Uni

ဘုန်းမြတ်တို့ သားအမိ မြမှူးတို့ဆီကနေ အိမ်ကိုပြန်ရောက်တော့ ည၇နာရီပင်ထိုးနေပြီ။ဘုန်းမြတ်က အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ အခန်းရှိရာ အပေါ်ထပ်သို့ တန်းပြီးတက်သွားတော့သည်။ဒေါ်ချိုမာကတော့ ပြန်ရောက်ကတည်းက ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်နေတာ တုပ်တုပ်တောင်မလှုပ်ပေ။ဘုန်းမြတ်အပေါ်မှာ ရေချိုးပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာတဲ့ အထိ မိခင်ဖြစ်သူက ပြန်ရောက်ကတည်းကအတိုင်း ပုံစံမပျက်ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်လျက်ပင်။ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ခုကို လေးလေးနက်နက် စဥ်းစားနေဟန်။

"အမေ အခုထိ အ၀တ်အစား မလဲရသေးဘူးလား ဘာတွေအဲ့လောက်ထိတွေးနေတာလဲ အမေ့ကိုကြည့်ရတာ မြမှူးတို့ဆီက ပြန်လာကတည်းက တစ်ခုခုဖြစ်နေသလိုပဲ "

ဒေါ်ချိူမာ သားဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်းသက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။

"အမေ မြမှူးလေးအကြောင်းကို တွေးနေတာ

သားရဲ့"

"ဟင် မြမှူးကဘာဖြစ်လို့လဲ "

"မြမှူးကိုတွေ့တော့ အမေ့ရင်ထဲမကောင်းလို့ပါသားရယ် မြမှူး ငယ်ငယ်လေးကတည်းက သူ့ရဲ့ အဖေရောအမေရော သူ့မျက်စိရှေ့မှာပဲ တစ်ချိန်ထဲဆုံးသွားခဲ့တာလေ"

အမေ့စကားကြောင့် ဘုန်းမြတ် အံ့သြသွားပြီး

မြမှူးအကြောင်းကို လေးလေးနက်နက်သိချင်သွားသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်ထဲဆုံးသွားကြတာလဲ"

ဒေါ်ချိုမာ ဘုန်းမြတ်ရဲ့ အမေးစကားကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းထပ်ချမိလိုက်သည်။

"မြမှူးလေးရဲ့ အဖေနဲ့ အမေ ဆုံးရတာ အမေ့ရဲ့ ပယောဂလဲ မကင်းပါဘူးသားရယ်"

" ဟမ် အမေတို့နဲ့ ဘယ်လိုပက်သတ်နေရတာလဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၉နှစ်လောက်ကပေါ့ကွယ် မြမှူးလေးတို့ မိသားစုက မန္တလေးကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားရင်း အပန်းဖြေခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ။သူတို့သွားမှာ မန္တလေးဆိုတော့ ပြင်ဦးလွင်က အမေ့မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်စီကို အရေးကြီးတဲ့ စာချုပ်တစ်ခု လမ်းကြုံထည့်ပေးလိုက်တာ။

အဲ့ဒီ့ မိတ်ဆွေကလဲ မြမှူးရဲ့ အမေနဲ့ ရင်းနှိးတာပဲဆိုတော့ အတော်ဖြစ်သွားတာပေါ့ ။ပထမကတော့ အမေတို့ကိုယ်တိုင်သွားပို့မလို့ပါပဲ ဒါပေမဲ့ သားရဲ့ တက္ကသိုလ်၀င်တန်းက ဆုယူပွဲနဲ့တိုက်နေတော့ အမေတို့ကသွားဖို့မဖြစ်တော့ဘူး။စာချူပ်ကလဲ အဲ့နေ့ကျမှ အလုပ်မှာ အရေးကြီး လိုအပ်နေတာဆိုတော့ အမေတို့မှာ အကြပ်ရိုက်ရရော ။အခုတော့ သူတို့နဲ့က လမ်းကြုံတော့ အမေက လဲတစ်ခါထဲထည့်ပေးလိုက်တာ။

အဲ့နေ့က မြမှူးရဲ့ အဖေကလဲ အစည်းအ​ေ၀းက မိုးချုပ်မှပြီးတော့ ပြင်ဦးလွင်ကို ညဖက်ပဲ တက်သွားကြတာ။ပြင်ဦးလွင် အတက်လမ်းက လူရှင်းတဲ့ကွေ့တစ်ကွေ့မှာ နောက်ကကုန်တင်ကားတစ်စီးက အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့၀င်တိုက်လိုက်တာ ကားတစ်စီးလုံး ချောက်ထဲပြုတ်ကျသွားခဲ့တာ။

မြမှူးရဲ့ အဖေရော အမေရော နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီးပဲ ဆုံးသွားကြတာ။

မြမှူးကတော့ ကားထဲမှာတစ်ညလုံး သူ့အဖေနဲ့ အမေအလောင်းနားမှာ ငိုပြီးနေနေခဲ့ရှာတာ။အဲ့နေ့ညက လကွယ်ညလဲ ဖြစ်တာကြောင့် အမှောင်ထဲမှာ တစ်ညလုံးနေခဲ့ရတာ မြမှူးလေးဘယ်လောက်တောင်ကြောက်နေလိုက်မလဲမသိဘူး။

