Uni

မြမှူး ဆေးခန်းကနေ ပြန်လာတဲ့ အချိန်ကတည်းကစပြီး အမည်မသိရောဂါတစ်မျိုး စွဲကပ်လာလေသည်။ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အတွေးထဲမှာ ထိုဆရာ၀န်ရဲ့ အကြည့်တွေကပဲစိုးမိုးနေသည်။

တစ်မိနစ်တောင် သူ့အကြောင်း မတွေးမိတဲ့အချိန် မရှိဖြစ်လာသည်။

"မြမှူး နင် အဲ့ဆရာ၀န်ကို ကြိုက်မိနေတာလား"

အခန်းမှာ တစ်ယောက်ထဲ ဆရာ၀န်ပေးလိုက်တဲ့

ဆေးကို လက်ထဲမှာထည့်ထားရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်မေးမိနေသည်။

အရင်ကဆို ဆေးသောက်ရမှာ သေအောင်ကြောက်တဲ့ မြမှူးလဲ ဒီဆရာ၀န်နဲ့တွေ့မှ ဆရာ၀န်ချောချောလေးကပေးတဲ့ ရှားပါးဆေး ဆိုပြီး

သောက်နေလေရဲ့။ဆရာ၀န်လေး အကြောင်းတွေးရင်း သောက်တဲ့ဆေးမို့ ခါးတယ်လို့တောင် ထင်ပုံမရ။အဖျားက ဆေးထိုးပြီးပြန်လာကတည်းက ကျသွားပြီး နေရထိုင်ရတာလဲ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာသည်။ခက်တာက အဖျားရောဂါပျောက်သွားပေမဲ့ ဆရာ၀န်ကို စွဲလန်းနေတဲ့ ရောဂါက တစ်နေ့တစ်ခြား ပိုပိုတိုးလာလေသည်။

××××××××××××××

တနင်္လာနေ့ရောက်တော့ အဖျားလုံး၀မရှိတော့တာမို့ ပုံမှန်အတိုင်း ကျောင်းသွားရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ မြမှူးသည် ဒုတိယနှစ် second semကို တက်နေသည်မို့ H တန်း၀င်ရန်ကြိုးစားနေတာကြောင့် အတန်းချိန်တွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး roll callပြည့်ရန် တက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

မြမှူးက DU ရှိ အမြင့်ဆုံးမေဂျာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးမေဂျာ(IR)

ယူထားသဖြင့် ပိုပြီး ဂရုစိုက်နေရသည်။

××××××××××××

မြမှူး ပုံမှန်အတိုင်း ကားဂိတ်ရှိရာကို လမ်းလျောက်လာခဲ့သည်။ကားဂိတ်ရောက်ရင် ဆေးခန်းကို ဘယ်လိုချောင်းရမလဲ ဆိုပြီး ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် လျှောက်လာတုန်း

"တီ.......တီ"

အနောက်က ကားဟွန်းသံကြောင့် အတွေးတွေ လွင့်ပြယ်သွားပြီး အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်စီးကားတစ်စီး။

သေချာလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကားကမြမှူးဘေးနား မှာရပ်တန့်သွားသည်။ပြီးနောက်ကားမှန်ကိုချပြီး

"မှူး ကိုထူး ဒေါ်လေး ခိုင်းလိုက်လို့ မြို့ထဲကိုသွားမှာ အဲ့ဒါမှူး လမ်းကြုံလိုက်ခဲ့ပါလား "

"ကိုထူး မှူးကို ကျောင်း၀န်းထဲအထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ"

ဆိုပြီး ကိုထူးက ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ စကားဆိုလာသည်။

"ရတယ် မလိုက်တော့ဘူး လိုင်းကားပဲစီးသွားလိုက်မယ်"

မြမှူး နည်းနည်းလေးတောင် မစဥ်းစားပဲ ချက်ချင်းငြင်းဆိုလိုက်ပြီး လမ်းဆက်လျှောက်လာ လိုက်သည်။

အဲလို့ ပြောတာတောင် အနောက်ကနေ ကားဘီးလိမ့်ရုံလောက် မောင်းပြီး နောက်ကလိုက်လာသည်။

"လာပါ မြမှူးရယ် အခုမှ နေပြန်ကောင်းကစကို

အပင်ပန်းမခံပါနဲ့ "

မြမှူးကို အပျော့ဆွဲလေသံနဲ့ အတင်းလိုက်ခေါ်နေတော့သည်။

"ရတယ် လိုင်းကားကြပ်နေရင် taxiပဲငှားသွားလိုက်မယ်"

"ကိုထူးခန့် သွားစရာရှိတာကိုသာ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း သွားပါ"

မြမှူး ပြတ်ပြတ်သာသားငြင်းပြီး နားမှာ

နားကြပ် တပ်လိုက်ပြီး ဆက်လျှောက်လာသည်။ပြီးတော့ ကိုထူးခန့်လဲ ကားမောင်းပြီး ထွက်သွားတော့သည်။

