Uni

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

ကော်ဖီဆိုင်ထဲကို ဒေါက်ဖိနပ်သံ တညံညံဖြင့် ၀င်လာသူကတော့ တခြားသူမဟုတ် ယမုံပင်ဖြစ်သည်။

"ကိုဘုန်း ရောက်နေတာကြာပြီလား"

ချိန်းထား​သော အချိန်ထက်စောရောက်နေသော ဘုန်းမြတ်ကို ယမုံနှုတ်ဆက်စကားဆိုလိုက်သည်။

"မကြာသေးပါဘူး"

အမှန်တကယ်ဆိုရင် ဘုန်းမြတ် စိတ်ထဲမှာ အတွေးပေါင်းစုံနဲ့ စိတ်ညစ်နေကာ ဝေခွဲရခက်နေပေမဲ့ ယမုံရောက်လာသောအခါတွင် အပြုံးတစ်ခုကို လျှင်မြန်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ယမုံ ဘာသောက်မလဲ မှာလိုက်ဦးလေ"

"အဲ့ဒါဆို black coffeeသောက်မယ်

ကိုဘုန်း ယမုံ့အတွက် မှာပေးပါလား"

"အင်း ကိုယ်သွားမှာလိုက်မယ်"

ဘုန်းမြတ်သွားမှာပြီး မကြာမီမှာပဲ black coffeeတစ်ခွက် ယမုံ့ရှေ့ကို ရောက်လာတော့သည်။

"ဒါနဲ့ ကိုဘုန်း ဘာအရေးတကြီး ပြောစရာရှိလို့လဲ. ......အမှန်ဆို ဒီနေ့ ဆေးရုံကြီးမှာ ဂျူတီကျတဲ့ ရက်မလား"

"ဟုတ်တယ် ကိုယ်ဒီနေ့ ယမုံ့ကို လူချင်းတွေ့ပြီး သေသေချာချာ ပြောစရာစကားတွေရှိလို့ ရဲသွေးနောင်နဲ့ ဂျူတီလဲထားတာ"

ကိုဘုန်းကို ကြည့်ရတာ အတည်ပေါက်ကြီး ပြောစရာရှိတဲ့ ပုံမို့လို့ ယမုံ နည်းနည်းရှိန်သွားသည်။

"ဘာတွေပြောမှာမို့လို့လဲ ကိုဘုန်းရဲ့"

ယမုံ သူအရှေ့မှာချထားသော black coffeeခွက်ကို ယူပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်ဒီနေ့ ယမုံ့အကြောင်း မှန်သမျှအကုန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသိချင်တယ် ကိုယ်မသိသေးတဲ့အကြောင်းအရာတွေရော........သိဖို့လိုအပ်တဲ့

အကြာင်းအရာတွေကိုရောပေါ့"

"ဟမ်....ရုတ်တရက်ကြီး ဘာထဖြစ်တာလဲ ကိုဘုန်းရဲ့"

ယမုံ ကိိုယ့်နားကိုယ် မယုံနိုင်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ဟက်ခနဲ တစ်ချက်ရီပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်ရှေ့ရေး အတွက်

ဒီလောက်တော့ သိခွင့်ရှိတယ်မလား"

ဘုန်းမြတ်က ယမုံ့မျက်လုံးတွေကို သေချာစိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလာသည်မို့ ယမုံ မျက်နှာပိုးသတ်လိုက်ရသည်။

"ဒါပေါ့ ကိုဘုန်းသိချင်တာ မှန်သမျှ ယမုံ အကုန်ပြောပြမယ်.......အင်း......ဘယ်ကစပြောရမလဲဆိုတော့........"

အချိန်ဆွဲတဲ့အနေနဲ့ အနည်းငယ် စဥ်းစားနေဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ထိုစဥ် ဆိုင်ထဲကို ၀င်လာသော မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် ယမုံ ကြက်သီးများပင် ထသွားပြီး ခေါင်းမွှေးတွေ ထောင်သွားသလိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယမုံ့စိတ်ထဲမှာ သူထင်သလိုမဖြစ်ပါစေနဲ့ ဒီအတိုင်း တိုက်ဆိုင်တာပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းနေပေမဲ့ ဆုတောင်းကတော့ မပြည့်ခဲ့ပါ။ထိုမိန်းမသည် ယမုံတို့ စားပွဲ၀ိုင်းဘေးမှာ မတ်တပ်လာရပ်နေသည်မို့ ယမုံ ဟန်ဆောင်ပြီး ချိုသာစွာပြုံးပြလိုက်သည်။

