《Marineros de Aguas tristes (Completo) - Español / Spanish》La Ultima Pesca
Advertisement
Otra semana más pasó al borde de la Vieja Ana ,esta vez los muchachos se encontraban en la cubierta tratando de luchar contra el viento caprichoso que no hacía más que arruinarles la vida.
Para desgracia de Ricardo, esta era la parte que peor se le daba y la que más tenían que hacer todos los días, él nunca trabajó como marinero acomodando las velas en la posición correcta, por lo cual de vez en cuando cometía un error que le costaba más esfuerzo.
La política del barco desde que quedaban 7 personas es que todos hagan todos, no obstante solo Ron,Dima y capitán podían dar órdenes a los 5 marineros, eso provocaba la aparición de órdenes injustas que fueron minando la moral de los marineros, por lo cual el capitán cambió de estrategia.
Esta semana Wiliam había sumado otra regla más a los tripulantes, el que daba la orden, era el primero en ponerse hacer la tarea, lo cual ayudaba a mantener la moral de los tripulantes, al ver que si uno de los oficiales daba una orden injusta, si o si él tenía que hacerla primero.
Pero el desgaste seguía acumulándose y todos los tripulantes tenían las manos igual de peladas que Ricardo. Ahora lo que les estaba fallando a los marineros eran las piernas, más de uno caía al piso para no levantarse en un buen rato , pero si querían seguir marchando hacia la isla tenían que posicionar las velas favorables al viento.
"Calix, ve a ayudar al grumete con las cuerdas!!" Ordenó el capitán , mientras él se dirigía a ayudar a Taras con sus cuerdas, aunque Taras no necesitaba ayuda, él había trabajado de marinero varios años.
Calix arrastrando sus pies completamente desgarrados fue lentamente a ayudar a Ricardo, cada paso que daba lo hacía más lentamente que el anterior y sangre manchaba el suelo. Las heridas de latigazos de su espalda se habían infectado y llevaba varios días teniendo fiebre lo cual le impedía dormir.
Advertisement
Ricardo detuvo su tarea y se dio vuelta para ver a Calix, el estado lamentable del marinero le provocaba pena, por más que Calix fuera el más lastimado, como castigo el capitán lo hacía trabajar más que el resto.
Calix miró al grumete que lo miraba, sus ojos se encontraron, como si esa fuera su última misión en esta vida, cayó al suelo mientras caía no dejaba de mirar al grumete, como si su mirada contuviera un código oculto.
*Puff* El cuerpo había caído de cara contra el piso.
"Calix!" Gritó uno de los marineros, mientras corría al ver al marinero, todos los marineros tuvieron la misma reacción, por más locura que tuvieran, estas semanas de trabajar como esclavos los había unido más que nunca.
Ricardo se quedó aturdido, en especial cuando Ron afirmó que Calix había muerto...
El día siguió transcurriendo con normalidad, parecía que la muerte de uno de ellos no bastaba para ganarse un descanso, tenían que llegar a puerto, si no morirían todos.
"Ricardo, vamos a la parte de arriba tengo algo que discutir" Le murmuró Taras a Ricardo
No podían irse a los camarotes de forma solitaria, pero si podían ir al área del timón, pero solo estaba vacío en el horario de finalización de navegación, cuando bajaban las velas porque tenían que dormir y no podían seguir preocupándose por si el viento los llevaba en dirección contraria.
Los dos fueron al timón, tenían poco tiempo en privado así que tenían que aprovecharlo
"Si seguimos a este ritmo vamos a lograr lo que Wiliam busca ... Matarnos a todos" Murmuro Taras a Ricardo
"Estás seguro de que es así?... no tengo dudas de que a este ritmo morimos, pero ¿estás seguro de que lo hace deliberadamente?" Preguntó Ricardo también en voz baja.