ညကမှောင်လွန်းပြီး တောင်တက်လမ်းလဲဖြစ်တာကြောင့် ကယ်ဆယ်ရေးတွေ အတတ်နိုင်ဆုံး ရောက်လာပြီး ကယ်ဆယ်ခဲ့ပေမဲ့။ မနက်မိုးလင်းမှ ကားကိုပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ကလေးကို နတ်စောင့်တယ်ပဲပြောရမလားမသိဘူး မြမှူးကတော့ ခြစ်ရာတစ်ချို့နဲ့ ပွန်းပဲ့ရာ တစ်ချို့ပဲ ရခဲ့တာ။သူ့အဖေနဲ့အမေ ဆုံးပြီးကတည်းက မြမှူးရဲ့ အဖွားက မြမှူးကို ခေါ်သွားခဲ့တာကြောင့် အမေအဆက်အသွယ်လုံး၀မရခဲ့တာပဲ ဒီနေ့ကျမှ ကံကြမ္မာရဲ့ ဖန်တီးပေးမှူကြောင့် ပြန်ဆုံခွင့်ရခဲ့တာ။ ဒေါ်လေး​ ပြောပုံအရဆိုရင် ကလေးက ငယ်ငယ်ကရခဲ့တဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာ ကြောင့် အမှောင်ကိုအရမ်းကြောက်တယ်လို့ပြောတယ်။ အမေကြောင့် မြမှူးတို့ ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာလို့ပဲ တွေးမိပြီး အမေကိုယ့်ကိုယ်ကို လိပ်ပြာမလုံဘူးသားရယ်"

အမေရဲ့စကားလဲဆုံးရော ဘုန်းမြတ် စိတ်ထဲမှာ လေးလံသွားပြီး ရင်ထဲမှာ တစ်ခုခုဆို့နေသလို ခံစားရသည်။သူ့ထက် အသက်၉နှစ်ငယ်တဲ့ ကလေးမလေးမှာ ဒီလိုစိတ်ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့တယ်တဲ့လား။ပြီးတော့ သူက ဆုပေးပွဲမှာ အဖေနဲ့ အမေနဲ့ အတူပြုံးပျော်ပြီး ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အချိန်မှာ မြမှူးကတော့ အဖေနဲ့ အမေကို တစ်ချိန်ထဲ ဆုံရှုံးလိုက်ရပြီး တစ်ယောက်ထဲ ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ ငိုကြွေးနေခဲ့ရတယ်တဲ့လား။ဘုန်းမြတ် မြမှူးရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အူကြောင်ကြောင်ရုပ်ကလေးကို ပြန်မြင်ယောင်ကာ သူရင်ထဲမှာ ဒီလိုစိတ်ဒဏ်ရာတွေရှိမှန်းဘယ်သူက သိမှာတဲ့လဲ။

ဘုန်းမြတ်ရင်ထဲမှာ ပြောမပြနိုင်တဲ့ ​ေ၀ဒနာတစ်ချို့ ခံစားလိုက်ရကာ အခုကစပြီးမြမှူးကို ပျော်ရွှင်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

×××××××××××××××

အခုက minor မေဂျာဖြစ်တဲ့ သမိုင်းသင်နေတဲ့အချိန်။ဒါပေမဲ့ မြမှူး စာသင်နေတဲ့ဆီ စိတ်ကမရောက်။အခုတလော အကို က အိမ်ကိုအမြဲ ၀င်ထွက်နေပြီး မြမှူးကိုလဲ အရမ်းဂရုစိုက်ပေးနေသည်။ဒါ​ကြောင့် မြမှူး စိတ်ထဲမှာ အမြဲ အကိုကသာ နေရာယူထားပြီး စာတွေဆီလဲ စိတ်မရောက်တော့ ။အကို့ရဲ့ အမေကလဲ အိမ်ကိုအမြဲလာပြီး မြမှူးကို သမီးတစ်ယောက်လို ပြောဆို ဆက်ဆံပေးတဲ့ အတွက်ကြောင့် မြမှူး အမေတစ်ယောက် ရလိုက်တဲ့အတိုင်း ခံစားနေရသည်။

သမိုင်းဆရာမ ထွက်သွားတာနဲ့ မြမှူး အကို့အကြောင်း တွေးရင်း ပြုံးစိစိဖြစ်နေသည်။အကိုက ဒီတစ်ပတ်ပိတ်ရက်ကျ ရုပ်ရှင်လိုက်ပြပေးမယ် ပြောထားတဲ့အတွက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကိုနဲ့ အတူတူ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရမယ့်အကြောင့် စဥ်းစားရင်း မြမှူး ရင်တွေခုန်လာမိပြီး ထိုနေ့ကို အမြန်ရောက်ချင်နေသည်မှာ တစ်ပိုင်းသေနေပြီဖြစ်သည်။မြမှူး ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ပျော်ပြီး ပီတိဖြစ်နေတုန်း ပုံမှန်ဆိုရင် စာသင်ပြီးတာနဲ့ သာလိကာမ လို စကားတစ်တွတ်တွတ်ပြောနေသော ယွန်းမီ ဒီနေ့ ငြိမ်ချက်သားကောင်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"ယွန်းမီ နင်ဘာဖြစ်နေတာလဲ နင်ကြည့်ရတာ ပုံမှန်မဟုတ်သလိုပဲ"

မြမှူး အမေးကို ယွန်းမီ ချက်ချင်းပြန်မဖြေသေးပဲ ညှိုးနေသော မျက်နှာနဲ့ မြမှူးကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်ကို ပြန်လှည့်သွားသည်။ပြီးမှ တစ်ခုခုကိုအလေးအနက် စဥ်းစားပြီးတဲ့ပုံနဲ့

"မြမှူး ငါနင့်ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုရော ညီအစ်မ အရင်းတစ်ယောက်လိုရော သဘောထားတာ နင်သိတယ်နော်"

"အေးလေ ငါလဲ နင့်ကိုအဲ့လိုပဲ သဘောထားတာပါ

အဲ့ဒါကြောင့် နင်ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော ငါကူပြီး ဖြေရှင်း​ပေးမယ်"