"အစ်မ coffeeလာသောက်တာလား"

ယမုံ ကအရင် ထိုမိန်းမကို မတ်တပ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဖြောင်း"

ယမုံ့ရဲ့ နှုတ်ဆက်စကားကို ဘာမှ ပြန်မပြောပဲ သူ့ရဲ့ လက်၀ါးဖြင့်သာ ယမုံ့ပါးကိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ပါးတစ်ခုလုံး ကျိန်းစပ်သွားသဖြင့် ယမုံ ရိုက်ခံလိုက်ရသောပါးတစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ အသက်ကို ၀၀ရှူနေရသည်။ရုတ်တရက်ဆန်သောအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဘုန်းမြတ်လဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသည်။

ယမုံ ပါးကိုကိုင်ပြီး ဒေါ်မီမီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖြောင်း"

နှုတ်ခမ်းကိုမဲ့ပြီး ပြုံးကာ ယမုံ့ရဲ့ လွတ်နေသော တခြားပါးတစ်ဖက်ကို ဒေါ်မီမီ ထပ်ချလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ခဗျား ဒါဘာလုပ်တာလဲ"

မိမိရှေ့မှာတင် ချစ်သူဖြစ်သူကို မပြောမဆိုနဲ့ ပါးနှစ်ချက်ဆင့်ရိုက်လိုက်သည်မို့ ဘုန်းမြတ်သည်းမခံနိုင်တော့ပါ။ နောက်တစ်ချက် ထပ်ရိုက်ရန် ပြင်နေသော ဒေါ်မီမီရဲ့ လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ကာ အသံမာမာနဲ့​မေးလိုက်သည်။

"ဟက် မင်းကသူနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်နေလို့

၀င်ပြီး ကာကွယ်ပေးနေရတာလဲ"

"ဒါ ကျွန်တော့် ချစ်သူ ကျွန်တော်နဲ့သက်ဆိုင်တယ် ခဗျားသာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ဘာလို့ ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူးလွန်နေတာလဲ"

"ဟားးးဟားးးဟာားးဒါကမင်းချစ်သူဟုတ်လား...

သြော်.......ဒါဆို မင်းသူ့အကြောင်းကို ဘယ်လောက်ထိသိလဲ......မင်းကောင်မက သူများလင်ကို ကြောင်တောင်နှိုက်ပြီး ချူစားနေတဲ့ မယားငယ်မဆိုတာကော သိလား....."

ဒေါ်မီမီ့စကားကြောင့် ယမုံအရှိုက်ထိသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးနီနေပေမဲ့ ဘုန်းမြတ်ရှေ့မှာတော့ ထိုကိစ္စတွေ မပေါ်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံးဟန်ဆောင်နေလေသည်။

"ဒီမှာ အစ်မ ဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလာပြောနေတာလဲ......ယမုံက အစ်မယောကျာ်းရဲ့ အတွင်းရေးမှူးဖြစ်တာနဲ့ပဲ မယားငယ်ဆိုပြီး စွပ်စွဲလို့ရလား.....အစ်မမှာ ဘာသက်သေရှိလို့ လာပြီးတစ်ဖက်သက်စွပ်စွဲတဲ့အပြင် ကိုယ်ထိလက်ရောက်ပါ စော်ကားနေတာလဲ"

"သက်သေဟုတ်လား.......နင်ကသက်သေလိုချင်တယ်ပေါ့ ရတယ်လေ နင်လိုချင်တာကို ပေးရမှာပေါ့"

ဒေါ်မီမီကတော့ တဖြည်းဖြည်း မိမိအကွက်ထဲကိုယမုံ တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး ရောက်လာသဖြင့်

အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလျက်။

ဘုန်းမြတ်ကတော့ မိန်းမနှစ်ယောက်ရဲ့ ရန်ပွဲအတွင်း ဘာမှ၀င်မပြောပဲ နှုတ်ဆိတ်ပြီးသာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ဒီမှာကောင်လေး မင်းကိုကြည့်ရတာ ဒီကောင်မအကြောင်း အတွင်းကျကျသေချာမသိသေးတဲ့ပုံပဲ.......အစ်မမင်းကို မောင်နှစ်မချင်းကိုယ်ချင်းစာလို့ ဒီကောင်မအကြောင်းကို ပြောပြရမှာပေါ့...... မင်းလူရွေးမမှားအောင်ပေါ့လေ"

