Uni

"မှူး ကိုယ့်ကို ခွင့်ပြုပေးမယ်မလား"

အကိုရဲ့ မျက်နှာက မြမှူးကို ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပါ ဆိုပြီး မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသော ပုံစံဖြစ်နေသည်။အကိုက အမြဲတမ်း မြမှူး အတွက် ငဲ့ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်မှာ အကြိမ်ပေါင်းမနည်းတော့ပေ။ဒါကြောင့် မြမှူး ဒီနေ့တော့ အကို့ဆန္ဒကို လိုက်လျောပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အင်း....... အကို့....သဘောအတိုင်းပဲ"

မြမှူး နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အွန့်..."

အကိုက မြမှူးပြန်ဖြေပြီးချင်းချင်းပဲ နှုတ်ခမ်းကို ဖိကပ်နမ်းလိုက်ပြီး မြမှူးခါးကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်လိုက်ကာ ကုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်သည်။အိစက်ညက်ညောနေသော မွေ့ယာပေါ်တွင် မြမှူးကလှဲလျက်အနေအထားနဲ့ အကိုက မြမှူးအပေါ်မှာ အုပ်မိုးထားရင်း အနမ်းမိုးတွေ ဆက်တိုက်ရွာချနေသည်။မြမှူး အကို့ကို အဆုံးထိ ခွင့်ပြုပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်၍ ဒီအတိုင်းငြိမ်မနေတော့ပဲ အကိုနဲ့ လိုက်လျောညီထွေစွာ အနမ်းတို့ကိုပြန်လည် တုံ့ပြန်နေမိသည်။

အကိုက နှုတ်ခမ်းတို့ကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်နေလျက်နဲ့ပင် အကို့ အင်္ကျီမှာ နောက်ဆုံးဖြုတ်ရန် ကျန်နေသော ကြယ်သီးတစ်လုံးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ကာ ကုတင်ခြေရင်းဘက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။အခုအချိန်မှာတော့ အကိုက အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းဖြစ်နေပြီး အကို့လက်ကတော့ မြမှူး၀တ်ဆင်ထားသော ညအိပ်၀တ်စုံကို ချွတ်ရန် စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

သန်မာသော အကို့လက်တစ်ဖက်က မြမှူးလည်ပင်းကို ကိုင်လျက်ဖြင့် နမ်းရှိုက်နေပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကတော့ မြမှူးရဲ့ကျောအနောက်ဘက်ရှိ ဘရာစီယာ ချိတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တင်းကြပ်စွာ ၀တ်ထားသော ဘရာစီယာကို ဖြုတ်လိုက်ပြီးချိန်မှာတော့ မြမှူးနှုတ်ခမ်းဆီကနေ မခွာသော အကို့နှုတ်ခမ်းတို့က အခုတော့ မြမှူးလည်တိုင်ဆီကို ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ အကို့ရဲ့လက်တွေကက မြမှူးရဲ့ ရင်သားတို့ကို ဆွဲညှစ်နေပြီး ထိပ်ဖျားရှိနေရာတို့ကို ဖိချေနေသဖြင့် မြမှူး ခံစားချက်တို့ကို မြိုသိပ်မထားနိုင်တော့ပဲ ငြီးသံများထွက်လာခဲ့ရသည်။

"အင့်.......အ.......ဟ့ .........ဟ့........အ့............."

ထိုသို့ဖိချေနေရင်းနဲ့ မြမှူး၀တ်ထားသော ညအိပ်၀တ်စုံက ကြယ်သီးတို့ကို တစ်လုံးချင်းဖြုတ်နေသည်။ကြယ်သီးတစ်လုံးပြုတ် သွားတိုင်း မြမှူးရင်ထဲ အေးခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားရသည်။

ဘုန်းမြတ် မြမှူးရဲ့အင်္ကျီက ကြယ်သီးနှစ်လုံးလောက်ဖြုတ်ပြီးချိန်မှာတော့ ဖြူဖွေးမို့မောက်နေသော ရင်သားအပေါ်ပိုင်းကို အနည်းငယ်မြင်နေရပြီဖြစ်၍ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ဆွဲစုပ်ပစ်လိုက်သည်။အောက်မှာ ဖြုတ်ရန် ကျန်နေသော ကြယ်သီးများကို စိတ်မရှည်တော့သဖြင့် အင်္ကျီကို အားနဲ့ ဆွဲဖြဲပြီး ကုတင်အောက်ကိုပစ်ချလိုက်သည်။

"အင့်......"

အင်္ကျီတစ်ခုလုံးကို ဆွဲဖြဲပြီး လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရသော မြမှူးကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင် အခုချိန်ကျန်ရှိနေတာဆိုတော့ နောက်ဆုံးရှင်းထုတ်ရန် ကျန်နေသော ချိတ်ဖြုတ်ပြီးသား ဘရာစီယာတစ်ထည်သာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။ထိုဘရာစီယာလဲ အချိန်ကြာကြာမခံလိုက်ပါ။အင်္ကျီကို လွှင့်ပစ်ပြီးပြီးချင်းပဲ ကျန်ရှိနေသော ထိုဘရာစီယာကို ဆွဲဖယ်လိုက်သဖြင့် မြမှူးရဲ့ခန္တာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းမှာ အကိုပေးထားသော မာကင်ရာ များတွေသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နဂိုကတည်းက ယမကာတန်ခိုးနဲ့ မြမှူးရဲ့အလှနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ယစ်မူးနေသော ဘုန်းမြတ်သည် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းဖြစ်နေသော မြမှူးကိုမြင်လိုက်ရတော့ စိတ်တွေပိုပြီးကြွလာရသည်။မြမှူးကတော့ ရှက်နေတာကြောင့် မျက်လွှာကိုအောက်ချထားပြီး လက်သီးကိုကျစ်ကျစ်ဆုပ်ထားသည်။ ရှက်နေချိန်တွင် ချစ်စရာပိုကောင်းပြီး အလှတိုးတဲ့ မြမှူးကတော့ အခုချိန်မှာ ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