"Navegué en un barco pesquero durante muchos años, conozco los tiempos de descanso y trabajo. Los tiempos de trabajo de este barco lo único que buscan es desgastarnos y matarnos ... "Murmuró Taras , mirando a Ricardo con seriedad y vigilando que nadie suba con ellos.
Advertisement
"Chico, estuve averiguando cuál era el pasado Calix, no muchos lo saben, pero el era timonel antes de cometer un crimen por lo cual lo despidieron de su barco, un timonel de experiencia sería el primero en notar la anomalía del ritmo de trabajo, lo que buscaba no era no trabajar, era dar una señal al resto". La voz de Taras se hacía más pesada a medida que hablaba.
"No podemos decirle algunos de los oficiales que hagan entrar en razón al capitán?" Preguntó Ricardo, él no dudo, no era el momento de dudar, ahora tenían poco tiempo para hablar antes de que los demás notaran que no estaban yendo a dormir a los camarotes.
"Todos buscan lo mismo, recuerdas el discurso de Ron ...'Verdaderos marineros' esa es la clave de su discurso , pero lo que buscan son suicidas que se maten navegando ... Con el nivel de organización que estuvo mostrando este barco en estas últimas 3 semanas, crees que se habrían producido tantas muertes por la locura?… No, el capitán liberó el barco para que nos matáramos entre todos y así reducir nuestra cantidad" Dijo Taras con aún más seriedad y miedo.
“No sería más fácil matarnos todos de una?” Preguntó Ricardo, tratando de obtener la mayor información posible
“Por algún motivo no quiere hacer eso … Hay reglas, pero no las entiendo, podría haber matado a Calix a base de latigazos, pero quería que muera trabajando…” Dijo Taras mirando a Ricardo a los ojos con preocupación, poniéndole una mano en el hombro del joven grumete continuo:
"Puede que no lo creas ... Pero Lucas temía del capitán y murió antes de que pudiera reaccionar ... Yo dudé del capitán y estuve averiguando el pasado de Cadix durante estas semanas ... Si sigo el camino de Lucas van a buscar una excusa y voy a morir esta noche, me di cuenta tarde de lo serio que era el problema, Ricardo"
"Que mierda está diciendo?" Preguntó Ricardo casi gritando, pero Taras tapo su boca a tiempo amortiguando el ruido
"Chico no tenemos tiempo, lo que te digo es únicamente una posibilidad , recuerdas la charla que tuvimos el día del motín en el almacén de la proa, este barco siempre fue raro ... Recién ahora me doy cuenta... Es muy probables que capitán y los primeros oficiales fueran consumidos por los murmullos, es por eso que nos los escuchamos en todo el viaje ... O capas nos quieran matar a todos para lograr algún objetivo que no pueda entender" Contesto Taras algo apurado, se les acababa el tiempo.
"Pero ese siempre fue el objetivo del capitán ... Matarnos como 'Verdaderos marineros' ... Cadix no murió por arte de magia, viste los latigazos que le dio el capitán , buscaba matarlo y lo logró ... Ahora yo sé demás y van a hacer lo mismo, no tengo forma de escapar ..."
"Recuerda Ricardo, pase lo que pase tienes que aparentar que esta conversión nunca existió, pase lo que pase" Dijo Taras mirando fijamente los ojos del joven marinero.
"Tienes un gran desafío por delante ... Si seguimos las órdenes nos matan, si no las seguimos nos matan ... No sé cómo lo vas a lograr, pero estás obligado a hacerlo... Te salve el culo hoy ,chico, no permitas que mi vida no valga nada" Le dijo Taras dándose la vuelta , no había tiempo, no podía dejar que nadie los viera hablando solos.