"ဒီမှာ အစ်မ ဘာကိုပြောချင်နေတာလဲ

အစ်မနဲ့ ယမုံ့ကြားမှာ ဘာမကျေနပ်ချက်ရှိလို့

ဒီလိုမျိူး ယမုံ့ကို လူပုံအလယ်မှာ စော်ကားရတာလဲ...ပြီးတော့ အစ်မကိုဘုန်းကို ဘာစကားမှ ပြောစရာအကြောင်းမရှိဘူး"

ယမုံ ဒေါ်မီမီရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို သိနေရဲ့ အလျင်အမြန်တားလိုက်သည်။

"အံမယ် သူခိုးကပဲ လူပြန်ဟစ်လို့

သူများလင်ကို ခိုးစားတုန်းက နင်ဒီလိုစောက်သံမထွက်ပါလား........"

ဒေါ်မီမီရဲ့ စကားကြောင့် ဘုန်းမြတ် ယမုံ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။။

"အစ်မတစ်ခုခုကို အထင်လွဲနေတာဖြစ်မယ်

ယမုံ့မှာ ချစ်သူရှိတယ် ပြီးတော့ယမုံအဲ့လိုကိစ္စမျိုးတွေ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး"

"အေးပါ နင်ဆက်ငြင်းနိုင်ဥိးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ဒေါ်မီမီ သူ့နောက်မှာပါလာသော driverကို မျက်စပစ်ပြလိုက်တော့ ဘုန်းမြတ်ရှေ့မှာ ဓာတ်ပုံတွေ တန်းစီပြီး လာချတော့သည်။

ဘုန်းမြတ် သူ့ရှေ့မှာ တန်းစီပြီး ချထာသော ဓာတ်ပုံများထဲမှ တစ်ပုံကို ယူပြီးကြည့်လိုက်သည်။ယမုံကတော့ ထိုဓာတ်ပုံတွေကို ဆွဲလုနေပေမဲ့ သူ့ထက်ပိုအားသန်သော ဒေါ်မီမီက ဖမ်းချုပ်ထားသဖြင့် မရုန်းနိုင်ဖြစ်နေရသည်။

လက်ထဲကဓာတ်ပုံတွေကို ကြည့်ပြီး ဘုန်းမြတ် ကိုယ့်မျက်စိကိုယ်တောင် မယုံနိုင်ဖြစ်သွားရသည်။သူမထိရက် မကိုင်ရက်နဲ့ တန်ဖိုးထား ချစ်ခဲ့ရသူက သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ အ၀တ်တောင်မပါပဲ ပျော်မြူးနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ဘုန်းမြတ်ရင်ကို အစိမ်းလိုက်ခွဲပြီး အရက်ပြန်လောင်းချလိုက်သလိုပင်။

ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံပြီး တစ်ပုံကြည့်တာနဲ့ အမျှ ဘုန်းမြတ် မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဝေ၀ါးလာသည်။ရင်ထဲမှာ မယုံနိုင်မှုများစွာနဲ့ ယမုံ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုဘုန်း အဲ့ဒါတွေက အမှန်တွေ မဟုတ်ဘူး ယမုံရှင်းပြပါရစေ အဲ့ဒါ ယမုံ့ကို ချောက်ချချင်လို့ တမင် လုပ်ကြံထားတာ"

ယမုံကတော့ အရှုးတစ်ယောက်လိုပင် အော်ဟစ်နေသည်။

"နင်က အခုချိန်ထိ ၀န်မခံသေးဘူးပေါ့လေ

သူများလင်ကို ကြောင်တောင်နှိုက်တဲ့ မယားငယ်မကများ......ဟင်းးးးဟင်းးး .......နင်ဒါကိုကြည့်ပြီးရင်တော့ နင်ငြင်းလို့မရတော့ပါဘူး"

"ယမုံဒီညနေ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ မန္တလေးကို သွားစရာရှိလို့........"