ကိုထူးခန့်ကို မြမှူး ကြည့်မရတာတော်တော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဘေးချင်းကပ်အိမ်ကို ပြောင်းလာတဲ့ နေ့ကတည်းက စပြီး မြမှူး အနေအထိုင်ကျဥ်းကြပ် သလိုခံစားရသည်။လူကို တွေ့တိုင်း ​ခေါင်းစခြေဆုံး စားမတက် ၀ါးမတက် လိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ပြီးတော့ သူတို့အိမ်အပေါ်ထပ်က သူ့အခန်းနဲ့ မြမှူးအခန်းနဲ့က ပြတင်းပေါက်တံခါးကကြည့်လျှင် လှမ်းမြင်နေရသေးသည်။အရင်ကဆို ညနေစောင်းရင် အခန်းပြတင်းပေါက်ကနေ သီချင်းလေးနားထောင်ပြီး နေ၀င်ဆည်းဆာကို ကြည့်နေကြဖြစ်သည်။အခုတော့ သူတို့အိမ်ပြောင်းလာသည့် ၂နှစ်အတွင်းမှာ မြမှူးရဲ့ အခန်းပြတင်းပေါက်သည် အမြဲပိတ်ပြီး လိုက်ကာချထားရသည်။

သူ့ကြည့်တော့ အသက်က ၂၉နှစ်အရွယ် နှာဘူးကထချင်သေးသည်။အိမ်က ဦးဖိုးထူးနဲ့ တည့်အောင်ပေါင်းပြီး အိမ်ဘေးက ဦးဖိုးထူးအိပ်ခန်းထဲတွင် အကောင်းစားအရက်တွေ ယူယူလာပြီး ခွက်ပုန်းကချလိုက်သေးသည်။သူ့အမေမျက်နှာကြောင့် သည်းခံပြီး မေးထူးခေါ်ပြောလုပ်နေရတာကို အခွင့်အရေးယူပြီး အဘွားဆီ ကို သူ့အမေကိုလွှတ်ပြီး မင်္ဂလာစကား လာလမ်းကြောင်းသေးသည်။အဖွားကလဲ ပညာရှိနည်းနဲ့ အပြတ်ငြင်းလိုက်သည်။ အားလုံးကိုခြုံပြီး သူ့ပုံစံကို ပြောရရင် ဘယ်လိုကြည့်ကြည့်ကို တဏှာရူးရုပ်ပေါက်နေသည်။

××××××××××××

"တောက်"

ထူးခန့် ကားထဲမှာ အံကိုကြိတ်ပြီး တောက်ခေါက်လိုက်သည်။

"မြမှူးသော်တာ မင်းငါ့ကိုဘယ်လောက် ငြင်းငြင်း ငါမင်းကိုတစ်နေ့ပိုင်ဆိုင်ရအောင်လုပ်ပြမယ်"

တမင်တကာ မြမှူးကျောင်းသွားတဲ့

အချိန်ကိုစောင့်ပြီး အချိန်ကိုက်ထွက်လာကာမှ အငြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ထူးခန့် ရှက်စိတ်ရော ဒေါသရော ပေါင်းပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီကာ ထူပူနေတော့သည်။

မြမှူးသော်တာ ဆိုသော ထိုမိိန်းကလေးကို သူအိမ်ပြောင်းလာတဲ့ နေ့ကတည်းက စပြီး စိတ်၀င်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ပထမဆုံး အိမ်ပြောင်းလာတဲ့နေ့က ထူးခန့် သူနေမည့်အခန်းကို ပစ္စည်းကိုချပြီး လေကောင်းလေသန့် ရှုရန် ပြတင်းပေါက်ဖွင့် လိုက်တဲ့အချိန် ဘေးချင်းကပ် အိမ်မှ ဆံပင်ရှည်နဲ့ကောင်မလေး တစ်ယောက် နေ၀င်ချိန်ကိုကြည့်ပြီး ပြုံးနေတဲ့ပုံလေးကို မြင်မြင်ချင်း ရင်ခုန်မိသွားသည်။လိမ္မော်ရောင် နေရောင်အောက်တွင် လေတစ်ချက်တိုက်လိုက်တိုင်း ဆံပင်လေးတွေ လွင့်ကာ လှချင်တိုင်းလှနေတော့သည်။အမေကလဲ မြမှူးကို အမြဲတမ်း ချစ်စရာလေး လို့ တဖွဖွ ပြောနေတော့ အမေ့အတွက်ရော သူ့အတွက်ရော မြမှူးကို မရရအောင်ယူမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

×××××××××××××

မြမှူး ကားဂိတ်ကို ရောက်ကတည်းက ဆေးခန်းထဲကို မသိမသာ ခိုးခိုးကြည့်နေသည်မှာ အကြိမ်ပေါင်းမနည်းတော့။ဆရာ့ကို မတွေ့တော့ စိတ်ညစ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဂျူတီကုတ်အဖြူလေးကို ဖြတ်ခနဲ တွေ့လိုက်ရ၍ စိတ်ထဲ၀မ်းသာသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ သေချာကြည့်လိုက်တော့ မြမှူးရဲ့ ဆရာ၀န်လေးမဟုတ် တခြားဆရာ၀န်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။မြမှူးလဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေတုန်း မိုးကလဲ ရွာမလိုဖြစ်လာ၍ YBSကို ဆက်မစောင့်တော့ဘဲ taxiသာငှားစီးလာတော့သည်။