ယွန်းမီ နောက်ထပ်စကားကို ဆက်မပြောခင် အတန်းထဲကို မျက်လုံးနဲ့ ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်သည်။အကုန်လုံးနီးပါး ကန်တင်းသွားကြပြီမို့ အတန်းထဲမှာ မြမှူးတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ rollcall စာရွက်ကို စစ်ဆေးနေသော ECရယ်သာရှိသည်။Ecကလဲ သူ့အာရုံနဲ့ သူမို့လို့ မြမှူးတို့ကို စိတ်မ၀င်စား။

"မြမှူး နင်အခု ငါပြောတာကို သေချာနားထောင် ပြီးရင် ငါပြောတာကို နင်တစ်ယောက်ပဲ သိထားရမယ်နော် "

ယွန်းမီ ရဲ့ ဒီလိုပြာယာခက်နေသော ပုံစံကို မြမှူးအခုမှ မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ကိစ္စကတော့ တော်တော်ကြီးပုံရတယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ ထင်မိလိုက်သည်။

"အေးပါ ငါဘယ်သူမှ လျှောက်မပြောပါဘူးလို့ ကတိပေးတယ်"

"ငါ့......ငါ့အဖေကလေ ငါ့အမေမသိအောင်တခြားမိန်းမနဲ့ ဖောက်ပြန်နေတယ်တဲ့လေ

ပြီးတော့ အဲ့ဒီသူက သူ့အတွင်းရေးမှူးမတဲ့"

မြမှူး ယွန်းမီစကားကြောင့် အတော်ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သေရော သေချာရဲ့လားဟယ် နင်...နင်အဲ့အကြောင်းကို ဘယ်ကနေ သိလာတာလဲ"

"ဟိုတစ်နေ့က ငါ့အဖေ ကုမ္ပဏီကို လမ်းကြုံလို့၀င်ရင်းနဲ့ အိမ်သာထဲမှာ တခြားသူတွေ အတင်းပြောနေတာကိုကြားခဲ့ရတာ"

"အဲ့လို ကြားခဲ့တာနဲ့ပဲ နင်ယုံရသလား

မနာလိုလို့ လျှောက်ပြောနေတာ​လဲ ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"ငါလဲ ပထမက မယုံပါဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေနဲ့ အဲ့ အစ်မနဲ့ ကားတူတူစီးပြီး ဟိုတယ်ထဲ၀င်သွားတာကိုလဲ ငါနောက်ယောင်ခံလိုက်ရင်းနဲ့ မြင်ခဲ့တယ်"

မြမှူး ဘာဆက်ပြောလို့ ပြောရမလဲတောင်မသိဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အဲ့တော့ နင်အခု ဘာဆက်လုပ်ချင်လဲ"

"ငါ ငါ့အမေကိုပြောပြရင် ကောင်းမလားလို့ စဥ်းစားနေတာ ရန်ဖြစ်ကြရင်လဲ ကိစ္စမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ အမေ့နောက်ကွယ်မှာ ဒီလို လုပ်နေတာမျိုးတော့ ငါသည်းမခံနိုင်ဘူး"

မြမှူး ယွန်းမီအကြောင်းကို သိသည် သူက မဟုတ်မခံစိတ်မျိုး ရှိသူဖြစ်တာကြောင့် ဒီကိစ္စကို လုံး၀ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီးကျော်သွားမယ့်သူ မဟုတ်။ဒါကြောင့် မြမှူး မတားတော့ပဲ ကူညီဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နင်အရင်ဆုံး ပိုသေချာအောင်လုပ်ရမယ် ။သက်သေမရှိပဲ သမီးတစ်ယောက်က အဖေဖြစ်သူကို စွပ်စွဲလို့မရဘူး။ပြီးတော့ အကယ်၍ သက်သေရလာခဲ့လို့ နင့်အမေကိုပြောပြီးရင်လဲ အဓိကက ဟိုမိန်းမကို ရှင်းထုတ်ဖို့ပဲ နင်တို့မိသားစု ပြိုကွဲစရာအကြောင်း လုံး၀မရှိဘူးနော်။"

"အေးပါ ငါလည်းအဲ့လိုပဲ တွေးထားတာပါ

ဘာမဟုတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်ကြောင့်နဲ့ ငါတို့မိသားစုကို အပြိုကွဲတော့ မခံနိုင်ဘူး။

နင်ငါ့ကို ကူညီပေးမယ်မလားဟင်"

"အင်း နင်သက်သေ ရဖို့အတွက်

ငါအစွမ်းကုန် ကူညီပေးမယ်"

မြမှူးရဲ့ စကားကြောင့် ယွန်းမီ အားရှိသွားပုံရသည် ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်ကလေး ဖြတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

××××××××××××

ဒီနေ့ အကိုနဲ့ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရမယ့်နေ့ မို့လို့

မြမှူး အလှဆုံးဖြစ်အောင်ပြင်ဆင်နေသည်။အင်္ကျီတွေ တစ်ထည်ပြီးတစ်ထည် ၀တ်လိုက် လဲလိုက်လုပ်နေသည်မှာ အကြိမ်ပေါင်းမနည်းတော့။နာရီကြည့်လိုက်တော့ ညနေ၄နာရီ ခွဲနေပြီ။မကြာခင်အကို လာခေါ်တော့မည်ဖြစ်၍ မြမှူး အလိုက်ဆုံး ဖြစ်မယ်ထင်သော အင်္ကျီကို အမြန် ၀တ်လိုက်တော့သည်။