ဘုန််းမြတ်သည် သူကိုယ်တိုင်ပေးထားခဲ့သော မြမှူး ရင်ဘက်ပေါ်ရှိ မာကင်ရာများကို ခပ်ဖွဖွလိုက်နမ်းပြီး တစ်ခါမှ မနမ်းရှိုက်ရသေးသော ထိုဖြူဥ လုံး၀န်းနေသော အရာလေးကို အငမ်းမရ စုပ်ယူ လိုက်သည်။

"အ့.......ဟ့..........အင့်............."

အကို့ လျှာဖျား နွေးနွေးလေးက တရှိုက်မက်မက် စုပ်ယူနေတာမို့ မြမှူး တင်းခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ကာ

ငြီးသံများသာ အတိုင်းအဆမဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာရသည်။တစ်ချက်စီ ခပ်ပြင်းပြင်းစုပ်ယူလိုက်တိုင်း အကို့ဆံပင်များထဲ လက်ချောင်းများလျို၀င်ထားရင်း ဆွဲစုပ်မိသည်အထိ ခံစားမှုများ အရှိန်အဟုန်မြင့်နေသည်။

ထိုစဥ် အကို့ရဲ့ လက်က မြမှူးရဲ့ ဗိုက်သားတွေမှ တဆင့် အဓိကနေရာကို လာရောက်ပွတ်သပ်လိုက်တာကြောင့် မြမှူးခြေချောင်းများပင် ကုပ်သွားပြီး အောက်အိပ်ယာခင်းစကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားမိသည်။အကိုက ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်ချင်းစီ ဖဲသားဘောင်းဘီအပေါ်ကပွတ်သပ်နေရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် main point နေရာကို ဖိချေနေသဖြင့် မြမှူး ခြေထောက်တွေပါ အားမရှိတော့သလို ယိုင်နဲ့သွားရသည်။ထိုမှတဆင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဘောင်းဘီသရေကြိုးနားကနေ အထဲကိုလျှို၀င်သွားတာကြောင့် မြမှူး အသက်ပါအောင့်ထားမိသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။

ဘုန်းမြတ် လက်ကအထဲကို ရောက်တော့ မြမှူးရဲ့အဓိကနေရာက အတော်စိုစွတ်နေပြီဖြစ်သည်။သူလုပ်သမျှကို တစ်ချက်တောင်တားဆီးခြင်းမရှိဘဲ လိုက်လျောပေးနေသဖြင့် ဒီကလေးမကို ဘုန်းမြတ် အချစ်ပိုရပြန်သည်။အမှန်ဆို ဘုန်းမြတ်ရော မြမှူးရော First time ဖြစ်နေတဲ့ အတွက်ကြောင့် အရာအားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်နေရသည်။မြမှူးကို တစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်တော့ ကျော့ရှင်းနေတဲ့ လည်တိုင်လေးကိုမော့ပြီး ငြီးသံတိုးတိုးလေးတွေထွက်နေသဖြင့် ဘုန်းမြတ်ပိုပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်ကာ ထိုစိုစွတ်နေသောအရာထဲကို လက်တစ်ချောင်း အဆုံးထိထိုးသွင်းလိုက်သည်။

မြမှူးအတွက် ပထမဆုံးသော ကြုံဖူးတဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေပြီး ​အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားမိခဲ့သည်။အကို့ရဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းက အထဲမှာ နေရာယူထားပြီး အသွင်းအထုတ် ဖြည်းဖြည်းချင်းလုပ်နေတာကြောင့် မြမှူးတစ်ခုထဲသော အားကိုးစရာဖြစ်သော အိပ်ယာခင်းစကိုသာ ဆုပ်ကိုင်နေပြီး နေသားကျအောင်ကြိုးစားနေရသည်။

မြမှူးရဲ့ ရင်သားကို အကိုကအလွတ်မပေးပဲ စုပ်ယူနေပြီး တဖန် အကို့ရဲ့လက်တွေကလဲ တစ်ချောင်းမှ နှစ်ချောင်းသို့ကူးပြောင်းကာ အထုတ်အသွင်းကို အရှိန်မြှင့်တင်နေသဖြင့် မြမှူးတစ်ခုခုကို လိုအပ်လာသလိုကြီးဖြစ်နေသည်။

"အ့........ဟ့.......ဟ့.........အ......ကို.......အ့......အ..ကို.....မှူး......အ့......မှူး..မနေတတ်တော့ဘူး......ဟ့........"