ရင်းနှီးနေသော အ​သံကြောင့် ဘုန်းမြတ် အသံလာရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

TVဖန်သားပြင်ထက်မှာ ပေါ်နေသူမှာ ယမုံဖြစ်သည်ဆိုတာကို ဘုန်းမြတ်သိလိုက်သည်။သူပြောနေသော စကားလုံးများမှာ မကြာသေးခင်ကမှ ဘုန်းမြတ်နဲ့ ဖုန်းပြောစဥ်က ပြောခဲ့သော စကားများဖြစ်သည်။ကားတစ်စီးပေါ်တွင် လျှို့၀ှက်ကင်မရာ တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ကူးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဗီဒီယိုဖိုင်က အနောက်ပိုင်းကိုရောက်လာလေလေ ဘုန်းမြတ် ဆက်မကြည့်နိုင်တောသည်အထိ မြင်ကွင်းတွေက ရွံ့စရာကောင်းအောင် ဆိုးရွားနေသည်။ဘုန်းမြတ်ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်ထဲမှာ မျက်ရည်တွေ တသွင်သွင်စီးကျလာကာ ရင်ထဲမှာ မွန်းကြပ်လာသည်။

"မင်း ကိုယ့်အပေါ်ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရက်ရတာလဲ

ကိုယ့်မှာ ဘာချို့ယွင်းချက်တွေရှိလို့လဲ....

မင်း......မင်းမို့လို့ကွာ ဒီလိုလုပ်ရက်တွေကို ကိုယ့်နောက်ကွယ်မှာလုပ်ရက်တယ်.......ကိုယ်ကတော့ မင်းနဲ့လက်ထပ်ဖို့ မိဘတွေဆီမှာ အဆူငေါက်ခံပြီး ကြိုးစားနေချိန်မှာ မင်းကတော့ တခြားယောကျာ်းတွေနဲ့ ပျော်ပါးနေတာပေါ့လေ ဟုတ်လား"

နာကျည်းချက်တွေ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဘုန်းမြတ် ယမုံ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောနေပေမဲ့ ယမုံကတော့ လူသေကောင်တစ်ယောက်လိုပင်။

"မင်းလို မိန်းမမျိုးကို တန်ဖိုးထားပြီး ချစ်ခဲ့မိတာကိုက မှားတာ....မင်းမျက်နှာကို လုံး၀မမြင်ချင်တော့တဲ့ အထိကို ရွံမုန်းသွားတာယမုံ.......ဒီလောက်ဆိုရင် ကိုယ်တို့ထပ်ပြီး ပတ်သက်စရာမရှိလောက်တော့ဘူးထင်တယ်"

ဘုန်းမြတ် ပြတ်ပြတ်သားသားပြောပြီး coffeeဆိုင်ထဲထွက်သွားတော့သည်။

ယမုံကတော့ အရှုံးသမားတစ်ယောက်တစ်ယောက်လို အရုပ်ကြိုးပျက် ဒူးထောက်လျက်ကျသွားပြီး ဒေါ်မီမီကတော့ အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်အဖြစ် အရှုံးသမား ယမုံကို မဲ့ပြီးကြည့်ကာ ကော်ဖီဆိုင်ထဲကထွက်သွားသည်။

အဖြစ်အပျက် အစအဆုံးကို မြင်လိုက်ရသူ

မြမှူးကတော့ ဘုန်းမြတ်ရသွားခဲ့တဲ့

စိတ်ဒဏ်ရာကို

ဘယ်လိုကုစားပေးရမလဲ တွေးနေလေရဲ့........

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

မနက်ဖြန်မှ တင်ပေးမယ်လို့ပြောထားပေမဲ့ ဒီညမှ updateမပေးဖြစ်ရင် သာသာအိပ်ပျော်မယ်မထင်လို့ upပေးလိုက်ပါပြီနော်

ဒီနေ့အပိုင်းက နည်းနည်းတိုသွားတာတော့

သည်းခံပေးပါလို့ ပြောချင်ပါတယ်

Zawgyi

"ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္"

ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲကို ေဒါက္ဖိနပ္သံ တညံညံျဖင့္ ၀င္လာသူကေတာ့ တျခားသူမဟုတ္ ယမံုပင္ျဖစ္သည္။

"ကိုဘုန္း ေရာက္ေနတာၾကာၿပီလား"

ခ်ိန္းထား​ေသာ အခ်ိန္ထက္ေစာေရာက္ေနေသာ ဘုန္းျမတ္ကို ယမံုႏႈတ္ဆက္စကားဆိုလိုက္သည္။

"မၾကာေသးပါဘူး"

အမွန္တကယ္ဆိုရင္ ဘုန္းျမတ္ စိတ္ထဲမွာ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ စိတ္ညစ္ေနကာ ေဝခြဲရခက္ေနေပမဲ့ ယမံုေရာက္လာေသာအခါတြင္ အၿပံဳးတစ္ခုကို လ်ွင္ျမန္စြာ ၿပံဳးျပလိုက္သည္။