Advertisement
- In Serial8 Chapters
Reverse Isekai
An immortal jellyfish is ripped from her home in the sea to a world where her body gets saturated with magic and she gains sentience, a humanoid body, and an army. now on a quest to find the man who brought her to this world she arrived stranded on a world with no magic where she will have to slowly build her strength back up, to find the man who brought her out of her ordinary monotonous life and gave her a new life of fun and excitement. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 80 - In Serial81 Chapters
Lune Levant
"Once upon a time, a little girl went up to the moon. This girl was called Dreadlilocks. And on the day of her arrival, the world was forever changed...but allow me to begin at the beginning..."--A fun fairy tale fantasy series for all ages. Like, seriously. ^^;
8 237 - In Serial17 Chapters
Brave Soul
Take my soul, take it and let it flow along the river of space. The sadness will bloom, happiness will wilt as I venture in this world of stones. As I freeze by the sun and burned by the rain, the silence is screaming for my plea. Let my soul be at ease for a calm soul can see the river's end.P.S. - The pace is a bit slow.Rated 18: Strong Language, violence and gore, sexual explicitAdditional Genre: Administration, Agriculture, politics,cooking, ,alchemy, medicineMore info: There might be an action genre but it does not mean my novel will revolve in that genre alone. If you like OP character with tons of pills to swallow to become a God then this novel is not for you.Cover: thanks to lifemanagement4you.com
8 293 - In Serial16 Chapters
Vampire's Betrayal
Leah Seadonna is now part of the family but she doesn't want any part of it. Not when there is a traitor among them. Deciding that leaving everything behind is the best choice, she joins the enemy. Now Leah must survive behind enemy lines while keeping true to herself. But will her darker side consume her humanity?
8 176 - In Serial5 Chapters
Du Nhiên Mạt Thế - Lão Bối (Van edit)
Du nhiên mạt thế 悠然末世 Lão Bối 老貝 Thể loại: mạt thế, trọng sinh, NP (nhất thụ tam công), tùy thân không gian, HE Tình trạng : Hoàn (77 chương + 3 PN) Edit: Hoàn (Xôi thịt đầy đủ hê hê) Nhà chính: https://builongthivan.wordpress.com/ Nguồn QT: https://datuquynh.wordpress.com/2013/10/21/du-nhien-mat-the-lao-boi/ Nguồn raw: http://bbs.txtnovel.com/ Truyện dịch chưa được sự cho phép của tác giả, vì mình không biết tiếng Trung nên chưa xin, có vấn đề gì mong tác giả thứ lỗi. Truyện có tính chất nhạy cảm, về tình yêu giữa nam x nam, nếu không thích, xin click back. Truyện dịch không mang mục đích thương mại, chỉ mang tính giải trí và sở thích cá nhân, nếu đưa lên trang web nào khác, xin hãy dẫn đường link và chú thích đầy đủ! Văn án Giãy dụa tại mạt thế 15 năm, cuối cùng chết tại ốc đảo huyền bí, Lâm Phàm bởi vì không cam lòng, trước khi chết lại ăn được bạch quả thần kì, vì vậy hắn trọng sinh; lần nữa mạt thế, có được tùy thân không gian, Lâm Phàm càng trở nên tùy tính tùy tâm. "Bắc Cực" theo lời cha mẹ rốt cuộc là căn nguyên tai nạn mạt thế hay là chỗ ở an toàn? Ngẫu nhiên lại gặp được những người tu tiên đó là người tốt hay xấu? Không sao, tất cả đều không quan trọng, hắn thế nhưng tại trước mạt thế bùng nổ nửa năm gặp biến dị thể, nhiễm siêu vi trùng SR - Bán Thú nhân, là trong truyền thuyết binh khí hình người cường đại vô song Bán Thú nhân, thật là tên đang bán manh kia?! Còn bạn trẻ lạnh lùng kiêu ngạo họ Nghiêm này, là vị thành niên a, hắn ăn không tiêu! Thảm nhất là Lôi tiểu ca, ngươi thật là mẹ kế ta nhặt được
8 198 - In Serial20 Chapters
lover boy (Mitchell x reader)
y/n finally moves to her brothers house (alfie wickers) and joins class k but what happens when she meets mitchell?sorry if I take a long time to make this!
8 114