မြမှူး ကျောင်းရောက်တော့ ယွန်းမီကို တွေ့တာနဲ့ တန်းပြီး ကန်တင်းကိုခေါ်လာခဲ့သည်။မြမှူးရဲ့ မျက်နှာအခြေအနေကိုကြည့်ပြီး ယွန်းမီ မြမှူးတစ်ခုခုဖြစ်နေပြီဆိုတာသိလိုက်သည်။

"မြမှူး နင်ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"နေပြန်မကောင်းသေးဘူးလား"

"ဖျားနေသေးရင် ဘာလို့ ကျောင်းကိုလာတာလဲ"

ယွန်းမီကသာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုမေးနေတာ မြမှူးဆီက ဘာအဖြေမှ ပြန်မလာ။

ယွန်းမီလဲ ဘာမှ ဆက်မမေးတော့ပဲ မြမှူးရဲ့ မျက်နှာအခြေအနေကိုသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။အချိန်နည်းနည်းကြာတော့မှ မြမှူးဆီက အသံထွက်လာသည်။

"ယွန်းမီရေ ငါတော့ရူးသွားပြီထင်တယ်"

အရင်းမရှိ အဖျားမရှိနဲ့ သူ့ကိုမကြည့်ပဲ အဝေးကြီးကို ကြည့်ရင်း ဆိုလာသော မြမှူးစကားကြောင့် ယွန်းမီပါကြောင်သွားသည်။

"ဟဲ့မြမှူး နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ"

"နင်တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်မလား ငါကိုပြော နင်ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ

"

"အဲ့လိုကြီး ငူငူငိုင်ငိုင်ကြီး ထိုင်မနေနဲ့ "

"နင်ပြောပြမှ ငါလဲ၀ိုင်းပြီး စဥ်းစားပေးလို့ရမှာပေါ့"

ယွန်းမီက မြမှူး ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတဲ့အကြောင်းအရင်းကို အရမ်းသိချင်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ စကားဆိုလာ၍ မြမှူးလဲ အကြောင်းစုံကိုပြောပြလိုက်သည်။

မြမှူးလဲ သူဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းကို စုံအောင်ပြောပြပြီးပြီဆိုတော့ ယွန်းမီ ဘာအဖြေပေးမလဲဆိုတာကို မျက်လုံးအ၀ိုင်းသားနဲ့ စောင့်နေလေသည်။ယွန်းမီက အတော်အတန်စဥ်းစားကြည့်ပြီးတော့မှ

"မြမှူး နင်သူ့ကိုကြိုက်မိ နေပြီထင်တယ်"

ယွန်းမီဖြေ လာသောအဖြေကြောင့် မြမှူး ပိုသေချာသွားသည်။မှန်ပါသည် မြမှူး ထိုဆရာ၀န်ကိုကြိုက်မိနေပြီ။

"ဟဲ့ ဒါနဲ့သူက ဆရာ၀န်ဆိုတော့ ချောရောချောလား"

ယွန်းမီမှ မြမှူးကြိုက်နေတဲ့သူပုံစံကို သိချင်၍ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်

"မသိဘူး ငါက မျက်လုံးပဲ မြင်လိုက်ရတာကို

မျက်နှာတစ်ခုလုံးကိုမှ မမြင်လိုက်ရတာ"

"အဲ့ဒါဆို နာမည်ရော သိလား "

"နာမညိသိရင် Fbမှာရှာကြည့် လို့ရတယ်လေ"

"နာမည်လဲ မသိဘူး"

"အသက်ရော ဘယ်လောက်လောက် ရှိလဲ ငယ်သေးလား"

"အသက်က ၂၅လောက်တော့ရှိမယ် ထင်တယ်"

ဘာမေးမေး သေချာမသိသော မြမှူးကို ကြည့်ရင်း ယွန်းမီ သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။

ဘယ်သူ့ကိုမှ စွဲစွဲလန်းလန်း မကြိုက်ဘူးသော မြမှူးသည် မျက်နှာ​တောင် သေချာမမြင်ဖူး နာမည်လဲမသိ တဲ့သူကို ကြိုက်နေမိပြီတဲ့လား လဒမှိုင် မှိုင်နေသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကိုကြည့်ရင်း ယွန်းမီခေါင်းခါမိလိုက်သည်။