"ခဏလေး သည်းခံနော် ......ခဏနေရင် မှူး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်"

အကို့က အသံ ခပ်ရှရှနဲ့ ပြောနေပေမဲ့ မြမှူးကတော့ ဘာကိုလိုအပ်နေမှန်းကိုမသိတော့ပါ။

အခုချိန်မှာ မြမှူးအကို့လက်ကို မြမှူးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လွတ်မထွက်သွားစေချင်မိသည်ကတော့ အမှန်ပါ။

မြမှူးရဲ့ အတွင်းသားတွေက ဘုန်းမြတ် လက်ကိုဆွဲညှစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရ၍ မြမှူးပြီးတော့မည် ဆိုတာကို ဘုန်းမြတ်သိလိုက်သည်။ဒါကြောင့် အမှန်အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကလဲ ရင်သားတွေကိုဆုပ်နယ်နေရင်း လည်ပင်းကိုပါ စုပ်နမ်းလိုက်သည်။

"အ့..........ဟ့........အ.....ကို.......ဟ့..................

မြန်မြန်လေး.......အ့........"

သွေးသားက တောင့်တလာသော လိုအင်ဆန္ဒတွေကြောင့် မြမှူးကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် သတိမထားမိဘဲ အကို့ကို တောင်းဆိုနေမိတော့သည်။

"အ့.....ဟ့........ဟင်း.......အ့........"

နောက်ဆုံးမှာတော့ မြမှူး အသံကုန် အော်ငြီးမိပြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။မြမှူးမှာ မောဟိုက်နေ၍ အသက်ကိုမနည်းရှုနေရသည်။အကိုက မြမှူးရဲ့ နားထင်စပ်နားမှာကျနေသော ချွေးတွေကို သုတ်ပေးပြီး နဖူးကိုဖိကပ်နမ်းလိုက်သည်။

"မှူး....အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အင်း"

ခုနက အကို့ကိုလိုအပ်နေတာကြောင့် မရှက်မရွံ့တောင်းဆိုမိပေမဲ့ အခု အချိန်မှာတော့ မြမှူးရှက်ရွံ့မိနေသည်။မြမှူး မျက်လွှာကိုချထားပြီးအကိုနဲ့ မျက်လုံးချင်းမဆုံမိရန် ကြိုးစားနေမိသည်။

"မှူး.......မှူး......ကိုယ့်ကိုကြည့်ပါဦး"

မြမှူးက သူ့ကို မကြည့်ပဲ မျက်နှာလွှဲထားသဖြင့် မြမှူးစိတိဆိုးသွားတယ်ထင်ပြီး ဘုန်းမြတ် စိတ်ပူပန်သွားရသည်။မြမှူးမျက်နှာကို ​ညင်သာစွာကိုင်ပြီး သူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်။

"မှူး........ဘာဖြစ်လို့လဲ......ကိုယ့်ကိုစိတ်ဆိုးသွားတာလား"

"ဟင့်အင်း.....မှူး အကို့ကိုစိတ်မဆိုးပါဘူး"

"အဲ့ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်ကိုမကြည့်တာလဲ"

"မှူး.......ရှက်လို့"

"မှူးကလဲ....ဒါရှက်စရာမှ မဟုတ်တာ ကိုယ်တို့ကလင်မယားတွေဖြစ်နေပြီပဲ ရှက်ဖို့မလိုဘူး"

ဘုန်းမြတ်က မရှက်နဲ့လို့ပြောကာမှ သူက ပိုရှက်သွားတဲ့ပုံစံဖြစ်နေတာမို့ ရုပ်ကလေးကအူယားစရာကောင်းနေသည်။

"အွန့်....."

ဘုန်းမြတ် မြမှူးကိုနောက်တစ်ခါ ထပ်ဖိကပ်နမ်းလိုက်ပြီး လျှာဖျားပါတိုး၀င်လိုက်ကာ ဆွဲစုပ်လိုက်သည်။မြမှူးက တစ်ခါပြီးသွားပေမဲ့ ဘုန်းမြတ် အောက်ကဟာကတော့ စောင့်နေတာ အချိန်ကြာနေပြီဖြစ်၍ အတွက် ထိန်းမနိုင်တော့ပေ။တစ်ဆက်ထဲမှာပင် မြမှူး၀တ်ထားသော ဘောင်းဘီနဲ့ ပင်တီကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆွဲချွတ်လိုက်သဖြင့် မြမှူးမှာ တားလိုက်ချိန်တောင်မရပဲ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းဖြစ်သွားရသည်။

တကိုယ်လုံးမှာ အ၀တ်အစားတစ်ခုမှ မရှိတော့၍ မြမှူး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ပြီး ပေါင်ကို တင်းနေအောင်စိထားတော့သည်။အကိုက မြမှူးရဲ့ ချက်နားတစ်၀ိုက်ကို နမ်းကာ စုပ်နေရာကနေ

အောက်ဖက်ဆီက လှစ်ဟာနေသောအရာကိုပါ လျှာဖျားနဲ့ ထိုးသွင်းလိုက်သဖြင့် မြမှူး ခေါင်းတစ်ခုလုံးကျိန်းသွားရသည်။

"အကို ဘာလုပ်နေတာလဲ !!!........

မှူးငရဲကြီးလိမ့်မယ်......အခုထ.....အ့........"