"ယမံု ဘာေသာက္မလဲ မွာလိုက္ၪီးေလ"

"အဲ့ဒါဆို black coffeeေသာက္မယ္

ကိုဘုန္း ယမံု႔အတြက္ မွာေပးပါလား"

"အင္း ကိုယ္သြားမွာလိုက္မယ္"

ဘုန္းျမတ္သြားမွာၿပီး မၾကာမီမွာပဲ black coffeeတစ္ခြက္ ယမံု႔ေရ႔ွကို ေရာက္လာေတာ့သည္။

"ဒါနဲ႔ ကိုဘုန္း ဘာအေရးတႀကီး ေျပာစရာရိွလို႔လဲ. ......အမွန္ဆို ဒီေန့ ေဆးရံုႀကီးမွာ ဂ်ူတီက်တဲ့ ရက္မလား"

"ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ဒီေန့ ယမံု႔ကို လူခ်င္းေတြ့ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာစရာစကားေတြရိွလို႔ ရဲေသြးေနာင္နဲ႔ ဂ်ူတီလဲထားတာ"

ကိုဘုန္းကို ၾကည့္ရတာ အတည္ေပါက္ႀကီး ေျပာစရာရိွတဲ့ ပံုမို႔လို႔ ယမံု နည္းနည္းရိွန္သြားသည္။

"ဘာေတြေျပာမွာမို႔လို႔လဲ ကိုဘုန္းရဲ့"

ယမံု သူအေရ႔ွမွာခ်ထားေသာ black coffeeခြက္ကို ယူၿပီး တစ္ငံုေသာက္လိုက္ကာ ၿပံဳးၿပီးေမးလိုက္သည္။

"ကိုယ္ဒီေန့ ယမံု႔အေၾကာင္း မွန္သမ်ွအကုန္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းသိခ်င္တယ္ ကိုယ္မသိေသးတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြေရာ........သိဖို႔လိုအပ္တဲ့

အၾကာင္းအရာေတြကိုေရာေပါ့"

"ဟမ္....ရုတ္တရက္ႀကီး ဘာထျဖစ္တာလဲ ကိုဘုန္းရဲ့"

ယမံု ကိုယ့္နားကိုယ္ မယံုႏိုင္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ဟက္ခနဲ တစ္ခ်က္ရီၿပီး ေမးလိုက္သည္။

"ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေရ႔ွေရး အတြက္

ဒီေလာက္ေတာ့ သိခြင့္ရိွတယ္မလား"

ဘုန္းျမတ္က ယမံု႔မ်က္လံုးေတြကို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ၿပီး ေျပာလာသည္မို႔ ယမံု မ်က္ႏွာပိုးသတ္လိုက္ရသည္။

"ဒါေပါ့ ကိုဘုန္းသိခ်င္တာ မွန္သမ်ွ ယမံု အကုန္ေျပာျပမယ္.......အင္း......ဘယ္ကစေျပာရမလဲဆိုေတာ့........"

အခ်ိန္ဆြဲတဲ့အေနနဲ႔ အနည္းငယ္ စဥ္းစားေနဟန္ ေဆာင္လိုက္သည္။ထိုစဥ္ ဆိုင္ထဲကို ၀င္လာေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ယမံု ၾကက္သီးမ်ားပင္ ထသြားၿပီး ေခါင္းေမႊးေတြ ေထာင္သြားသလိုပါ ခံစားလိုက္ရသည္။

ယမံု႔စိတ္ထဲမွာ သူထင္သလိုမျဖစ္ပါေစနဲ႔ ဒီအတိုင္း တိုက္ဆိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနေပမဲ့ ဆုေတာင္းကေတာ့ မျပည့္ခဲ့ပါ။ထိုမိန္းမသည္ ယမံုတို႔ စားပြဲဝိုင္းေဘးမွာ မတ္တပ္လာရပ္ေနသည္မို႔ ယမံု ဟန္ေဆာင္ၿပီး ခ်ိဳသာစြာၿပံဳးျပလိုက္သည္။

"အစ္မ coffeeလာေသာက္တာလား"

ယမံု ကအရင္ ထိုမိန္းမကို မတ္တပ္ရပ္ကာ ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုလိုက္သည္။

"ေျဖာင္း"