×××××××××××××××××××××

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မနက်ကျောင်းသွားချိန်ဆို မိုးရွာနေ၍ ကျောင်းကို taxiဖြင့်သာ မြမှူးသွားဖြစ်နေသည်။မိုးမရွာ၍ လိုင်းကားစီးသော နေများတွင်လဲ ဆရာ့ကို တွေ့မလားလို့ မျှော်လင့်မိပေမဲ့ တခြားဆရာ၀န်တွေကိုပဲ အမြဲတွေ့နေရသည်။ဘာလိုလိုနဲ့ ဆရာ့ကိုမတွေ့ရသည်မှာ ၁ပတ်တောင် ကျော်နေလေပြီ။

ဒီညနေတော့ မိုးကဖွဲဖွဲလေးပဲ ရွာနေသဖြင့် YBSစီးပြီးသာပြန်လာခဲ့သည်။ကားပေါ်က ဆင်းတော့ ဆေးခန်းထဲကိုငေးကြည့်နေတဲ့အချိန်

"အ"

အော်သံနဲ့အတူ မြမှူး လဲကျသွားခဲ့သည်။ဆေးခန်းကိုငေးနေတာကြောင့် အနောက်ကနေ ဆိုင်ကယ်ကအရှိန်နဲ့ ဖြတ်မောင်းသွားသဖြင့် ပွတ်မိသလိုဖြစ်ကာ ထီးတစ်ခြား လူတစ်ခြား လဲကျသွားခဲ့သည်။

ခြေထောက်ကနာပြီး ရွံ့အနည်းငယ်ပေသွားတာကြောင့် ခြေထောက်ကို ကြည့်နေတုန်း ခေါင်းပေါ်ကိုတစ်ဖွဲဖွဲကျနေသော မိုးစက်တွေ ရပ်တန့်သွားသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်တော့ မြမှူး ကို ထီးဆောင်းပေးထားသော လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် အခြားလူမဟုတ် မြမှူး အတွက်

မစိမ်းသော မျက်လုံးများနဲ့ လူ။မြမှူး အမြဲတမ်းရုန်းမထွက်နိုင်ဖြစ်နေသော ထိုမျက်လုံးများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။လောကကြီး ရပ်တန့်သွားသလိုပင် မြမှူး ဘာကိုမှ မမြင်မကြားတော့။

ထိုလူ၏ မျက်လုံး နှာခေါင်း နှုတ်ခမ်းတို့ကို မျက်တောင်တစ်ချက်တောင် မခက်ပဲကြည့်နေမိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ မြမှူး ဆရာနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် အနီးကပ်ပြန်ဆုံခဲ့ရပြန်ပြီ။

မြမှူး ဘာဖြစ်သွားလဲ ဆိုပြီး စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ကြည့်နေသော ဆရာ့မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်မိနေရင်း ရင်ခုန်သံတွေ မြန်လာသည်။မြမှူး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ၀န်ခံလိုက်ပါသည် ။

မြမှူး ဆရာ့ကိုချစ်မိနေပြီ။

ထိုစဥ် ဖုန်းထဲတွင် ဖွင့်ထားသောသီချင်းသံ သည် နားကြပ်မှ တစ်ဆင့် နားထဲကို ၀င်ရောက်လာသည်။

"နင်ဆိုတာပြိုင်ဘက်မရှိ××××××တစ်ယောက်ထဲ ငါချစ်သူပါ××××××××ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ

နင်တစ်နေ့တော့×××××× နားလည်မှာ..........

တကယ်ဆို×××လူမသိ သူမသိ×××××ချစ်ခဲ့ရတဲ့နေ့ပေါင်းများစွာ................

ကံကြမ္မာဟာ တစ်ခါတစ်လေအလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်တာ×××××××××ကြိုတင်မသိသေးဘူး×××××××ဒို့နှစ်ယောက်တစ်နေ့

ပေါင်းနိုင်မလား..........................................."

××××××××××××××××××××××××××××××××

မနေ့ကမီးပျက်နေတော့ ဖုန်းအားမရှိလို့ updateမပေးနိုင်တာပါ🥺။

ဒီအပိုင်းလေးဖတ်ပြီးရင် ဖတ်ရတာအဆင်ပြေမပြေ commentလေးတွေ မန့်ပေးရင် ပျော်မိမှာပါ။ မြမှူး နားထောင်နေတဲ့ သီချင်းကို မသိတဲ့သူတွေအတွက် သီချင်းလေး တင်ပေးခဲ့တယ်နော်😙

Zawgyi

ျမမွဴး ေဆးခန္းကေန ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ကတည္းကစၿပီး အမည္မသိေရာဂါတစ္မ်ိဳး စြဲကပ္လာေလသည္။ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ အေတြးထဲမွာ ထိုဆရာ၀န္ရဲ့ အၾကည့္ေတြကပဲစိုးမိုးေနသည္။

တစ္မိနစ္ေတာင္ သူ႔အေၾကာင္း မေတြးမိတဲ့အခ်ိန္ မရိျွဖစ္လာသည္။

"ျမမွဴး နင္ အဲ့ဆရာ၀န္ကို ႀကိဳက္မိေနတာလား"

အခန္းမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ဆရာ၀န္ေပးလိုက္တဲ့

ေဆးကို လက္ထဲမွာထည့္ထားရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္ေမးမိေနသည္။