မှန်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ကြည့်နေမိသည်မှာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းတောင်မသိတော့။ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မည်ဖြစ်တာကြောင့် မြမှူး လူငယ်ဆန်ဆန်ပဲ မိုးပြာရောင် ဟူဒီ ခါးတိုလေးကို ဂျင်းဘောင်းဘီ အတိုနဲ့ တွဲ၀တ်ထားပြီး chanelတံဆိပ် အိတ်သေးသေးလေးတစ်လုံးကို စလွယ်လွယ်လိုက်သည်။

makeupကို ပါးပါးကြည်ကြည်လေးပဲ ပြင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို နှုတ်ခမ်းနီ အနီစိုစို လေးဆိုးထားသည်မှာ စတော်ဘယ်ရီသီးလေး တစ်လုံးလို ကိုက်စားချင်စရာဖြစ်နေသည်။ဆံပင်ကို အဖျားလေးတွေ ကောက်ထားပြီး အမြင့်စီးထးလိုက်သည်။အရှေ့မှာ ကိုရီးယားစတိုင် bangလေးချထားသည်မို့ တကယ့်ကိုရီးယားမလေးလို ချစ်စရာကောင်းနေလေသည်။

"တီ....တီ"

ခြံရှေ့က ကားဟွန်းတီးသံကြောင့် အကိုရောက်နေပြီ ဆိုတာ မြမှူးသိလိုက်သည်။

ဖိနပ်ကို အမြန်စီးလိုက်ပြီး ခြံတံခါးကိုဖွင့်ကာ အကိုရှိရာဆီ ပြေးသွားလိုက်သည်။

အကိုကမြမှူး ကားနားရောက်လာတာနဲ့ အတွင်းကနေ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်တာကြောင့် မြမှူးကားခေါင်းခန်းမှာ ၀င်ထိုင်လိုက်သည်။

မြမှူးကားထဲကို ၀င်ထိုက်ပြီးတာနဲ့ အကို့ကို ကြည့်လိုက်တော့ အကိုကမြမှူးကို ပြုံးပြီးကြည့်နေသည်။

"ဘာတွေအဲ့လောက်ထိသေချာကြည့်နေတာတုန်း အကိုရဲ့"

"မြမှူးက ဒီနေ့တကယ် ကလေးလေးတစ်ယောက်လိုပဲ ချစ်ဖို့ကောင်းနေလို့ ကိုယ်ကကြည့်နေတာ"

အကိုက ပုံမှန်အတိုင်း ပြုံးပြီး ပြောနေပေမဲ့ မြမှူးကတော့ ခရီးစဥ်အစကတည်းက ရင်တစ်ဒုတ် ဒုတ်ခုန်နေပြီဖြစ်သည်။

"အကို "

"ဗျာ...."

"အကိုက မြမှူးခေါ်လိုက်သည်ကို ကားမောင်းနေရင်း သံရှည်ဆွဲပြီးထူးလိုက်သည်မို့ မြမှူး စိတ်ထဲမှာ ကြိတ်ရီမိတော့သည်။အကိုက မြမှူးအတွက်တော့ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စေသည့် နတ်သားလေးတစ်ယောက်လိုပင်။

"အကို မြမှူးဆီကို ဆေးရုံကနေတန်းလာတာလား"

"မြမှူးဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ"

"အကိုဆီက ပိုးသတ်ဆေးနံ့ရလို့"

"ဟုတ်လား ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ် ရုပ်ရှင်အချိန်မမှီမှားစိုးလို့ အင်္ကျီတောင်၀င်မလဲလာရဘူး"

"ဟင် အကိုက ဘာလိုတောင်းပန်နေတာလဲ

မြမှူးက အကို့ဆီက ရတဲ့ရေမွှေးနံ့ထက် ပိုးသတ်ဆေးနံ့ကိုပိုကြိုက်တယ် "

ဘုန်းမြတ် စကားတတ်လွန်းတဲ့မြမှူးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရီမိလိုက်သည်။ဒီကလေးမ အရင်တုန်းကတော့ အူကြောင်ကြောင်ပုံကလေးနဲ့ အခုကျတော့ ဘုန်းမြတ်နဲ့ ရင်းနှီးလာတဲ့ နောက်ပိုင်း စကားတွေအရမ်းတတ်လာပြီး ပိုပြီးပဲချစ်ဖို့ကောင်းလာတာကို သတိထားမိသည်။

×××××××××

ရုပ်ရှင်ရုံကိုရောက်တော့ အကိုက လက်မှတ်သွား၀ယ် နေသည်မို့ မြမှူးက မုန့်တွေလျှောက်၀ယ်နေရင်း စောင့်နေလိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက်ကလဲ colaသောက်နေရင်း ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ကြည့်နေတုန်း အရှေ့မှာမြင်နေရသောမြင်ကွင်းကြောင့် မြမှူးcolaပင်သီးသွားရသည်။

"အဟွတ် ဟွတ် ဟွတ်"

ကိုယ့်မျက်လုံးပင် ကိုယ်မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကတော့ ယွန်းမီရဲ့ အဖေဦးကောင်းမြတ်သည် အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်လုံးလှလှနဲ့ မင်းသမီးရှုံးအောင်ပြင်ထားသော အစ်မကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ခါးကို ဖက်ထားပြီး ထိုအစ်မကြီးက ဦးကောင်းမြတ်ရဲ့ ပါးကိုဖြတ်ခနဲ လှမ်းနမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။မြမှူးလဲ အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ သက်သေအဖြစ်စုဆောင်းရန် ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် cameraကို လှမ်းချိန်လိုက်သည်။

"မြမှူး ဘာဓာတ်ပုံတွေရိုက်နေတာလဲ"

အကိုကမြမှူးဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ရင်းမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

နောက်တစ်ပိုင်းမှာ ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ...........?