အကိုကမှူး ပြောနေတာကို နားမ၀င်တော့ဘဲ ဆက်ပြီး လျှာနဲ့ထိုးပြီး ကလိနေသဖြင့် မြမှူး စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ ငြီးသံပါထွက်မိသည်အထိ ဖြစ်မိသည်။မြမှူးစိတ်ကိုမနည်းတင်းပြီး အကို့မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲမော့လိုက်သည်။

"အကို အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့"

မှူးက တောင်းပန်နေသော မျက်နှာလေးနဲ့ပြောျနသဖြင့် ဘုန်းမြတ် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆို ကိုယ်စလို့ရပြီလား"

အကိုဘာကိုပြောတာလဲ ဆိုတာမြမှူးသဘောပေါက်သည့် အတွက်ကြောင့် ခေါင်းငြိမ့်မိလိုက်သည်။

မြမှူးခေါးငြိမ့်လိုက်တာ မြင်ပြီးချင်းချင်းပဲ အကိုက ကုတင်ပေါ်ကဆင်းကာ ခါးပတ်ကိုဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး pant ရော boxer ကိုရော တစ်ခါထဲ ချွတ်လိုက်သဖြင့် မြမှူးအကို့ရဲ့ ထောင်မတ်နေသောအရာကိုမြင်ပြီး နည်းနည်းတော့ ကြောက်ရွံမိသွားသည်။အကို့ အရာကို တစ်ခါမြင်ဖူးပေမဲ့ အခုက နှစ်ဆ ၃ဆလောက်ပိုကြီးပြီး အကြောတွေပါထောင်နေသဖြင့် မြမှူး ထိုအရာမှ မျက်စိမခွာနိုင်ပဲ မှင်သေသေဖြစ်နေသည်။

မြမှူးက ဘုန်းမြတ် အောက်ကအကောင်ကိုကြည့်ပြီး လန့်နေတဲ့ပုံပေါ်နေတာကြောင့် မြမှူး စိတ်လျော့သွားစေရန် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်ဖိနမ်းလိုက်ပြီး လည်တိုင်ကို ပွတ်လိုက်သည်။

"မှူး စိတ်ကိုလျော့ထားနော်.....ကိုယ်အတတ်နိုင်ဆုံးညင်ညင်သာသာ လုပ်ပေးမယ်"

မြမှူးအသံပင် မထွက်နိုင်တော့ပဲ နှုတ်ခမ်းကိုသွားဖြင့် ကိုက်ရင်း ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။အခုအခြေအနေသည် ပြန်လှည့်စရာလမ်းမရှိတော့သည့်အတွက် ကြုံလာမယ့်ဟာအတွက် စိတ်ကိုအဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

အကိုက သူ့ဟာကို မြမှူးရဲ့ အဓိက နေရာနားမှာ တေ့ထားပြီး အပေါ်အောက်ကို အလျားလိုက်ပွတ်ဆွဲနေသဖြင့် မြမှူးရဲ့ စိတ်တွေတဖန်ပြန်နှိုးကြွလာရသည်။

မြမှူး ဆီကနေ နောက်တစ်ခါပြန်စိုစွတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အတွက်ကြောင့် ဘုန်းမြတ် သူ့ဟာကို မြမှူးရဲ့အက်ကွဲကြောင်းထဲကို ထည့်ဖို့ အစပျိုးလိုက်သည်။

အကို့ရဲ့ မာကြောနေသောအရာက မြမှူးကိုယ်တွင်းတဖြည်းဖြည်း ၀င်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ မြမှူး အောက်ကစောင်ကိုသာ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ပထမဆုံးအကြိမ် ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရာ ၀င်ဖူးခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ပြည့်ကျပ်သိပ်နေသော ခံစားချက်နဲ့အတူ အသားကို ထိုးခွဲခြင်းခံနေရသော နာကျင်မှုကိုပါ ခံစားလာရသည်။

အကို့က သူ့စကားအတိုင်း ​ဖြည်းဖြည်းချင်းညင်ညင်သာသာသွင်းနေပေမဲ့ မြမှူးကတော့ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်များပင်၀ဲတက်နေပြီဖြစ်သည်။

မြမှူးကြောင့် အကိုစိတ်မကောင်းဖြစ်မှာစိုးရိမ်မိ၍ နာကျင်ရသမျှကို နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ရင်း မြိုသိပ်နေသည်မှာ သွေးများပင်ဆို့ နေပြီဖြစ်သည်။

အခုချိန်ရင် ဘုန်းမြတ် တဖြည်းဖြည်း မြမှူးခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုး၀င်လာသည်မှာ တ၀က်လောက်၀င်နေပြီဖြစ်သည်။မြမှူးကို တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်လိုက်တော့ အံကြိတ်ရင်း တင်းခံနေတာကိုတွေ့တဲ့အတွက်ကြောင့် မြမှူးရဲ့ ခံစားမှုကို မြန်မြတ်အဆုံးသတ်စေရန် မြမှူးနှုတ်ခမ်းကို ဖိကပ်နမ်းကာ စုပ်ယူထားရင်း အောက်ကအရာကို တဆုံး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ထိုစဥ် အပျိုအမြှေးပါး ပေါက်သွားသော ခံစားမှုနှင့် အတူ သွေးစများ တစ်ချို့ပါထွက်လာရသည်။