ယမံု႔ရဲ့ ႏႈတ္ဆက္စကားကို ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ သူ႔ရဲ့ လက္ဝါးျဖင့္သာ ယမံု႔ပါးကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ ပါးတစ္ခုလံုး က်ိန္းစပ္သြားသျဖင့္ ယမံု ရိုက္ခံလိုက္ရေသာပါးတစ္ဖက္ကို ကိုင္ကာ အသက္ကို ၀၀ရႉေနရသည္။ရုတ္တရက္ဆန္ေသာအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ဘုန္းျမတ္လဲ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားသည္။

ယမံု ပါးကိုကိုင္ၿပီး ေဒၚမီမီကို ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ေျဖာင္း"

ႏႈတ္ခမ္းကိုမဲ့ၿပီး ၿပံဳးကာ ယမံု႔ရဲ့ လြတ္ေနေသာ တျခားပါးတစ္ဖက္ကို ေဒၚမီမီ ထပ္ခ်လိုက္သည္။

"ဒီမွာ ခဗ်ား ဒါဘာလုပ္တာလဲ"

မိမိေရ႔ွမွာတင္ ခ်စ္သူျဖစ္သူကို မေျပာမဆိုနဲ႔ ပါးႏွစ္ခ်က္ဆင့္ရိုက္လိုက္သည္မို႔ ဘုန္းျမတ္သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ရိုက္ရန္ ျပင္ေနေသာ ေဒၚမီမီရဲ့ လက္ကို လွမ္းဆြဲလိုက္ကာ အသံမာမာနဲ႔​ေမးလိုက္သည္။

"ဟက္ မင္းကသူနဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက္ေနလို႔

၀င္ၿပီး ကာကြယ္ေပးေနရတာလဲ"

"ဒါ ကြၽန္ေတာ့္ ခ်စ္သူ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔သက္ဆိုင္တယ္ ခဗ်ားသာ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရိွဘဲ ဘာလို႔ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္က်ူးလြန္ေနတာလဲ"

"ဟားးးဟားးးဟားးဒါကမင္းခ်စ္သူဟုတ္လား...

ေၾသာ္.......ဒါဆို မင္းသူ႔အေၾကာင္းကို ဘယ္ေလာက္ထိသိလဲ......မင္းေကာင္မက သူမ်ားလင္ကို ေၾကာင္ေတာင္ႏိႈက္ၿပီး ခ်ူစားေနတဲ့ မယားငယ္မဆိုတာေကာ သိလား....."

ေဒၚမီမီ့စကားေၾကာင့္ ယမံုအရိႈက္ထိသြားကာ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးနီေနေပမဲ့ ဘုန္းျမတ္ေရ႔ွမွာေတာ့ ထိုကိစၥေတြ မေပၚေစရန္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးဟန္ေဆာင္ေနေလသည္။

"ဒီမွာ အစ္မ ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္မရိွတဲ့ စကားေတြလာေျပာေနတာလဲ......ယမံုက အစ္မေယာက်ာ္းရဲ့ အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္တာနဲ႔ပဲ မယားငယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲလို႔ရလား.....အစ္မမွာ ဘာသက္ေသရိွလို႔ လာၿပီးတစ္ဖက္သက္စြပ္စြဲတဲ့အျပင္ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ပါ ေစာ္ကားေနတာလဲ"

"သက္ေသဟုတ္လား.......နင္ကသက္ေသလိုခ်င္တယ္ေပါ့ ရတယ္ေလ နင္လိုခ်င္တာကို ေပးရမွာေပါ့"

ေဒၚမီမီကေတာ့ တျဖည္းျဖည္း မိမိအကြက္ထဲကိုယမံု တန္းတန္းမတ္မတ္ႀကီး ေရာက္လာသျဖင့္

ေအာင္ႏိုင္သူတစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ ၿပံဳးလ်က္။

ဘုန္းျမတ္ကေတာ့ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရန္ပြဲအတြင္း ဘာမွ၀င္မေျပာပဲ ႏႈတ္ဆိတ္ၿပီးသာ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။

"ဒီမွာေကာင္ေလး မင္းကိုၾကည့္ရတာ ဒီေကာင္မအေၾကာင္း အတြင္းက်က်ေသခ်ာမသိေသးတဲ့ပံုပဲ.......အစ္မမင္းကို ေမာင္ႏွစ္မခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာလို႔ ဒီေကာင္မအေၾကာင္းကို ေျပာျပရမွာေပါ့...... မင္းလူေရြးမမွားေအာင္ေပါ့ေလ"