အရင္ကဆို ေဆးေသာက္ရမွာ ေသေအာင္ေၾကာက္တဲ့ ျမမွဴးလဲ ဒီဆရာ၀န္နဲ႔ေတြ့မွ ဆရာ၀န္ေခ်ာေခ်ာေလးကေပးတဲ့ ရွားပါးေဆး ဆိုၿပီး

ေသာက္ေနေလရဲ့။ဆရာ၀န္ေလး အေၾကာင္းေတြးရင္း ေသာက္တဲ့ေဆးမို႔ ခါးတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ပံုမရ။အဖ်ားက ေဆးထိုးၿပီးျပန္လာကတည္းက က်သြားၿပီး ေနရထိုင္ရတာလဲ သက္ေတာင့္သက္သာ ရိွလာသည္။ခက္တာက အဖ်ားေရာဂါေပ်ာက္သြားေပမဲ့ ဆရာ၀န္ကို စြဲလန္းေနတဲ့ ေရာဂါက တစ္ေန့တစ္ျခား ပိုပိုတိုးလာေလသည္။

××××××××××××××

တနလၤာေန့ေရာက္ေတာ့ အဖ်ားလံုး၀မရိွေတာ့တာမို႔ ပံုမွန္အတိုင္း ေက်ာင္းသြားရန္ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ ျမမွဴးသည္ ဒုတိယႏွစ္ second semကို တက္ေနသည္မို႔ H တန္း၀င္ရန္ႀကိဳးစားေနတာေၾကာင့္ အတန္းခ်ိန္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး roll callျပည့္ရန္ တက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

ျမမွဴးက DU ရိွ အျမင့္ဆံုးေမဂ်ာေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးေမဂ်ာ(IR)

ယူထားသျဖင့္ ပိုၿပီး ဂရုစိုက္ေနရသည္။

××××××××××××

ျမမွဴး ပံုမွန္အတိုင္း ကားဂိတ္ရိွရာကို လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့သည္။ကားဂိတ္ေရာက္ရင္ ေဆးခန္းကို ဘယ္လိုေခ်ာင္းရမလဲ ဆိုၿပီး ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ ေလ်ွာက္လာတုန္း

"တီ.......တီ"

အေနာက္က ကားဟြန္းသံေၾကာင့္ အေတြးေတြ လြင့္ျပယ္သြားၿပီး အေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္စီးကားတစ္စီး။

ေသခ်ာလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားကျမမွဴးေဘးနား မွာရပ္တန္႔သြားသည္။ၿပီးေနာက္ကားမွန္ကိုခ်ၿပီး

"မွဴး ကိုထူး ေဒၚေလး ခိုင္းလိုက္လို႔ ၿမိဳ႔ထဲကိုသြားမွာ အဲ့ဒါမွဴး လမ္းႀကံဳလိုက္ခဲ့ပါလား "

"ကိုထူး မွဴးကို ေက်ာင္း၀န္းထဲအထိ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ"

ဆိုၿပီး ကိုထူးက ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ စကားဆိုလာသည္။

"ရတယ္ မလိုက္ေတာ့ဘူး လိုင္းကားပဲစီးသြားလိုက္မယ္"

ျမမွဴး နည္းနည္းေလးေတာင္ မစဥ္းစားပဲ ခ်က္ခ်င္းျငင္းဆိုလိုက္ၿပီး လမ္းဆက္ေလ်ွာက္လာ လိုက္သည္။

အဲလို႔ ေျပာတာေတာင္ အေနာက္ကေန ကားဘီးလိမ့္ရံုေလာက္ ေမာင္းၿပီး ေနာက္ကလိုက္လာသည္။

"လာပါ ျမမွဴးရယ္ အခုမွ ေနျပန္ေကာင္းကစကို

အပင္ပန္းမခံပါနဲ႔ "

ျမမွဴးကို အေပ်ာ့ဆြဲေလသံနဲ႔ အတင္းလိုက္ေခၚေနေတာ့သည္။

"ရတယ္ လိုင္းကားၾကပ္ေနရင္ taxiပဲငွားသြားလိုက္မယ္"

"ကိုထူးခန္႔ သြားစရာရိွတာကိုသာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း သြားပါ"

ျမမွဴး ျပတ္ျပတ္သာသားျငင္းၿပီး နားမွာ

နားၾကပ္ တပ္လိုက္ၿပီး ဆက္ေလ်ွာက္လာသည္။ၿပီးေတာ့ ကိုထူးခန္႔လဲ ကားေမာင္းၿပီး ထြက္သြားေတာ့သည္။

ကိုထူးခန္႔ကို ျမမွဴး ၾကည့္မရတာေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည္။ ေဘးခ်င္းကပ္အိမ္ကို ေျပာင္းလာတဲ့ ေန့ကတည္းက စၿပီး ျမမွဴး အေနအထိုင္က်ဥ္းၾကပ္ သလိုခံစားရသည္။လူကို ေတြ့တိုင္း ​ေခါင္းစေျခဆံုး စားမတက္ ဝါးမတက္ လိုက္ၾကည့္ေနေတာ့သည္။