Zawgyi

ဘုန္းျမတ္တို႔ သားအမိ ျမမွဴးတို႔ဆီကေန အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ည၇နာရီပင္ထိုးေနၿပီ။ဘုန္းျမတ္က အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အခန္းရိွရာ အေပၚထပ္သို႔ တန္းၿပီးတက္သြားေတာ့သည္။ေဒၚခ်ိဳမာကေတာ့ ျပန္ေရာက္ကတည္းက ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိုင္ေနတာ တုပ္တုပ္ေတာင္မလႈပ္ေပ။ဘုန္းျမတ္အေပၚမွာ ေရခ်ိဳးၿပီး ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းလာတဲ့ အထိ မိခင္ျဖစ္သူက ျပန္ေရာက္ကတည္းကအတိုင္း ပံုစံမပ်က္ဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္လ်က္ပင္။ၿပီးေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုကို ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားေနဟန္။

"အေမ အခုထိ အ၀တ္အစား မလဲရေသးဘူးလား ဘာေတြအဲ့ေလာက္ထိေတြးေနတာလဲ အေမ့ကိုၾကည့္ရတာ ျမမွဴးတို႔ဆီက ျပန္လာကတည္းက တစ္ခုခုျဖစ္ေနသလိုပဲ "

ေဒၚခ်ိူမာ သားျဖစ္သူကို ၾကည့္ရင္းသက္ျပင္းခ်မိလိုက္သည္။

"အေမ ျမမွဴးေလးအေၾကာင္းကို ေတြးေနတာ

သားရဲ့"

"ဟင္ ျမမွဴးကဘာျဖစ္လို႔လဲ "

"ျမမွဴးကိုေတြ့ေတာ့ အေမ့ရင္ထဲမေကာင္းလို႔ပါသားရယ္ ျမမွဴး ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သူ႔ရဲ့ အေဖေရာအေမေရာ သူ႔မ်က္စိေရ႔ွမွာပဲ တစ္ခ်ိန္ထဲဆံုးသြားခဲ့တာေလ"

အေမ့စကားေၾကာင့္ ဘုန္းျမတ္ အံ့ၾသသြားၿပီး

ျမမွဴးအေၾကာင္းကို ေလးေလးနက္နက္သိခ်င္သြားသည္။

"ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး တစ္ခ်ိန္ထဲဆံုးသြားၾကတာလဲ"

ေဒၚခ်ိဳမာ ဘုန္းျမတ္ရဲ့ အေမးစကားေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သက္ျပင္းထပ္ခ်မိလိုက္သည္။

"ျမမွဴးေလးရဲ့ အေဖနဲ႔ အေမ ဆံုးရတာ အေမ့ရဲ့ ပေယာဂလဲ မကင္းပါဘူးသားရယ္"

" ဟမ္ အေမတို႔နဲ႔ ဘယ္လိုပက္သတ္ေနရတာလဲ"

"လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ကြယ္ ျမမွဴးေလးတို႔ မိသားစုက မႏၲေလးကို အလုပ္ကိစၥနဲ႔ သြားရင္း အပန္းေျဖခရီးထြက္ၾကတာေပါ့ ။သူတို႔သြားမွာ မႏၲေလးဆိုေတာ့ ျပင္ၪီးလြင္က အေမ့မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္စီကို အေရးႀကီးတဲ့ စာခ်ဳပ္တစ္ခု လမ္းႀကံဳထည့္ေပးလိုက္တာ။

အဲ့ဒီ့ မိတ္ေဆြကလဲ ျမမွဴးရဲ့ အေမနဲ႔ ရင္းႏိွးတာပဲဆိုေတာ့ အေတာ္ျဖစ္သြားတာေပါ့ ။ပထမကေတာ့ အေမတို႔ကိုယ္တိုင္သြားပို႔မလို႔ပါပဲ ဒါေပမဲ့ သားရဲ့ တကၠသိုလ္၀င္တန္းက ဆုယူပြဲနဲ႔တိုက္ေနေတာ့ အေမတို႔ကသြားဖို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။စာခ်ူပ္ကလဲ အဲ့ေန့က်မွ အလုပ္မွာ အေရးႀကီး လိုအပ္ေနတာဆိုေတာ့ အေမတို႔မွာ အၾကပ္ရိုက္ရေရာ ။အခုေတာ့ သူတို႔နဲ႔က လမ္းႀကံဳေတာ့ အေမက လဲတစ္ခါထဲထည့္ေပးလိုက္တာ။

အဲ့ေန့က ျမမွဴးရဲ့ အေဖကလဲ အစည္းအ​ေဝးက မိုးခ်ဳပ္မွၿပီးေတာ့ ျပင္ၪီးလြင္ကို ညဖက္ပဲ တက္သြားၾကတာ။ျပင္ၪီးလြင္ အတက္လမ္းက လူရွင္းတဲ့ေကြ့တစ္ေကြ့မွာ ေနာက္ကကုန္တင္ကားတစ္စီးက အရိွန္ျပင္းျပင္းနဲ႔၀င္တိုက္လိုက္တာ ကားတစ္စီးလံုး ေခ်ာက္ထဲျပဳတ္က်သြားခဲ့တာ။

ျမမွဴးရဲ့ အေဖေရာ အေမေရာ ေနရာမွာတင္ ပြဲခ်င္းၿပီးပဲ ဆံုးသြားၾကတာ။

ျမမွဴးကေတာ့ ကားထဲမွာတစ္ညလံုး သူ႔အေဖနဲ႔ အေမအေလာင္းနားမွာ ငိုၿပီးေနေနခဲ့ရွာတာ။အဲ့ေန့ညက လကြယ္ညလဲ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အေမွာင္ထဲမွာ တစ္ညလံုးေနခဲ့ရတာ ျမမွဴးေလးဘယ္ေလာက္ေတာင္ေၾကာက္ေနလိုက္မလဲမသိဘူး။