"ဒီမွာ အစ္မ ဘာကိုေျပာခ်င္ေနတာလဲ

အစ္မနဲ႔ ယမံု႔ၾကားမွာ ဘာမေက်နပ္ခ်က္ရိွလို႔

ဒီလိုမ်ိူး ယမံု႔ကို လူပံုအလယ္မွာ ေစာ္ကားရတာလဲ...ၿပီးေတာ့ အစ္မကိုဘုန္းကို ဘာစကားမွ ေျပာစရာအေၾကာင္းမရိွဘူး"

ယမံု ေဒၚမီမီရဲ့ ဆိုလိုရင္းကို သိေနရဲ့ အလ်င္အျမန္တားလိုက္သည္။

"အံမယ္ သူခိုးကပဲ လူျပန္ဟစ္လို႔

သူမ်ားလင္ကို ခိုးစားတုန္းက နင္ဒီလိုေစာက္သံမထြက္ပါလား........"

ေဒၚမီမီရဲ့ စကားေၾကာင့္ ဘုန္းျမတ္ ယမံု႔ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။။

"အစ္မတစ္ခုခုကို အထင္လြဲေနတာျဖစ္မယ္

ယမံု႔မွာ ခ်စ္သူရိွတယ္ ၿပီးေတာ့ယမံုအဲ့လိုကိစၥမ်ိဳးေတြ ဘယ္တုန္းကမွ မရိွခဲ့ဖူးဘူး"

"ေအးပါ နင္ဆက္ျငင္းႏိုင္ၪိးမလား ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့"

ေဒၚမီမီ သူ႔ေနာက္မွာပါလာေသာ driverကို မ်က္စပစ္ျပလိုက္ေတာ့ ဘုန္းျမတ္ေရ႔ွမွာ ဓာတ္ပံုေတြ တန္းစီၿပီး လာခ်ေတာ့သည္။

ဘုန္းျမတ္ သူ႔ေရ႔ွမွာ တန္းစီၿပီး ခ်ထာေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားထဲမွ တစ္ပံုကို ယူၿပီးၾကည့္လိုက္သည္။ယမံုကေတာ့ ထိုဓာတ္ပံုေတြကို ဆြဲလုေနေပမဲ့ သူ႔ထက္ပိုအားသန္ေသာ ေဒၚမီမီက ဖမ္းခ်ဳပ္ထားသျဖင့္ မရုန္းႏိုင္ျဖစ္ေနရသည္။

လက္ထဲကဓာတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဘုန္းျမတ္ ကိုယ့္မ်က္စိကိုယ္ေတာင္ မယံုႏိုင္ျဖစ္သြားရသည္။သူမထိရက္ မကိုင္ရက္နဲ႔ တန္ဖိုးထား ခ်စ္ခဲ့ရသူက သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အ၀တ္ေတာင္မပါပဲ ေပ်ာ္ျမဴးေနသည္ကို ျမင္ရသည္မွာ ဘုန္းျမတ္ရင္ကို အစိမ္းလိုက္ခြဲၿပီး အရက္ျပန္ေလာင္းခ်လိုက္သလိုပင္။

ဓာတ္ပံု တစ္ပံုၿပီး တစ္ပံုၾကည့္တာနဲ႔ အမ်ွ ဘုန္းျမတ္ မ်က္လံုးထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္လာၿပီး အရာအားလံုးကို ေဝ၀ါးလာသည္။ရင္ထဲမွာ မယံုႏိုင္မႈမ်ားစြာနဲ႔ ယမံု႔ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

"ကိုဘုန္း အဲ့ဒါေတြက အမွန္ေတြ မဟုတ္ဘူး ယမံုရွင္းျပပါရေစ အဲ့ဒါ ယမံု႔ကို ေခ်ာက္ခ်ခ်င္လို႔ တမင္ လုပ္ႀကံထားတာ"

ယမံုကေတာ့ အရႈးတစ္ေယာက္လိုပင္ ေအာ္ဟစ္ေနသည္။

"နင္က အခုခ်ိန္ထိ ၀န္မခံေသးဘူးေပါ့ေလ

သူမ်ားလင္ကို ေၾကာင္ေတာင္ႏိႈက္တဲ့ မယားငယ္မကမ်ား......ဟင္းးးးဟင္းးး .......နင္ဒါကိုၾကည့္ၿပီးရင္ေတာ့ နင္ျငင္းလို႔မရေတာ့ပါဘူး"

"ယမံုဒီညေန အလုပ္ကိစၥနဲ႔ မႏၲေလးကို သြားစရာရိွလို႔........"