ၿပီးေတာ့ သူတို႔အိမ္အေပၚထပ္က သူ႔အခန္းနဲ႔ ျမမွဴးအခန္းနဲ႔က ျပတင္းေပါက္တံခါးကၾကည့္လ်ွင္ လွမ္းျမင္ေနရေသးသည္။အရင္ကဆို ညေနေစာင္းရင္ အခန္းျပတင္းေပါက္ကေန သီခ်င္းေလးနားေထာင္ၿပီး ေန၀င္ဆည္းဆာကို ၾကည့္ေနၾကျဖစ္သည္။အခုေတာ့ သူတို႔အိမ္ေျပာင္းလာသည့္ ၂ႏွစ္အတြင္းမွာ ျမမွဴးရဲ့ အခန္းျပတင္းေပါက္သည္ အၿမဲပိတ္ၿပီး လိုက္ကာခ်ထားရသည္။

သူ႔ၾကည့္ေတာ့ အသက္က ၂၉ႏွစ္အရြယ္ ႏွာဘူးကထခ်င္ေသးသည္။အိမ္က ၪီးဖိုးထူးနဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး အိမ္ေဘးက ၪီးဖိုးထူးအိပ္ခန္းထဲတြင္ အေကာင္းစားအရက္ေတြ ယူယူလာၿပီး ခြက္ပုန္းကခ်လိုက္ေသးသည္။သူ႔အေမမ်က္ႏွာေၾကာင့္ သည္းခံၿပီး ေမးထူးေခၚေျပာလုပ္ေနရတာကို အခြင့္အေရးယူၿပီး အဘြားဆီ ကို သူ႔အေမကိုလႊတ္ၿပီး မဂၤလာစကား လာလမ္းေၾကာင္းေသးသည္။အဖြားကလဲ ပညာရိွနည္းနဲ႔ အျပတ္ျငင္းလိုက္သည္။ အားလံုးကိုၿခံဳၿပီး သူ႔ပံုစံကို ေျပာရရင္ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ကို တဏွာရူးရုပ္ေပါက္ေနသည္။

××××××××××××

"ေတာက္"

ထူးခန္႔ ကားထဲမွာ အံကိုႀကိတ္ၿပီး ေတာက္ေခါက္လိုက္သည္။

"ျမမွဴးေသာ္တာ မင္းငါ့ကိုဘယ္ေလာက္ ျငင္းျငင္း ငါမင္းကိုတစ္ေန့ပိုင္ဆိုင္ရေအာင္လုပ္ျပမယ္"

တမင္တကာ ျမမွဴးေက်ာင္းသြားတဲ့

အခ်ိန္ကိုေစာင့္ၿပီး အခ်ိန္ကိုက္ထြက္လာကာမွ အျငင္းခံလိုက္ရသျဖင့္ ထူးခန္႔ ရွက္စိတ္ေရာ ေဒါသေရာ ေပါင္းၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး နီကာ ထူပူေနေတာ့သည္။

ျမမွဴးေသာ္တာ ဆိုေသာ ထိုမိန္းကေလးကို သူအိမ္ေျပာင္းလာတဲ့ ေန့ကတည္းက စၿပီး စိတ္၀င္စားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ပထမဆံုး အိမ္ေျပာင္းလာတဲ့ေန့က ထူးခန္႔ သူေနမည့္အခန္းကို ပစၥည္းကိုခ်ၿပီး ေလေကာင္းေလသန္႔ ရႈရန္ ျပတင္းေပါက္ဖြင့္ လိုက္တဲ့အခ်ိန္ ေဘးခ်င္းကပ္ အိမ္မွ ဆံပင္ရွည္နဲ႔ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးေနတဲ့ပံုေလးကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ရင္ခုန္မိသြားသည္။လိမၼော္ေရာင္ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ေလတစ္ခ်က္တိုက္လိုက္တိုင္း ဆံပင္ေလးေတြ လြင့္ကာ လွခ်င္တိုင္းလွေနေတာ့သည္။အေမကလဲ ျမမွဴးကို အၿမဲတမ္း ခ်စ္စရာေလး လို႔ တဖြဖြ ေျပာေနေတာ့ အေမ့အတြက္ေရာ သူ႔အတြက္ေရာ ျမမွဴးကို မရရေအာင္ယူမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားသည္။

×××××××××××××

ျမမွဴး ကားဂိတ္ကို ေရာက္ကတည္းက ေဆးခန္းထဲကို မသိမသာ ခိုးခိုးၾကည့္ေနသည္မွာ အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့။ဆရာ့ကို မေတြ့ေတာ့ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ဂ်ူတီကုတ္အျဖဴေလးကို ျဖတ္ခနဲ ေတြ့လိုက္ရ၍ စိတ္ထဲ၀မ္းသာသြားသည္။

ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမမွဴးရဲ့ ဆရာ၀န္ေလးမဟုတ္ တျခားဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္။ျမမွဴးလဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနတုန္း မိုးကလဲ ရြာမလိုျဖစ္လာ၍ YBSကို ဆက္မေစာင့္ေတာ့ဘဲ taxiသာငွားစီးလာေတာ့သည္။

ျမမွဴး ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ယြန္းမီကို ေတြ့တာနဲ႔ တန္းၿပီး ကန္တင္းကိုေခၚလာခဲ့သည္။ျမမွဴးရဲ့ မ်က္ႏွာအေျခအေနကိုၾကည့္ၿပီး ယြန္းမီ ျမမွဴးတစ္ခုခုျဖစ္ေနၿပီဆိုတာသိလိုက္သည္။

"ျမမွဴး နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"

"ေနျပန္မေကာင္းေသးဘူးလား"

"ဖ်ားေနေသးရင္ ဘာလို႔ ေက်ာင္းကိုလာတာလဲ"

ယြန္းမီကသာ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုေမးေနတာ ျမမွဴးဆီက ဘာအေျဖမွ ျပန္မလာ။

ယြန္းမီလဲ ဘာမွ ဆက္မေမးေတာ့ပဲ ျမမွဴးရဲ့ မ်က္ႏွာအေျခအေနကိုသာ ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာေတာ့မွ ျမမွဴးဆီက အသံထြက္လာသည္။

"ယြန္းမီေရ ငါေတာ့ရူးသြားၿပီထင္တယ္"

အရင္းမရိွ အဖ်ားမရိွနဲ႔ သူ႔ကိုမၾကည့္ပဲ အေဝးႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ဆိုလာေသာ ျမမွဴးစကားေၾကာင့္ ယြန္းမီပါေၾကာင္သြားသည္။

"ဟဲ့ျမမွဴး နင္ဘာေတြေျပာေနတာလဲ"

"နင္တစ္ခုခုျဖစ္ေနတယ္မလား ငါကိုေျပာ နင္ဘာျဖစ္ေနလဲဆိုတာ

"

"အဲ့လိုႀကီး ငူငူငိုင္ငိုင္ႀကီး ထိုင္မေနနဲ႔ "

"နင္ေျပာျပမွ ငါလဲဝိုင္းၿပီး စဥ္းစားေပးလို႔ရမွာေပါ့"

ယြန္းမီက ျမမွဴး ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကို အရမ္းသိခ်င္ေနတဲ့ ပံုစံနဲ႔ စကားဆိုလာ၍ ျမမွဴးလဲ အေၾကာင္းစံုကိုေျပာျပလိုက္သည္။

ျမမွဴးလဲ သူျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းကို စံုေအာင္ေျပာျပၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ယြန္းမီ ဘာအေျဖေပးမလဲဆိုတာကို မ်က္လံုးအဝိုင္းသားနဲ႔ ေစာင့္ေနေလသည္။ယြန္းမီက အေတာ္အတန္စဥ္းစားၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ

"ျမမွဴး နင္သူ႔ကိုႀကိဳက္မိ ေနၿပီထင္တယ္"

ယြန္းမီေျဖ လာေသာအေျဖၾကောင့္ ျမမွဴး ပိုေသခ်ာသြားသည္။မွန္ပါသည္ ျမမွဴး ထိုဆရာ၀န္ကိုႀကိဳက္မိေနၿပီ။

"ဟဲ့ ဒါနဲ႔သူက ဆရာ၀န္ဆိုေတာ့ ေခ်ာေရာေခ်ာလား"

ယြန္းမီမွ ျမမွဴးႀကိဳက္ေနတဲ့သူပံုစံကို သိခ်င္၍ ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္

"မသိဘူး ငါက မ်က္လံုးပဲ ျမင္လိုက္ရတာကို

မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးကိုမွ မျမင္လိုက္ရတာ"

"အဲ့ဒါဆို နာမည္ေရာ သိလား "

"နာမညိသိရင္ Fbမွာရွာၾကည့္ လို႔ရတယ္ေလ"

"နာမည္လဲ မသိဘူး"

"အသက္ေရာ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ ရိွလဲ ငယ္ေသးလား"

"အသက္က ၂၅ေလာက္ေတာ့ရိွမယ္ ထင္တယ္"

ဘာေမးေမး ေသခ်ာမသိေသာ ျမမွဴးကို ၾကည့္ရင္း ယြန္းမီ သက္ျပင္းခ်မိလိုက္သည္။

ဘယ္သူ႔ကိုမွ စြဲစြဲလန္းလန္း မႀကိဳက္ဘူးေသာ ျမမွဴးသည္ မ်က္ႏွာ​ေတာင္ ေသခ်ာမျမင္ဖူး နာမည္လဲမသိ တဲ့သူကို ႀကိဳက္ေနမိၿပီတဲ့လား လဒမိႈင္ မိႈင္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကိုၾကည့္ရင္း ယြန္းမီေခါင္းခါမိလိုက္သည္။