ညကေမွာင္လြန္းၿပီး ေတာင္တက္လမ္းလဲျဖစ္တာေၾကာင့္ ကယ္ဆယ္ေရးေတြ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရာက္လာၿပီး ကယ္ဆယ္ခဲ့ေပမဲ့။ မနက္မိုးလင္းမွ ကားကိုျပန္ရွာေတြ့ခဲ့တာ။ကေလးကို နတ္ေစာင့္တယ္ပဲေျပာရမလားမသိဘူး ျမမွဴးကေတာ့ ျခစ္ရာတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ပြန္းပဲ့ရာ တစ္ခ်ိဳ႕ပဲ ရခဲ့တာ။သူ႔အေဖနဲ႔အေမ ဆံုးၿပီးကတည္းက ျမမွဴးရဲ့ အဖြားက ျမမွဴးကို ေခၚသြားခဲ့တာေၾကာင့္ အေမအဆက္အသြယ္လံုး၀မရခဲ့တာပဲ ဒီေန့က်မွ ကံၾကမၼာရဲ့ ဖန္တီးေပးမွဴေၾကာင့္ ျပန္ဆံုခြင့္ရခဲ့တာ။ ေဒၚေလး​ ေျပာပံုအရဆိုရင္ ကေလးက ငယ္ငယ္ကရခဲ့တဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာ ေၾကာင့္ အေမွာင္ကိုအရမ္းေၾကာက္တယ္လို႔ေျပာတယ္။ အေမေၾကာင့္ ျမမွဴးတို႔ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးနဲ႔ ႀကံဳေတြ့ရတာလို႔ပဲ ေတြးမိၿပီး အေမကိုယ့္ကိုယ္ကို လိပ္ျပာမလံုဘူးသားရယ္"

အေမရဲ့စကားလဲဆံုးေရာ ဘုန္းျမတ္ စိတ္ထဲမွာ ေလးလံသြားၿပီး ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခုဆို႔ေနသလို ခံစားရသည္။သူ႔ထက္ အသက္၉ႏွစ္ငယ္တဲ့ ကေလးမေလးမွာ ဒီလိုစိတ္ဓာတ္ရာေတြ ရခဲ့တယ္တဲ့လား။ၿပီးေတာ့ သူက ဆုေပးပြဲမွာ အေဖနဲ႔ အေမနဲ႔ အတူၿပံဳးေပ်ာ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမမွဴးကေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမကို တစ္ခ်ိန္ထဲ ဆံုရႈံးလိုက္ရၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ ေခ်ာက္နက္ႀကီးထဲမွာ ငိုေႂကြးေနခဲ့ရတယ္တဲ့လား။ဘုန္းျမတ္ ျမမွဴးရဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ရုပ္ကေလးကို ျပန္ျမင္ေယာင္ကာ သူရင္ထဲမွာ ဒီလိုစိတ္ဒဏ္ရာေတြရိွမွန္းဘယ္သူက သိမွာတဲ့လဲ။

ဘုန္းျမတ္ရင္ထဲမွာ ေျပာမျပႏိုင္တဲ့ ​ေဝဒနာတစ္ခ်ိဳ႕ ခံစားလိုက္ရကာ အခုကစၿပီးျမမွဴးကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးႀကိဳးစားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

×××××××××××××××

အခုက minor ေမဂ်ာျဖစ္တဲ့ သမိုင္းသင္ေနတဲ့အခ်ိန္။ဒါေပမဲ့ ျမမွဴး စာသင္ေနတဲ့ဆီ စိတ္ကမေရာက္။အခုတေလာ အကို က အိမ္ကိုအၿမဲ ၀င္ထြက္ေနၿပီး ျမမွဴးကိုလဲ အရမ္းဂရုစိုက္ေပးေနသည္။ဒါ​ေၾကာင့္ ျမမွဴး စိတ္ထဲမွာ အၿမဲ အကိုကသာ ေနရာယူထားၿပီး စာေတြဆီလဲ စိတ္မေရာက္ေတာ့ ။အကို႔ရဲ့ အေမကလဲ အိမ္ကိုအၿမဲလာၿပီး ျမမွဴးကို သမီးတစ္ေယာက္လို ေျပာဆို ဆက္ဆံေပးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျမမွဴး အေမတစ္ေယာက္ ရလိုက္တဲ့အတိုင္း ခံစားေနရသည္။

သမိုင္းဆရာမ ထြက္သြားတာနဲ႔ ျမမွဴး အကို႔အေၾကာင္း ေတြးရင္း ၿပံဳးစိစိျဖစ္ေနသည္။အကိုက ဒီတစ္ပတ္ပိတ္ရက္က် ရုပ္ရွင္လိုက္ျပေပးမယ္ ေျပာထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အကိုနဲ႔ အတူတူ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရမယ့္အေၾကာင့္ စဥ္းစားရင္း ျမမွဴး ရင္ေတြခုန္လာမိၿပီး ထိုေန့ကို အျမန္ေရာက္ခ်င္ေနသည္မွာ တစ္ပိုင္းေသေနၿပီျဖစ္သည္။ျမမွဴး ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ ေပ်ာ္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနတုန္း ပံုမွန္ဆိုရင္ စာသင္ၿပီးတာနဲ႔ သာလိကာမ လို စကားတစ္တြတ္တြတ္ေျပာေနေသာ ယြန္းမီ ဒီေန့ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနသည္ကို သတိထားမိလိုက္သည္။

