငြင်းလိုက်ရပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ သိပ်ပြီး မတင်မကျဖြစ်နေသည်။နောက်လဲ အမြဲတွေ့နေရမှာဖြစ်တာကြောင့် အခုကထဲက ရှင်းထားမှ နောက်မရှုပ်တော့မှာမို့ မြမှူးမှာကာမပိုင်

လင်ယောကျာ်းရှိမှန်း သိအောင်တော့ ပြောထားရပေဦးမည်........။

Zawgyi

ျမမွဴးမွာ တစ္ေန့တစ္ေန့ ပ်င္းလြန္းလို႔ အရည္ေပ်ာ္ၾကမတတ္ျဖစ္ေနရသည္။မနက္ပိုင္း အကိုအလုပ္သြားကတည္းက ညဘက္အကိုျပန္လာမဲ့အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနရသည္မွာ ျမမွဴးလည္ပင္းပါရွည္ထြက္ေတာ့မည္အတိုင္းျဖစ္ေနသည္။အခုလဲ ည၉နာရီထိုးေနေပမဲ့ အကိုျပန္မလာေသးသျဖင့္ ျမမွဴးဧည့္ခန္းထဲမွာ သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း ထိုင္ေစာင့္ေနသည္မွာ ၁နာရီနီးပါးရိွေနၿပီျဖစ္သည္။

ဆိုဖာကိုမွီထားရင္းမ်က္လံုးမိွတ္ထားေနစဥ္ ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလံုးဖိကပ္ျခင္းခံလိုက္ရသျဖင့္ ျမမွဴးလန္႔ၿပီး မ်က္လံုးမ်ားျပဴးက်ယ္သြားရသည္။

"အကို!!.....ဘယ္တုန္းကေရာက္ေနတာလဲ"

"ဟားးဟားး .....မွဴးက သီခ်င္းဖြင့္ထားမွေတာ့ ကိုယ္ေရာက္လာတာတဲ့အသံကိုဘယ္ၾကားမလဲ"

"မၾကားတာနဲ႔ပဲ လူကိုခိုးနမ္းစရာလား...."

"ဟာ.....အဲ့ဒါဆိုခိုးမနမ္းေတာ့ဘူး ေပၚတင္နမ္းမယ္ကြာ"

အကို႔ကသူ႔စကားအတိုင္း ျမမွဴးႏႈတ္ခမ္းကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္းအစံုျဖင့္ ထိစပ္လိုက္ၿပီး ေျဖးေျဖးခ်င္းဆီ စုပ္ယူနမ္းရိႈက္ေနသည္။ႏႈတ္ခမ္းကနမ္းေနရံုနဲ႔မၿပီး လက္ကပါအၿငိမ္မေနပဲ ဖဲသားဂါ၀န္အေပၚကေန ေပါင္ေတြကိုလာပြတ္သပ္ေန၍ ျမမွဴးမွာ ရင္ေတြတလွပ္လွပ္ျဖစ္ေနရသည္။တျဖည္းျဖည္းနမ္းရိႈက္ေနရင္းနဲ႔ ဆိုဖာေပၚကို ရုတ္တရက္လွဲခ်လိုက္၍ ျမမွဴးမွာ လန္႔ျဖန္႔သြားရသည္။ျမမွဴးမွာ အကိုအခုဘာလုပ္မလို႔စဥ္းစားေနလဲလို႔ ေမးလိုက္ခ်င္ေပမဲ့ အကိုကျမမွဴးႏႈတ္ခမ္းကို ခဏေတာင္အလြတ္မေပး။

အကို႔ရဲ့ ျပင္းရွရွအနမ္းေတြထဲ ျမမွဴးနစ္ေျမာေနစဥ္မွာပဲ လက္တစ္လံုးႀကိဳး ဖဲသားဂါ၀န္တစ္ဖက္ရိွ ပုခံုးေပၚကႀကိဳးကို ေအာက္ကိုဆြဲခ်လိုက္ခံလိုက္ရသျဖင့္ ျမမွဴးရဲ့ျဖဴဥလံုး၀န္းေနေသာ ရင္သားက လစ္ဟာသြားရသည္။

"အကို!!!!ဧည့္ခန္းႀကီးမွာ"

"ဘာျဖစ္လဲ မွဴးကလဲ ကိုယ့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲပဲရိွတာကို"

"အင့္......ဟင့္"