ရင္းႏွီးေနေသာ အ​သံေၾကာင့္ ဘုန္းျမတ္ အသံလာရာကို ၾကည့္လိုက္သည္။

TVဖန္သားျပင္ထက္မွာ ေပၚေနသူမွာ ယမံုျဖစ္သည္ဆိုတာကို ဘုန္းျမတ္သိလိုက္သည္။သူေျပာေနေသာ စကားလံုးမ်ားမွာ မၾကာေသးခင္ကမွ ဘုန္းျမတ္နဲ႔ ဖုန္းေျပာစဥ္က ေျပာခဲ့ေသာ စကားမ်ားျဖစ္သည္။ကားတစ္စီးေပၚတြင္ လ်ိႈ႔၀ွက္ကင္မရာ တစ္ခုျဖင့္ ရိုက္ကူးထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဗီဒီယိုဖိုင္က အေနာက္ပိုင္းကိုေရာက္လာေလေလ ဘုန္းျမတ္ ဆက္မၾကည့္ႏိုင္ေတာသည္အထိ ျမင္ကြင္းေတြက ရြံ႔စရာေကာင္းေအာင္ ဆိုးရြားေနသည္။ဘုန္းျမတ္ရဲ့ မ်က္လံုးအိမ္ထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြ တသြင္သြင္စီးက်လာကာ ရင္ထဲမွာ မြန္းၾကပ္လာသည္။

"မင္း ကိုယ့္အေပၚဘာလို႔ ဒီလိုလုပ္ရက္ရတာလဲ

ကိုယ့္မွာ ဘာခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြရိွလို႔လဲ....

မင္း......မင္းမို႔လို႔ကြာ ဒီလိုလုပ္ရက္ေတြကို ကိုယ့္ေနာက္ကြယ္မွာလုပ္ရက္တယ္.......ကိုယ္ကေတာ့ မင္းနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔ မိဘေတြဆီမွာ အဆူေငါက္ခံၿပီး ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ မင္းကေတာ့ တျခားေယာက်ာ္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနတာေပါ့ေလ ဟုတ္လား"

နာက်ည္းခ်က္ေတြ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ဘုန္းျမတ္ ယမံု႔ကို လက္ၫွိုးထိုးၿပီး ေျပာေနေပမဲ့ ယမံုကေတာ့ လူေသေကာင္တစ္ေယာက္လိုပင္။

"မင္းလို မိန္းမမ်ိဳးကို တန္ဖိုးထားၿပီး ခ်စ္ခဲ့မိတာကိုက မွားတာ....မင္းမ်က္ႏွာကို လံုး၀မျမင္ခ်င္ေတာ့တဲ့ အထိကို ရြံမုန္းသြားတာယမံု.......ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုယ္တို႔ထပ္ၿပီး ပတ္သက္စရာမရိွေလာက္ေတာ့ဘူးထင္တယ္"

ဘုန္းျမတ္ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာၿပီး coffeeဆိုင္ထဲထြက္သြားေတာ့သည္။

ယမံုကေတာ့ အရႈံးသမားတစ္ေယာက္တစ္ေယာက္လို အရုပ္ႀကိဳးပ်က္ ဒူးေထာက္လ်က္က်သြားၿပီး ေဒၚမီမီကေတာ့ ေအာင္ႏိုင္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ အရႈံးသမား ယမံုကို မဲ့ၿပီးၾကည့္ကာ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲကထြက္သြားသည္။

အျဖစ္အပ်က္ အစအဆံုးကို ျမင္လိုက္ရသူ

ျမမွဴးကေတာ့ ဘုန္းျမတ္ရသြားခဲ့တဲ့

စိတ္ဒဏ္ရာကို

ဘယ္လိုကုစားေပးရမလဲ ေတြးေနေလရဲ့........

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

မနက္ျဖန္မွ တင္ေပးမယ္လို႔ေျပာထားေပမဲ့ ဒီညမွ updateမေပးျဖစ္ရင္ သာသာအိပ္ေပ်ာ္မယ္မထင္လို႔ upေပးလိုက္ပါၿပီေနာ္

ဒီေန့အပိုင္းက နည္းနည္းတိုသြားတာေတာ့

သည္းခံေပးပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္