×××××××××××××××××××××

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း မနက္ေက်ာင္းသြားခ်ိန္ဆို မိုးရြာေန၍ ေက်ာင္းကို taxiျဖင့္သာ ျမမွဴးသြားျဖစ္ေနသည္။မိုးမရြာ၍ လိုင္းကားစီးေသာ ေနမ်ားတြင္လဲ ဆရာ့ကို ေတြ့မလားလို႔ ေမ်ွာ္လင့္မိေပမဲ့ တျခားဆရာ၀န္ေတြကိုပဲ အၿမဲေတြ့ေနရသည္။ဘာလိုလိုနဲ႔ ဆရာ့ကိုမေတြ့ရသည္မွာ ၁ပတ္ေတာင္ ေက်ာ္ေနေလၿပီ။

ဒီညေနေတာ့ မိုးကဖြဲဖြဲေလးပဲ ရြာေနသျဖင့္ YBSစီးၿပီးသာျပန္လာခဲ့သည္။ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ ေဆးခန္းထဲကိုေငးၾကည့္ေနတဲ့အခ်ိန္

"အ"

ေအာ္သံနဲ႔အတူ ျမမွဴး လဲက်သြားခဲ့သည္။ေဆးခန္းကိုေငးေနတာေၾကာင့္ အေနာက္ကေန ဆိုင္ကယ္ကအရိွန္နဲ႔ ျဖတ္ေမာင္းသြားသျဖင့္ ပြတ္မိသလိုျဖစ္ကာ ထီးတစ္ျခား လူတစ္ျခား လဲက်သြားခဲ့သည္။

ေျခေထာက္ကနာၿပီး ရြံ႔အနည္းငယ္ေပသြားတာေၾကာင့္ ေျခေထာက္ကို ၾကည့္ေနတုန္း ေခါင္းေပၚကိုတစ္ဖြဲဖြဲက်ေနေသာ မိုးစက္ေတြ ရပ္တန္႔သြားသျဖင့္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမမွဴး ကို ထီးေဆာင္းေပးထားေသာ လူတစ္ၪီးကို ေတြ့လိုက္ရသည္။

ထိုလူသည္ အျခားလူမဟုတ္ ျမမွဴး အတြက္

မစိမ္းေသာ မ်က္လံုးမ်ားနဲ႔ လူ။ျမမွဴး အၿမဲတမ္းရုန္းမထြက္ႏိုင္ျဖစ္ေနေသာ ထိုမ်က္လံုးမ်ားကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ေလာကႀကီး ရပ္တန္႔သြားသလိုပင္ ျမမွဴး ဘာကိုမွ မျမင္မၾကားေတာ့။

ထိုလူ၏ မ်က္လံုး ႏွာေခါင္း ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကို မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ေတာင္ မခက္ပဲၾကည့္ေနမိသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျမမွဴး ဆရာနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အနီးကပ္ျပန္ဆံုခဲ့ရျပန္ၿပီ။

ျမမွဴး ဘာျဖစ္သြားလဲ ဆိုၿပီး စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ၾကည့္ေနေသာ ဆရာ့မ်က္လံုးေတြကို စိုက္ၾကည့္မိေနရင္း ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္လာသည္။ျမမွဴး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၀န္ခံလိုက္ပါသည္ ။

ျမမွဴး ဆရာ့ကိုခ်စ္မိေနၿပီ။

ထိုစဥ္ ဖုန္းထဲတြင္ ဖြင့္ထားေသာသီခ်င္းသံ သည္ နားၾကပ္မွ တစ္ဆင့္ နားထဲကို ၀င္ေရာက္လာသည္။

"နင္ဆိုတာၿပိဳင္ဘက္မရိွ××××××တစ္ေယာက္ထဲ ငါခ်စ္သူပါ××××××××ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေန

နင္တစ္ေန့ေတာ့×××××× နားလည္မွာ..........

တကယ္ဆို×××လူမသိ သူမသိ×××××ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့ေန့ေပါင္းမ်ားစြာ................

ကံၾကမၼာဟာ တစ္ခါတစ္ေလအလြန္ထူးျခားဆန္းၾကယ္တာ×××××××××ႀကိဳတင္မသိေသးဘူး×××××××ဒို႔ႏွစ္ေယာက္တစ္ေန့

ေပါင္းႏိုင္မလား..........................................."

××××××××××××××××××××××××××××××××

မေန့ကမီးပ်က္ေနေတာ့ ဖုန္းအားမရိွလို႔ updateမေပးႏိုင္တာပါ🥺။

ဒီအပိုင္းေလးဖတ္ၿပီးရင္ ဖတ္ရတာအဆင္ေျပမေျပ commentေလးေတြ မန္႔ေပးရင္ ေပ်ာ္မိမွာပါ။ ျမမွဴး နားေထာင္ေနတဲ့ သီခ်င္းကို မသိတဲ့သူေတြအတြက္ သီခ်င္းေလး တင္ေပးခဲ့တယ္ေနာ္😙