အကိုက စကားဆံုးတာနဲ႔ ျမမွဴးရင္ဘက္ကို ခပ္ဖြဖြၫွစ္ကာ ဖိေခ်လာၿပီး လည္ပင္းနားတစ္ပိုက္ကိုလဲ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္နမ္းရင္းဆုပ္ယူလာသျဖင့္ ျမမွဴး ၿငီးသံခပ္တိုးတိုးထြက္လာရသည္။အကိုနဲ႔ျမမွဴး ပထမဆံုးအႀကိမ္အတူေနၿပီးသည္မွာ အခုဆို ၁ပတ္ေက်ာ္ၿပီမို႔ နာက်င္မႈသိပ္မရိွေတာ့ေပ။

ဘုန္းျမတ္ ျမမွဴးနဲ႔အတူ ခ်စ္တင္းေနွာခ်င္ေနတာ ၾကာေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ First timeတုန္းက ဒဏ္ရာေတြေပ်ာက္သည္အထိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ေစာင့္ေနရသည္။ဒီေန့ေတာ့ သူဇာတ္လမ္းစလိုက္တာ ကိုျမမွဴးကလက္ခံသည္မို႔ အခ်စ္ခရီးဆက္ဖို႔ အသင့္ျပင္လိုက္သည္။ျမမွဴးရဲ့ႏူးညံ့ေသာ ရင္သားအစံုကို အငမ္းမရ စုပ္ယူေနရင္း ေအာက္ဘက္ဆီကိုပါ အနည္းငယ္လႈပ္ရွားမႈ လုပ္လိုက္သည္။ျမမွဴး၀တ္ထားေသာဖဲသားဂါ၀န္ကို ေပါင္းရင္းအထိဆြဲတင္လိုက္ၿပီး ပင္တီကိုေတာင္မခြၽတ္ေတာ့ပဲ ေဘးဘက္ကေန တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ျပည္ၾကပ္ေနေသာခံစားခ်က္နဲ႔အတူ သာယာမႈပါ ေရာၿပီးခံစားရလာတာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ခံစားမႈက အျမင့္ဆံုးေနရာကိုတျဖည္းျဖည္းေရာက္လာသည္။အဓိကေနရာ ႏွစ္ခုလံုးကို အကိုက တစ္ခ်ိန္ထဲ ျခယ္လွယ္ေနသျဖင့္ ျမမွဴးမွာ တစ္ကိုယ္လံုးပူေလာင္လာၿပီး အကို႔ကိုေတာင့္တလာမိသည္။

"အင့္.......အ...ကို....အ့.....မွဴး.....မရ.....ေတာ့ဘူး......."

ျမမွဴးထိုသို႔ေတာင္းဆိုလိုက္တာနဲ႔ အကိုက အရိွန္ျမႇင့္တင္ၿပီး အျမင့္ဆံုးသာယာမႈသို႔ေခၚေဆာင္သြားသျဖင့္ ျမမွဴး ေျခေထာက္ေတြပါေကာ့တက္သည္အထိျဖစ္မိၿပီး ႏွစ္ေယာက္လံုးအတူတူၿပီးဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ တစ္ႀကိမ္ၿပီးသြားေပမဲ့ အကိုကေနာက္တစ္ေခါက္ဟု ေတာင္းဆိုၿပီးအိပ္ခန္းထဲကို ေပြ့ခ်ီၿပီးေခၚသြားေတာ့သည္။

အကို႔ရဲ့ ေနာက္တစ္ေခါက္ဆိုတာက မနက္ ၂နာရီေက်ာ္မွသာ ၿပီးဆံုးသြားခဲ့သျဖင့္ ျမမွဴးမွာ ေမာဟိုက္ပင္ပန္းေနရသည္။

"အကို..."

"ဗ်ာ"

ျမမွဴးမွာ အကို႔ရင္ခြင္ထဲမွာမွီအိပ္ေနရင္း အေမာေျဖေနေပမဲ့ သူကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပင္။

"အကို....တစ္ေနကုန္လူနာေတြၾကည့္ေနရၿပီးေတာ့

အခုလို အၾကာႀကီးေနတာမပင္ပန္းဘူးလား"

"မပင္ပန္းပါဘူး.....အေမာေတာင္ေျပေသးတယ္"

အကိုက အေမာေျပေနေပမဲ့ ျမမွဴးကေတာ့ အေမာပါေဖာက္ခ်င္ေနၿပီျဖစ္သည္။ဒီေလာက္ထိ တက္ႂကြေနေသာ အကို႔ကိုလဲ စကားထပ္ေျပာဖို႔ အားမရိွေတာ့သျဖင့္ အကို႔ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုးကာ အိပ္စက္အနားယူလိုက္ေတာ့သည္။