မြမှူးမှာ နာကျင်လွန်း၍ မျက်ရည်များပင် စီးကျမိသည်။မြမှူးရဲ့ နာကျင်မှာကို သာယာမှုအဖြစ် အမြန်ကူးပြောင်းစေရန် လှုပ်ရှားမှုတွေကိုစတင်လိုက်သည်။နာကျင်မှု ကိုအနည်းငယ် သက်သာစေလိုငှား နှုတ်ခမ်းကို မခွာစတမ်း ဖိကပ်စုပ်ယူရင်း အောက်ကလှုပ်ရှားမှာကို အရှိန်ပုံမှန်ဖြင့် အသွင်းအထုတ်လုပ်လိုက်သည်။

အချက်၅၀ ကျော်လောက်ပြီးချိန်မှာတော့ မြမှူးခံစားနေရသော နာကျင်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်းသာယာမှုများ အဖြစ်သို့ကူးပြောင်းလာသည်။

"အင့်........ဟ့..........အ့.........ဟ့............အွန့်....

.."

မြမှူး အသံထွက်ကာ ငြီးမိနေပြီး အောက်ဘက်ဆီက အကို့လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်ပါနေမိသည်။

ဘုန်းမြတ် အတွက်ကတော့ နူးညံ့နေသော မြမှူးရဲ့ အတွင်းသားထဲကို ထည့်သွင်း၀င်ရောက်ချိန်ကစပြီး နိဗ္ဗာန်ရောက်သွားသလို ခံစားမှုမျိုးဖြစ်နေသည်။မြမှူးက virgin ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် အတင်းအကျပ်မလုပ်ပဲ စိတ်ကိုထိန်းကာ လှုပ်ရှားနေပေမဲ့ အခုချိန်မှာ မြမှူးရဲ့ အတွင်းဘက်ဆီက မသိမသာ ဆွဲညှစ်လာသည်မို့ မြမှူးခံစားချက်ကို အမြင့်ဆုံးရောက်စေရန် မြမှူးခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆွဲမလိုက်သည်။

"ဟ့.......ဟင်းး.......အ့.............ဟ့...............အွန့်

....................အင်း...............ဟ့........"

ပိုပြီး အထဲထိရောက်သော အနေအထားကြောင့် နှစ်ယောက်လုံးပြိုင်တူ ငြီးရင်း ခံစားမှုတွေ အဆုံးထိ ရောက်ရှိနေသည်။ဆက်တိုက် ထိုးသွင်းလာမှုတို့ကြောင့် အချိန် တစ်ခုအကြာမှာတော့နှစ်ယောက်တူတူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး မြမှူးရဲ့ကိုယ်အတွင်းမှာပဲ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။မြမှူးမှာ မောဟိုက်လွန်းနေ၍ အကိုရင်ခွင်ထဲမှာ မှီရင်းအမောဖြေနေရသည်။

"အရမ်းချစ်တယ်.......မှူး......."

အကိုက မြမှူးခေါင်းကို ဖိကပ်နမ်းပြီးပြောနေပေမဲ့

မြမှူးမှာမောဟိုက်လွန်း၍ ပြန်ဖြေဖို့တောင် အားမရှိတော့......။

မြမှူးမှာ ပင်ပန်းလွန်း၍ အိပ်ပျော်သွားပေမဲ့ ဘုန်းမြတ်ကတော့ အိပ်မပျော်နိုင်။သူ့လက်ထဲမှာ စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ခံထားရသော လှပလွန်းသောပန်းလေးတစ်ပွင့်မြမှူးကို ကြည့်ပြီး နဖူးကို ခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်ကာ စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။

ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ မြမှူးရဲ့နာကျင်ခဲ့ရသော နေရာလေးကို ရေနွေးဖြင့် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးပြီး ဆေးထည့်ပေးပြီးမှ ကလေးမကိုရင်ခွင်ထဲ ထည့်ဖက်ထားကာ အိပ်စက်နိုင်တော့သည်......။

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

ကျွန်မမှာ ဒီဟာကို ရေးဖို့အတွက် မနေ့က တစ်မနက်လုံး တစ်ညလုံး စီနီယာ authorတွေဆီက လေ့လာ ဆည်းပူးလာခဲ့ရတာပါ🌚။

အခုတော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ရေးပြီး ရှက်နေလို့ ကယ်တင်ပေးကြပါဦး😑

Zawgyi

"မွဴး ကိုယ့္ကို ခြင့္ျပဳေပးမယ္မလား"

အကိုရဲ့ မ်က္ႏွာက ျမမွဴးကို ေက်းဇူးျပဳ၍ ခြင့္ျပဳေပးလိုက္ပါ ဆိုၿပီး ေမ်ွာ္လင့္တႀကီး ေစာင့္ဆိုင္းေနေသာ ပံုစံျဖစ္ေနသည္။အကိုက အၿမဲတမ္း ျမမွဴး အတြက္ ငဲ့ၾကည့္ၿပီး သူ႔စိတ္ဆႏၵကို ထိန္းခ်ဳပ္ခဲ့သည္မွာ အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ေပ။ဒါေၾကာင့္ ျမမွဴး ဒီေန့ေတာ့ အကို႔ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာေပးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

"အင္း....... အကို႔....သေဘာအတိုင္းပဲ"

ျမမွဴး ႏႈတ္ခမ္းကိုကိုက္ကာ ေခါင္းကိုငံု႔လိုက္ၿပီး ခပ္တိုးတိုး ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

"အြန္႔..."