"ယြန္းမီ နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ နင္ၾကည့္ရတာ ပံုမွန္မဟုတ္သလိုပဲ"

ျမမွဴး အေမးကို ယြန္းမီ ခ်က္ခ်င္းျပန္မေျဖေသးပဲ ၫွိုးေနေသာ မ်က္ႏွာနဲ႔ ျမမွဴးကို တစ္ခ်က္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး အေရ႔ွဘက္ကို ျပန္လွည့္သြားသည္။ၿပီးမွ တစ္ခုခုကိုအေလးအနက္ စဥ္းစားၿပီးတဲ့ပံုနဲ႔

"ျမမွဴး ငါနင့္ကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုေရာ ညီအစ္မ အရင္းတစ္ေယာက္လိုေရာ သေဘာထားတာ နင္သိတယ္ေနာ္"

"ေအးေလ ငါလဲ နင့္ကိုအဲ့လိုပဲ သေဘာထားတာပါ

အဲ့ဒါေၾကာင့္ နင္ဘာျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ ငါကူၿပီး ေျဖရွင္း​ေပးမယ္"

ယြန္းမီ ေနာက္ထပ္စကားကို ဆက္မေျပာခင္ အတန္းထဲကို မ်က္လံုးနဲ႔ ေဘးဘီကို ၾကည့္လိုက္သည္။အကုန္လံုးနီးပါး ကန္တင္းသြားၾကၿပီမို႔ အတန္းထဲမွာ ျမမွဴးတို႔ ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ rollcall စာရြက္ကို စစ္ေဆးေနေသာ ECရယ္သာရိွသည္။Ecကလဲ သူ႔အာရံုနဲ႔ သူမို႔လို႔ ျမမွဴးတို႔ကို စိတ္မ၀င္စား။

"ျမမွဴး နင္အခု ငါေျပာတာကို ေသခ်ာနားေထာင္ ၿပီးရင္ ငါေျပာတာကို နင္တစ္ေယာက္ပဲ သိထားရမယ္ေနာ္ "

ယြန္းမီ ရဲ့ ဒီလိုျပာယာခက္ေနေသာ ပံုစံကို ျမမွဴးအခုမွ ျမင္ဖူးျခင္းျဖစ္သည္။ ကိစၥကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးပံုရတယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္မိလိုက္သည္။

"ေအးပါ ငါဘယ္သူမွ ေလ်ွာက္မေျပာပါဘူးလို႔ ကတိေပးတယ္"

"ငါ့......ငါ့အေဖကေလ ငါ့အေမမသိေအာင္တျခားမိန္းမနဲ႔ ေဖာက္ျပန္ေနတယ္တဲ့ေလ

ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီသူက သူ႔အတြင္းေရးမွဴးမတဲ့"

ျမမွဴး ယြန္းမီစကားေၾကာင့္ အေတာ္ထိတ္လန္႔သြားသည္။

"ေသေရာ ေသခ်ာရဲ့လားဟယ္ နင္...နင္အဲ့အေၾကာင္းကို ဘယ္ကေန သိလာတာလဲ"

"ဟိုတစ္ေန့က ငါ့အေဖ ကုမၸဏီကို လမ္းႀကံဳလို႔၀င္ရင္းနဲ႔ အိမ္သာထဲမွာ တျခားသူေတြ အတင္းေျပာေနတာကိုၾကားခဲ့ရတာ"

"အဲ့လို ၾကားခဲ့တာနဲ႔ပဲ နင္ယံုရသလား

မနာလိုလို႔ ေလ်ွာက္ေျပာေနတာ​လဲ ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ"

"ငါလဲ ပထမက မယံုပါဘူး ဒါေပမဲ့ ငါ့အေဖနဲ႔ အဲ့ အစ္မနဲ႔ ကားတူတူစီးၿပီး ဟိုတယ္ထဲ၀င္သြားတာကိုလဲ ငါေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ရင္းနဲ႔ ျမင္ခဲ့တယ္"

ျမမွဴး ဘာဆက္ေျပာလို႔ ေျပာရမလဲေတာင္မသိျဖစ္သြားခဲ့သည္။

"အဲ့ေတာ့ နင္အခု ဘာဆက္လုပ္ခ်င္လဲ"

"ငါ ငါ့အေမကိုေျပာျပရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားေနတာ ရန္ျဖစ္ၾကရင္လဲ ကိစၥမရိွဘူး ဒါေပမဲ့ အေမ့ေနာက္ကြယ္မွာ ဒီလို လုပ္ေနတာမ်ိဳးေတာ့ ငါသည္းမခံႏိုင္ဘူး"

ျမမွဴး ယြန္းမီအေၾကာင္းကို သိသည္ သူက မဟုတ္မခံစိတ္မ်ိဳး ရိွသူျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီကိစၥကို လံုး၀ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးေက်ာ္သြားမယ့္သူ မဟုတ္။ဒါေၾကာင့္ ျမမွဴး မတားေတာ့ပဲ ကူညီဖို႔သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

"ဒါေပမဲ့ နင္အရင္ဆံုး ပိုေသခ်ာေအာင္လုပ္ရမယ္ ။သက္ေသမရိွပဲ သမီးတစ္ေယာက္က အေဖျဖစ္သူကို စြပ္စြဲလို႔မရဘူး။ၿပီးေတာ့ အကယ္၍ သက္ေသရလာခဲ့လို႔ နင့္အေမကိုေျပာၿပီးရင္လဲ အဓိကက ဟိုမိန္းမကို ရွင္းထုတ္ဖို႔ပဲ နင္တို႔မိသားစု ၿပိဳကြဲစရာအေၾကာင္း လံုး၀မရိွဘူးေနာ္။"