××××××××××

ဒီေန့က ေက်ာင္းသြားအပ္ရမဲ့ ေန့ျဖစ္သျဖင့္ ျမမွဴး မ၀တ္ျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာ၀တ္စံုေတြကို တစ္ထည္ၿပီးတစ္ထည္ ၀တ္ၾကည့္ေနသည္။

ဒီေန့ေက်ာင္းအပ္ၿပီးတာနဲ႔ ယြန္းမီနဲ႔အတူ ေစ်း၀ယ္ထြက္မဲ့အျပင္ ဟင္းခ်က္သင္တန္းပါသြားစံုစမ္းဖို႔ စီစဥ္ထားသျဖင့္ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ပိုက္ဆံေတြပိုထည့္ေနရသည္။

"ဒီေန့ ကိုယ့္မွဴးေလးက အေစာႀကီးႏိုးေနပါလား"

အကိုကေရခ်ိဳးခန္းထဲကက ေရခ်ိဳးၿပီးထြက္လာတာနဲ႔ အက်ႌေရြးေနေသာ ျမမွဴးဆီတန္းလာၿပီး

ခါးကို အေနာက္ကေနသိုင္းဖက္ထားေတာ့သည္။

"ဟုတ္တယ္ မွဴး ဒီေန့ေက်ာင္းသြားအပ္ရမွာ....

ၿပီးေတာ့ ယြန္းမီနဲ႔ ၿမိဳ႔ထဲမွာ ေစ်း၀ယ္ထြက္မလို႔"

"ေကာင္းတာေပါ့....မွဴးေလးက တစ္ေန့တစ္ေန့အိမ္မွာပဲေနေနေတာ့...ကိုယ့္မွာအလုပ္လုပ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ ကိုယ့္မွဴးေလးပ်င္းေနမလားဆိုၿပီး အၿမဲေတြးေနတာ....အခုလိုသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အျပင္သြားေတာ့ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္တာေပါ့....ရႊတ္....."

အကိုက စကားေျပာရင္း ျမမွဴးရဲ့ ပါးကိုလဲ တရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ နမ္းေနေသးသည္။

"ဒါနဲ႔ ဒီညေန အကိုေဆးခန္းကိုမသြားရဘူးမလား"

"အင္း...ဒီညေနေဆးခန္းကိုမသြားရေတာ့ ျပန္လာတာေစာမယ္ထင္တယ္"

"အဲ့ဒါဆို မွဴးနဲ႔အတူတူညစာ စားရေအာင္....မွဴး အျပင္ကေန၀ယ္လာခဲ့မယ္...အကိုဘာစားခ်င္လဲ"

"ဘာစားခ်င္လဲဆိုေတာ့.........."

"ေျပာေလ....အကိုဘာစားခ်င္လဲ"

"ကိုယ္စားခ်င္တာက .......ေဟာဒီ့ကမွဴးကိုစားခ်င္တာ ....အိမ္ကိုျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ့...ကိုယ္အားေဆးေသာက္ၿပီးေစာင့္ေနမယ္"

အကိုက နားနားကပ္ၿပီးေျပာလိုက္တဲ့ စကားရဲ့ဆိုလိုရင္းကိုသေဘာေပါက္တာေၾကာင့္ ျမမွဴးမွာ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးရဲတက္သြားရသည္။

"ဟာ!!!အကိုေနာ္......လူကအတည္ေျပာေနတာကို မ်က္ႏွာေျပာင္ေနျပန္ၿပီ"

"ကိုယ္လဲအတည္ေျပာေနတာပဲကို.......

ညစာက မွဴးအဆင္ေျပတာသာ ၀ယ္ခဲ့ ကိုယ့္အတြက္ညစာက မွဴးတစ္ေယာက္လံုးရိွတာပဲ က်န္တာမလိုဘူး "

တဟားဟားနဲ႔ ရီၿပီးေျပာေနေသာ အကို႔ပံုစံက စိတ္ဆိုးခ်င္စရာမေကာင္းတဲ့အျပင္ ခ်စ္ဖို႔ေတာင္ေကာင္းေနသျဖင့္ ျမမွဴးရီရခက္ ငိုရခက္ျဖစ္ေနသည္။