အကိုက ျမမွဴးျပန္ေျဖၿပီးခ်င္းခ်င္းပဲ ႏႈတ္ခမ္းကို ဖိကပ္နမ္းလိုက္ၿပီး ျမမွဴးခါးကို တင္းၾကပ္စြာ ဖက္လိုက္ကာ ကုတင္ေပၚ လွဲခ်လိုက္သည္။အိစက္ညက္ေညာေနေသာ ေမြ့ယာေပၚတြင္ ျမမွဴးကလွဲလ်က္အေနအထားနဲ႔ အကိုက ျမမွဴးအေပၚမွာ အုပ္မိုးထားရင္း အနမ္းမိုးေတြ ဆက္တိုက္ရြာခ်ေနသည္။ျမမွဴး အကို႔ကို အဆံုးထိ ခြင့္ျပဳေပးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားျခင္းျဖစ္၍ ဒီအတိုင္းၿငိမ္မေနေတာ့ပဲ အကိုနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ အနမ္းတို႔ကိုျပန္လည္ တံု႔ျပန္ေနမိသည္။

အကိုက ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကို စုပ္ယူနမ္းရိႈက္ေနလ်က္နဲ႔ပင္ အကို႔ အက်ႌမွာ ေနာက္ဆံုးျဖဳတ္ရန္ က်န္ေနေသာ ၾကယ္သီးတစ္လံုးကို ဆြဲျဖဳတ္လိုက္ၿပီး အက်ႌကို ခြၽတ္လိုက္ကာ ကုတင္ေျခရင္းဘက္ကို လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အကိုက အေပၚပိုင္းဗလာက်င္းျဖစ္ေနၿပီး အကို႔လက္ကေတာ့ ျမမွဴး၀တ္ဆင္ထားေသာ ညအိပ္၀တ္စံုကို ခြၽတ္ရန္ စတင္ေနၿပီျဖစ္သည္။

သန္မာေသာ အကို႔လက္တစ္ဖက္က ျမမွဴးလည္ပင္းကို ကိုင္လ်က္ျဖင့္ နမ္းရိႈက္ေနၿပီး က်န္တစ္ဖက္ကေတာ့ ျမမွဴးရဲ့ေက်ာအေနာက္ဘက္ရိွ ဘရာစီယာ ခ်ိတ္ကို ျဖဳတ္လိုက္ၿပီျဖစ္သည္။

တင္းၾကပ္စြာ ၀တ္ထားေသာ ဘရာစီယာကို ျဖဳတ္လိုက္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ျမမွဴးႏႈတ္ခမ္းဆီကေန မခြာေသာ အကို႔ႏႈတ္ခမ္းတို႔က အခုေတာ့ ျမမွဴးလည္တိုင္ဆီကို ဆင္းသက္သြားခဲ့သည္။ အကို႔ရဲ့လက္ေတြကက ျမမွဴးရဲ့ ရင္သားတို႔ကို ဆြဲၫွစ္ေနၿပီး ထိပ္ဖ်ားရိွေနရာတို႔ကို ဖိေခ်ေနသျဖင့္ ျမမွဴး ခံစားခ်က္တို႔ကို ၿမိဳသိပ္မထားႏိုင္ေတာ့ပဲ ၿငီးသံမ်ားထြက္လာခဲ့ရသည္။

"အင့္.......အ.......ဟ့ .........ဟ့........အ့............."

ထိုသို႔ဖိေခ်ေနရင္းနဲ႔ ျမမွဴး၀တ္ထားေသာ ညအိပ္၀တ္စံုက ၾကယ္သီးတို႔ကို တစ္လံုးခ်င္းျဖဳတ္ေနသည္။ၾကယ္သီးတစ္လံုးျပဳတ္ သြားတိုင္း ျမမွဴးရင္ထဲ ေအးခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားရသည္။

ဘုန္းျမတ္ ျမမွဴးရဲ့အက်ႌက ၾကယ္သီးႏွစ္လံုးေလာက္ျဖဳတ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ျဖဴေဖြးမို႔ေမာက္ေနေသာ ရင္သားအေပၚပိုင္းကို အနည္းငယ္ျမင္ေနရၿပီျဖစ္၍ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ဆြဲစုပ္ပစ္လိုက္သည္။ေအာက္မွာ ျဖဳတ္ရန္ က်န္ေနေသာ ၾကယ္သီးမ်ားကို စိတ္မရွည္ေတာ့သျဖင့္ အက်ႌကို အားနဲ႔ ဆြဲၿဖဲျပီး ကုတင္ေအာက္ကိုပစ္ခ်လိုက္သည္။

"အင့္......"