"ေအးပါ ငါလည္းအဲ့လိုပဲ ေတြးထားတာပါ

ဘာမဟုတ္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ေၾကာင့္နဲ႔ ငါတို႔မိသားစုကို အၿပိဳကြဲေတာ့ မခံႏိုင္ဘူး။

နင္ငါ့ကို ကူညီေပးမယ္မလားဟင္"

"အင္း နင္သက္ေသ ရဖို႔အတြက္

ငါအစြမ္းကုန္ ကူညီေပးမယ္"

ျမမွဴးရဲ့ စကားေၾကာင့္ ယြန္းမီ အားရိွသြားပံုရသည္ ၫွိုးငယ္ေနေသာ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ အၿပံဳးရိပ္ကေလး ျဖတ္ခနဲ ျဖတ္သန္းသြားေလသည္။

××××××××××××

ဒီေန့ အကိုနဲ႔ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ရမယ့္ေန့ မို႔လို႔

ျမမွဴး အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ျပင္ဆင္ေနသည္။အက်ႌေတြ တစ္ထည္ၿပီးတစ္ထည္ ၀တ္လိုက္ လဲလိုက္လုပ္ေနသည္မွာ အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့။နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညေန၄နာရီ ခြဲေနၿပီ။မၾကာခင္အကို လာေခၚေတာ့မည္ျဖစ္၍ ျမမွဴး အလိုက္ဆံုး ျဖစ္မယ္ထင္ေသာ အက်ႌကို အျမန္ ၀တ္လိုက္ေတာ့သည္။

မွန္ေရ႔ွမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္ေနမိသည္မွာ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မွန္းေတာင္မသိေတာ့။ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္မည္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမမွဴး လူငယ္ဆန္ဆန္ပဲ မိုးျပာေရာင္ ဟူဒီ ခါးတိုေလးကို ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတိုနဲ႔ တြဲ၀တ္ထားၿပီး chanelတံဆိပ္ အိတ္ေသးေသးေလးတစ္လံုးကို စလြယ္လြယ္လိုက္သည္။

makeupကို ပါးပါးၾကည္ၾကည္ေလးပဲ ျပင္ထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ႏႈတ္ခမ္းနီ အနီစိုစို ေလးဆိုးထားသည္မွာ စေတာ္ဘယ္ရီသီးေလး တစ္လံုးလို ကိုက္စားခ်င္စရာျဖစ္ေနသည္။ဆံပင္ကို အဖ်ားေလးေတြ ေကာက္ထားၿပီး အျမင့္စီးထးလိုက္သည္။အေရ႔ွမွာ ကိုရီးယားစတိုင္ bangေလးခ်ထားသည္မို႔ တကယ့္ကိုရီးယားမေလးလို ခ်စ္စရာေကာင္းေနေလသည္။

"တီ....တီ"

ၿခံေရ႔ွက ကားဟြန္းတီးသံေၾကာင့္ အကိုေရာက္ေနၿပီ ဆိုတာ ျမမွဴးသိလိုက္သည္။

ဖိနပ္ကို အျမန္စီးလိုက္ၿပီး ၿခံတံခါးကိုဖြင့္ကာ အကိုရိွရာဆီ ေျပးသြားလိုက္သည္။

အကိုကျမမွဴး ကားနားေရာက္လာတာနဲ႔ အတြင္းကေန တံခါးကို ဖြင့္ေပးလိုက္တာေၾကာင့္ ျမမွဴးကားေခါင္းခန္းမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

ျမမွဴးကားထဲကို ၀င္ထိုက္ၿပီးတာနဲ႔ အကို႔ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အကိုကျမမွဴးကို ၿပံဳးၿပီးၾကည့္ေနသည္။

"ဘာေတြအဲ့ေလာက္ထိေသခ်ာၾကည့္ေနတာတုန္း အကိုရဲ့"

"ျမမွဴးက ဒီေန့တကယ္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနလို႔ ကိုယ္ကၾကည့္ေနတာ"

အကိုက ပံုမွန္အတိုင္း ၿပံဳးၿပီး ေျပာေနေပမဲ့ ျမမွဴးကေတာ့ ခရီးစဥ္အစကတည္းက ရင္တစ္ဒုတ္ ဒုတ္ခုန္ေနၿပီျဖစ္သည္။

"အကို "

"ဗ်ာ...."

"အကိုက ျမမွဴးေခၚလိုက္သည္ကို ကားေမာင္းေနရင္း သံရွည္ဆြဲၿပီးထူးလိုက္သည္မို႔ ျမမွဴး စိတ္ထဲမွာ ႀကိတ္ရီမိေတာ့သည္။အကိုက ျမမွဴးအတြက္ေတာ့ တကယ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစသည့္ နတ္သားေလးတစ္ေယာက္လိုပင္။

"အကို ျမမွဴးဆီကို ေဆးရံုကေနတန္းလာတာလား"

"ျမမွဴးဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲ"

"အကိုဆီက ပိုးသတ္ေဆးနံ႔ရလို႔"

"ဟုတ္လား ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ရုပ္ရွင္အခ်ိန္မမွီမွားစိုးလို႔ အက်ႌေတာင္၀င္မလဲလာရဘူး"

"ဟင္ အကိုက ဘာလိုေတာင္းပန္ေနတာလဲ

ျမမွဴးက အကို႔ဆီက ရတဲ့ေရေမႊးနံ႔ထက္ ပိုးသတ္ေဆးနံ႔ကိုပိုႀကိဳက္တယ္ "