အကို႔နဲ႔ အတူတူ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ျဖတ္သန္းလာရင္း ျမမွဴးစိတိထဲမွာ အကို႔ကိုတစ္ေန့တစ္ျခား ပိုၿပီးေလာဘတက္လာရသည္။ျမမွဴးဆီကေန တျခားတစ္ေယာက္ဆီ အကိုထြက္သြားမွာကို ေၾကာက္သည့္စိတ္က အကို႔ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔အၿပိဳင္ တျဖည္းျဖည္းျမင့္တက္လာရေတာ့သည္.........။

×××××××××××

"ျမမွဴး....ေစ်း၀ယ္တာလဲ ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ နင္ internetကေန စံုစမ္းထားတဲ့ ဟင္းခ်က္သင္တန္းဆီသြားၾကမယ္"

"ေအး.....ညေန၄နာရီလဲ ထိုးေတာ့မယ္....ျမန္ျမန္သြားၾကတာေပါ့......ဒီေန့အကိုေစာေစာျပန္လာမွာ"

"ေအးေအး"

ယြန္းမီ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေယာက်္ားရၿပီးမွ အခ်ိဳးေျပာင္းသြားေသာ ျမမွဴးကို က်ိန္ဆဲေနေတာ့သည္။

အရင္ကဆို မိုးခ်ဳပ္တဲ့အထိ အတူတူေပ်ာ္ပါးစားေသာက္တတ္တဲ့သူက အခု အိမ္ကေယာက်ာ္းဆီပဲ ျပန္ခ်င္ေနတယ္လို႔ ေျပာရင္လဲ ယြန္းမီအလြန္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ႏႈတ္ဆိတ္ၿပီးသာ ျမမွဴးေခၚရာေနာက္ လိုက္လာရသည္။

"ေရာက္ၿပီ ယြန္းမီ ဒီတိုက္ခန္းရဲ့ ဒုတိယထပ္ပဲ"

၁၀မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလ်ာက္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့

ဟင္းခ်က္သင္တန္းရိွရာကို လိပ္စာအတိုင္းေရာက္ရိွလာေတာ့သည္။

ေလွကားထစ္ေတြအတိုင္း ဒုတိယထပ္ကို တက္သြားေတာ့ အခန္းတစ္ခန္းအတြင္းက လူငယ္တစ္ခ်ိဳ႕ စာအုပ္ကိုယ္စီျဖင့္ ထြက္လာသည္ကိုေတြ့လိုက္သည္။

"ဟိုေလ....×××××ဟင္းခ်က္သင္တန္းက ဒီအခန္းလားရွင့္"

"ဟုတ္...ဒီအခန္းပါ..အခုပဲစၿပီး သင္တန္းအပ္လက္ခံတာ"

"ဟုတ္ကဲ့ေက်းဇူးပါေနာ္"

ျမမွဴးလိုပဲ ဟင္းခ်က္သင္တန္းတက္ဖို႔ အပ္ၿပီးထြက္လာေသာ ေကာင္မေလးအခ်ိဳ႕ကိုေမးလိုက္ေတာ့ ဒီအခန္းဆိုတာက်ိန္းေသသြားၿပီမို႔ ျမမွဴးနဲ႔ယြန္းမီ တန္း၀င္လိုက္ေတာ့သည္။

အျပင္ကေနၾကည့္တာက်ဥ္းတယ္ထင္ရေပမဲ့ အထဲေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္က်ယ္သည္။သင္တန္းဖြင့္ဖို႔အတြက္ အခန္းသီးသန္႔႒ားထား ဟန္ရိွသည္။အတြင္းမွာ ဟင္းခ်က္ပစၥည္းအသံုးအေဆာင္မ်ားျဖင့္သာ ျပည့္ေနသည္။

သင္တန္းလက္ခံေသာ ေကာင္တာကိုေရာက္ေတာ့ စာေရးမတစ္ေယာက္က သင္တန္းအေၾကာင္းကို ေသခ်ာရွင္းျပေပး၍ ျမမွဴးမွာ စိတ္၀င္စားမႈမ်ားျမင့္တက္လာၿပီး ဟင္းခ်က္သင္ဖို႔ တက္ႂကြသြားတာမို႔ ပိုက္ဆံေပးၿပီး တစ္ခါထဲအပ္ခဲ့ေတာ့သည္။

"အိမ္ျပန္ၾကမယ္..ယြန္းမီ"

သင္တန္းကိစၥအားလံုးၿပီးသြားၿပီမို႔ အကို႔ဆီအျမန္ျပန္ရန္ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္သည္။

"ျမမွဴး"

ရင္းႏွီးေနေသာ အသံေၾကာင့္ ျမမွဴးမ်က္လံုးျပဴးသြားကာ ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ထပ္ဆံုျပန္ၿပီေနာ္"