အက်ႌတစ္ခုလံုးကို ဆြဲၿဖဲျပီး လႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရေသာ ျမမွဴးကိုယ္အေပၚပိုင္းတြင္ အခုခ်ိန္က်န္ရိွေနတာဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးရွင္းထုတ္ရန္ က်န္ေနေသာ ခ်ိတ္ျဖဳတ္ၿပီးသား ဘရာစီယာတစ္ထည္သာ က်န္ရိွေနေတာ့သည္။ထိုဘရာစီယာလဲ အခ်ိန္ၾကာၾကာမခံလိုက္ပါ။အက်ႌကို လႊင့္ပစ္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ က်န္ရိွေနေသာ ထိုဘရာစီယာကို ဆြဲဖယ္လိုက္သျဖင့္ ျမမွဴးရဲ့ခႏၲာကိုယ္အေပၚပိုင္းမွာ အကိုေပးထားေသာ မာကင္ရာ မ်ားေတြသာ က်န္ရိွေတာ့သည္။

နဂိုကတည္းက ယမကာတန္ခိုးနဲ႔ ျမမွဴးရဲ့အလွနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ယစ္မူးေနေသာ ဘုန္းျမတ္သည္ အေပၚပိုင္းဗလာက်င္းျဖစ္ေနေသာ ျမမွဴးကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ စိတ္ေတြပိုၿပီးႂကြလာရသည္။ျမမွဴးကေတာ့ ရွက္ေနတာေၾကာင့္ မ်က္လႊာကိုေအာက္ခ်ထားၿပီး လက္သီးကိုက်စ္က်စ္ဆုပ္ထားသည္။ ရွက္ေနခ်ိန္တြင္ ခ်စ္စရာပိုေကာင္းၿပီး အလွတိုးတဲ့ ျမမွဴးကေတာ့ အခုခ်ိန္မွာ ပိုၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈရိွေနသည္။

ဘုန္္းျမတ္သည္ သူကိုယ္တိုင္ေပးထားခဲ့ေသာ ျမမွဴး ရင္ဘက္ေပၚရိွ မာကင္ရာမ်ားကို ခပ္ဖြဖြလိုက္နမ္းၿပီး တစ္ခါမွ မနမ္းရိႈက္ရေသးေသာ ထိုျဖဴဥ လံုး၀န္းေနေသာ အရာေလးကို အငမ္းမရ စုပ္ယူ လိုက္သည္။

"အ့.......ဟ့..........အင့္............."

အကို႔ လ်ွာဖ်ား ေနြးေနြးေလးက တရိႈက္မက္မက္ စုပ္ယူေနတာမို႔ ျမမွဴး တင္းခံႏိုင္စြမ္းမရိွေတာ့ကာ

ၿငီးသံမ်ားသာ အတိုင္းအဆမဲ့စြာ ထြက္ေပၚလာရသည္။တစ္ခ်က္စီ ခပ္ျပင္းျပင္းစုပ္ယူလိုက္တိုင္း အကို႔ဆံပင္မ်ားထဲ လက္ေခ်ာင္းမ်ားလ်ိဳ၀င္ထားရင္း ဆြဲစုပ္မိသည္အထိ ခံစားမႈမ်ား အရိွန္အဟုန္ျမင့္ေနသည္။

ထိုစဥ္ အကို႔ရဲ့ လက္က ျမမွဴးရဲ့ ဗိုက္သားေတြမွ တဆင့္ အဓိကေနရာကို လာေရာက္ပြတ္သပ္လိုက္တာေၾကာင့္ ျမမွဴးေျခေခ်ာင္းမ်ားပင္ ကုပ္သြားၿပီး ေအာက္အိပ္ယာခင္းစကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ထားမိသည္။အကိုက ခပ္ဖြဖြ တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ ဖဲသားေဘာင္းဘီအေပၚကပြတ္သပ္ေနရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ main point ေနရာကို ဖိေခ်ေနသျဖင့္ ျမမွဴး ေျခေထာက္ေတြပါ အားမရိွေတာ့သလို ယိုင္နဲ႔သြားရသည္။ထိုမွတဆင့္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေဘာင္းဘီသေရႀကိဳးနားကေန အထဲကိုလ်ိႈ၀င္သြားတာေၾကာင့္ ျမမွဴး အသက္ပါေအာင့္ထားမိသည္အထိ ျဖစ္သြားရသည္။

ဘုန္းျမတ္ လက္ကအထဲကို ေရာက္ေတာ့ ျမမွဴးရဲ့အဓိကေနရာက အေတာ္စိုစြတ္ေနၿပီျဖစ္သည္။သူလုပ္သမ်ွကို တစ္ခ်က္ေတာင္တားဆီးျခင္းမရိွဘဲ လိုက္ေလ်ာေပးေနသျဖင့္ ဒီကေလးမကို ဘုန္းျမတ္ အခ်စ္ပိုရျပန္သည္။အမွန္ဆို ဘုန္းျမတ္ေရာ ျမမွဴးေရာ First time ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အရာအားလံုးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စတင္ေနရသည္။ျမမွဴးကို တစ္ခ်က္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာ့ရွင္းေနတဲ့ လည္တိုင္ေလးကိုေမာ့ၿပီး ၿငီးသံတိုးတိုးေလးေတြထြက္ေနသျဖင့္ ဘုန္းျမတ္ပိုၿပီး စိတ္မထိန္းႏိုင္ျဖစ္ကာ ထိုစိုစြတ္ေနေသာအရာထဲကို လက္တစ္ေခ်ာင္း အဆံုးထိထိုးသြင္းလိုက္သည္။

ျမမွဴးအတြက္ ပထမဆံုးေသာ ႀကံဳဖူးတဲ့ အထိအေတြ့ေၾကာင့္ အစိမ္းသက္သက္ျဖစ္ေနၿပီး ​အနည္းငယ္တုန္လႈပ္သြားမိခဲ့သည္။အကို႔ရဲ့ လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းက အထဲမွာ ေနရာယူထားၿပီး အသြင္းအထုတ္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလုပ္ေနတာေၾကာင့္ ျမမွဴးတစ္ခုထဲေသာ အားကိုးစရာျဖစ္ေသာ အိပ္ယာခင္းစကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ေနၿပီး ေနသားက်ေအာင္ႀကိဳးစားေနရသည္။