ၿပံဳးစိစိနဲ႔ ျမမွဴးတို႔ ရိွရာဆီေလ်ွာက္လာသူကေတာ့ စိုင္း ပင္ျဖစ္သည္။

"ဟင္ စိုင္းက ဒီကို ဘယ္လိုလုပ္ေရာက္ေနတာလဲ"

"ကိုယ္က ဒီကဆရာ့ရဲ့တပည့္ေလ...ဒါေၾကာင့္ ေနာက္batchကို ကူၿပီးသင္တန္းပို႔ခ်ဖို႔အတြက္ အကူအညီေတာင္းထားလို႔ ဆရာနဲ႔လာေဆြးေနြးတာ"

"ဟုတ္လား"

"ျမမွဴးကေရာ သင္တန္းလာအပ္တာလား"

"ဟုတ္တယ္....အပ္ေတာင္ အပ္ၿပီးသြားၿပီ"

"အဲ့ဒါဆို ျမမွဴးနဲ႔ ေနာက္ ၅လေလာက္အထိ အၿမဲေတြ့ေနရေတာ့မွာပဲ"

"ဟုတ္....အဲ့ဒါဆို ေနာက္မွေအးေဆး စကားေျပာၾကတာေပါ့...အခုေတာ့ ကိစၥေလးရိွေသးလို ျပန္လိုက္ပါၪီးမယ္"

"ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ"

ျမမွဴး စကားစကိုအျမန္ျဖတ္ကာ လွည့္ျပန္လာရသည္။ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္လာေတြ့ေနတာလဲမသိ။အကို႔ဆီ အျမန္ျပန္ဖို႔က ေလာေနမွ ဒင္းကလာႏႈတ္ဆက္ေနေသးသည္။ငယ္ရြယ္စဥ္ အခ်ိန္ အခ်စ္အေၾကာင္းဘာမွ မသိခဲ့စဥ္က ရင္ခုန္မိခဲ့ေပမဲ့ အခုခ်ိန္မွာ အကိုကလြဲၿပီးဘယ္ေယာက်ာ္းေလးကိုမွ မ်က္လံုးထဲမျမင္မိေတာ့ေပ။

"ဟဲ့ ျမမွဴး....သူကဘယ္သူလဲ...အဆင္ေလးေနာ္...ငါ့ကိုေတာင္ မိတ္မဆက္ေပးဘူး စိတ္ဓာတ္ပဲ"

"ေနာက္မွမိတ္ဆက္ေပးမယ္....သူက ငါတစ္ခါနင့္ကိုေျပာဖူးတဲ့ အခ်စ္ၪီးေလ.....ဟိုတေလာကမွ မထင္မွတ္ပဲျပန္ဆံုတာ."

"ေခ်ာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္ေနာ္...

အရပ္ကလဲရွည္တယ္ ေယာက်ာ္းလဲပီသတယ္......ဟင္းကလဲခ်က္တက္ေသးတယ္

ငါ့ရဲ့စိတ္ကူးထဲက သတို႔သားေလာင္းအတိုင္းပဲ"

"နင္ေတာ္ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္ဟုတ္လား"

"ဟဲ့ ဒါေပမဲ့ေနာ္ သူ႔မ်က္လံုးေတြကတစ္မ်ိဳးပဲ

နင့္ကိုစိတ္၀င္စားေနသလိုပဲ.....ၾကည့္လဲလုပ္ၪီး ျမမွဴးေရ.....နင့္မွာေယာက်ာ္းရိွတာကိုလဲ ႀကိဳေျပာထားၪီး.....ေတာ္ၾကာ ဒုသနေသာ ေတျြဖစ္ေနၪီးမယ္"

"မျဖစ္ႏိုင္တာေတြ ေျပာမေနစမ္းနဲ႔....ဒီအတိုင္းငယ္သူငယ္ခ်င္းမို႔ ရင္းႏွီးယံုသက္သက္ပဲေနမွာပါ"

ျမမွဴးမွာ ၿပိဳင္ျငင္းလိုက္ရေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္ၿပီး မတင္မက်ျဖစ္ေနသည္။ေနာက္လဲ အၿမဲေတြ့ေနရမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ အခုကထဲက ရွင္းထားမွ ေနာက္မရႈပ္ေတာ့မွာမို႔ ျမမွဴးမွာကာမပိုင္

လင္ေယာက်ာ္းရိွမွန္း သိေအာင္ေတာ့ ေျပာထားရေပၪီးမည္........။