ျမမွဴးရဲ့ ရင္သားကို အကိုကအလြတ္မေပးပဲ စုပ္ယူေနၿပီး တဖန္ အကို႔ရဲ့လက္ေတြကလဲ တစ္ေခ်ာင္းမွ ႏွစ္ေခ်ာင္းသို႔ကူးေျပာင္းကာ အထုတ္အသြင္းကို အရိွန္ျမႇင့္တင္ေနသျဖင့္ ျမမွဴးတစ္ခုခုကို လိုအပ္လာသလိုႀကီးျဖစ္ေနသည္။

"အ့........ဟ့.......ဟ့.........အ......ကို.......အ့......အ..ကို.....မွဴး......အ့......မွဴး..မေနတတ္ေတာ့ဘူး......ဟ့........"

"ခဏေလး သည္းခံေနာ္ ......ခဏေနရင္ မွဴး အဆင္ေျပသြားလိမ့္မယ္"

အကို႔က အသံ ခပ္ရွရွနဲ႔ ေျပာေနေပမဲ့ ျမမွဴးကေတာ့ ဘာကိုလိုအပ္ေနမွန္းကိုမသိေတာ့ပါ။

အခုခ်ိန္မွာ ျမမွဴးအကို႔လက္ကို ျမမွဴးရဲ့ခႏၶာကိုယ္အတြင္းမွ လြတ္မထြက္သြားေစခ်င္မိသည္ကေတာ့ အမွန္ပါ။

ျမမွဴးရဲ့ အတြင္းသားေတြက ဘုန္းျမတ္ လက္ကိုဆြဲၫွစ္ေနသလို ခံစားလိုက္ရ၍ ျမမွဴးၿပီးေတာ့မည္ ဆိုတာကို ဘုန္းျမတ္သိလိုက္သည္။ဒါေၾကာင့္ အမွန္အရိွန္ျမႇင့္လိုက္ၿပီး လက္တစ္ဖက္ကလဲ ရင္သားေတြကိုဆုပ္နယ္ေနရင္း လည္ပင္းကိုပါ စုပ္နမ္းလိုက္သည္။

"အ့..........ဟ့........အ.....ကို.......ဟ့..................

ျမန္ျမန္ေလး.......အ့........"

ေသြးသားက ေတာင့္တလာေသာ လိုအင္ဆႏၵေတြေၾကာင့္ ျမမွဴးကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ သတိမထားမိဘဲ အကို႔ကို ေတာင္းဆိုေနမိေတာ့သည္။

"အ့.....ဟ့........ဟင္း.......အ့........"

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ျမမွဴး အသံကုန္ ေအာ္ၿငီးမိၿပီး ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ျမမွဴးမွာ ေမာဟိုက္ေန၍ အသက္ကိုမနည္းရႈေနရသည္။အကိုက ျမမွဴးရဲ့ နားထင္စပ္နားမွာက်ေနေသာ ေခြၽးေတြကို သုတ္ေပးၿပီး နဖူးကိုဖိကပ္နမ္းလိုက္သည္။

"မွဴး....အဆင္ေျပရဲ့လား"

"အင္း"

ခုနက အကို႔ကိုလိုအပ္ေနတာေၾကာင့္ မရွက္မရြံ႔ေတာင္းဆိုမိေပမဲ့ အခု အခ်ိန္မွာေတာ့ ျမမွဴးရွက္ရြံ႔မိေနသည္။ျမမွဴး မ်က္လႊာကိုခ်ထားၿပီးအကိုနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းမဆံုမိရန္ ႀကိဳးစားေနမိသည္။

"မွဴး.......မွဴး......ကိုယ့္ကိုၾကည့္ပါၪီး"

ျမမွဴးက သူ႔ကို မၾကည့္ပဲ မ်က္ႏွာလႊဲထားသျဖင့္ ျမမွဴးစိတိဆိုးသြားတယ္ထင္ၿပီး ဘုန္းျမတ္ စိတ္ပူပန္သြားရသည္။ျမမွဴးမ်က္ႏွာကို ​ညင္သာစြာကိုင္ၿပီး သူနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္သည္။

"မွဴး........ဘာျဖစ္လို႔လဲ......ကိုယ့္ကိုစိတ္ဆိုးသြားတာလား"

"ဟင့္အင္း.....မွဴး အကို႔ကိုစိတ္မဆိုးပါဘူး"

"အဲ့ဒါဆို ဘာျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ကိုမၾကည့္တာလဲ"

"မွဴး.......ရွက္လို႔"

"မွဴးကလဲ....ဒါရွက္စရာမွ မဟုတ္တာ ကိုယ္တို႔ကလင္မယားေတျြဖစ္ေနၿပီပဲ ရွက္ဖို႔မလိုဘူး"

ဘုန္းျမတ္က မရွက္နဲ႔လို႔ေျပာကာမွ သူက ပိုရွက္သြားတဲ့ပံုစံျဖစ္ေနတာမို႔ ရုပ္ကေလးကအူယားစရာေကာင္းေနသည္။